اعتصاب ۱۲۰ ساعته کارگران فولاد پوسکو/ احتمال اعتصاب سراسری در اکتبر

به گزارش ایلنا و به نقل از پایگاه خبری کوریا اکونومیک دیلی، تعمیق ناعدالتی در تقسیم منافع اقتصادی و امتناع سرمایه‌داران از پرداخت دستمزد عادلانه، بار دیگر نیروی کار را به صف‌آرایی علیه مدیریت کشانده است.

اتحادیۀ کارگری شرکت فولاد پوسکو در کرۀ جنوبی از ساعت ۷ صبح ۱۶ سپتامبر، دومین اعتصاب محدود خود را به مدت ۱۲۰ ساعت آغاز کرد؛ اقدامی که در پی شکست هشتمین دور مذاکرات بر سر افزایش دستمزد و مزایای شغلی انجام شد. حدود ۱۲۰ کارگر در دو واحد نورد گرم کارخانه‌های پوهانگ و گوانگ‌یانگ در این اعتصاب شرکت کرده‌اند.

اتحادیه کارگری پوسکو اعلام کرده است اگر مذاکرات پس از پایان این اعتصاب به نتیجه نرسد، احتمال برگزاری اعتصاب سراسری در ماه اکتبر را بررسی خواهد کرد. به این ترتیب، اختلاف بر سر دستمزد که ابتدا با یک اعتصاب ۴۸ ساعته در ۹ سپتامبر آغاز شد، اکنون وارد مرحلۀ جدی‌تری شده است.

اختلاف بر سر دستمزد و سهم واقعی نیروی کار از منافع شرکت

مهم‌ترین موضوع مورد اختلاف میان کارگران و مدیریت، میزان افزایش دستمزد پایه و نحوۀ پرداخت پاداش‌های عملکردی است. اتحادیه کارگری خواستار افزایش ۷.۱ درصدی دستمزد پایه، پاداش عملکرد معادل ۶۰۰ درصد، واگذاری ۵۰ سهم از سهام شرکت به هر کارگر و پرداخت پاداش مناسبتی معادل ۲۰۰ درصد شده است.

در مقابل، مدیریت پوسکو تنها افزایش ۲ درصدی دستمزد پایه، پرداخت مشوق تحقق اهداف به ارزش ۳.۵ میلیون وون، کارت‌های خرید منطقه‌ای به ارزش ۵۰۰ هزار وون و افزایش پاداش‌های مربوط به سنوات خدمت را پیشنهاد کرده است.

پوسکو برآورد کرده است پذیرش تمام مطالبات اتحادیۀ حدود ۱.۴ تریلیون وون (نزدیک به یک میلیارد دلار) منابع مالی نیاز دارد؛ رقمی که تقریباً ۸۰ درصد سود عملیاتی شرکت در سال گذشته (حدود ۱.۸ تریلیون وون) را شامل می‌شود.

بخش مهمی از این مناقشه به این پرسش کلیدی برمی‌گردد که در شرایط تغییر سودآوری، چه سهمی از منابع اقتصادی بنگاه باید به امنیت معیشتی و افزایش دستمزد طبقۀ کارگر اختصاص یابد.

تحمیل تاوان کاهش سودآوری شرکت به سفره کارگران

پوسکو در شرایطی با مطالبۀ افزایش دستمزد روبه‌رو شده که سود عملیاتی شرکت در نیمۀ نخست سال جاری نسبت به مدت مشابه سال قبل ۴۳ درصد کاهش یافته است. در پایان ماه ژوئن، پوسکو ۱۸ هزار و ۱۳ کارمند داشت و سود عملیاتی به ازای هر کارمند با ۴۴ درصد کاهش به حدود ۲۷ میلیون وون رسید.

در همین بازۀ زمانی، میانگین دریافتی هر کارمند از ۵۵ میلیون وون به ۵۷ میلیون وون رسید، در حالی که مدیریت شرکت نیز از ماه ژوئن بین ۱۰ تا ۲۰ درصد از حقوق خود را بازگردانده است.

این ارقام نشان می‌دهد مدیریت قصد دارد بار مالی کاهش سودآوری را به دوش نیروهای کار منتقل کند، در حالی که اتحادیۀ کارگری بر حق دسترسی به دستمزد شایسته به عنوان بخشی از جبران زحمات طبقۀ مولد تاکید دارد.

اعتصاب محدود؛ تدبیر کارگران و تمهیدات مدیریت

اعتصاب فعلی تمام کارکنان پوسکو را دربرنمی‌گیرد و در دو واحد نورد گرم در مجتمع‌های پوهانگ و گوانگ‌یانگ انجام می‌شود. نورد گرم از مراحل حیاتی شکل‌دهی به ورقت‌های فولادی است.

مدیریت پوسکو برای جلوگیری از توقف کامل خطوط، نیروهای جایگزین را مستقر کرده و طبق توافق جمعی، حدود ۷۰ درصد از فرایندهای اصلی تولید فعال مانده‌اند. با این حال، ادامه یا گسترش اعتصاب می‌تواند زنجیرۀ تولید را در بخش‌های پایین‌دستی مانند نورد سرد و تولید فولاد الکتریکی متوقف کند.

پشتیبانی صندوق‌های کارگری از معیشت اعتصاب‌کنندگان

اتحادیه کارگری برای حمایت از کارگران و کاهش فشار اقتصادی ناشی از اعتصاب، تصمیم گرفته روزانۀ ۳۰۰ هزار وون از محل صندوق جبران خسارت‌های مناقشۀ کارگری به هر یک از اعضای شرکت‌کننده پرداخت کند.

اگرچه برخی محافل سرمایه‌داری این اقدام را مشوق مالی نامیده‌اند، اما مسئولان اتحادیه تاکید دارند با توجه به سابقۀ چند دهه‌ عدم اعتصاب در پوسکو، این مبلغ برای مقاومت کارگران در برابر فشارهای مالی کارفرما و حفظ توان چانه‌زنی آنان ضروری است.

تنش‌های درون‌تشکیلاتی و دفاع از استقلال اتحادیه

هم‌زمان با این مناقشه، ۱۳ عضو هیئت اجرایی اتحادیه اعلام کرده‌اند هم‌زمان با پایان اعتصاب ۱۲۰ ساعته در ۲۱ سپتامبر از سمت‌های خود استعفا می‌کنند. این تصمیم در اعتراض به دیدار رئیس اتحادیه با یکی از مقام‌های شرکت پیش از اعلام شکست مذاکرات گرفته شده است. این اعضا تاکید کرده‌اند اتحادیه کارگری باید با قاطعیت از استقلال خود در برابر مدیریت دفاع کند و اجازه ندهد روابط پشت‌پرده بر ارادۀ کارگران سایه بیندازد.

سابقۀ مذاکرات و احتمال کشیده شدن اعتراض به ماه اکتبر

کارگران و مدیریت پوسکو از ۱۶ ژوئن مذاکرات را آغاز کردند. پس از اعلام‌ عدم پیشرفت توسط کمیسیون ملی روابط کار کره جنوبی در ۱۸ اوت، اتحادیه مجوز قانونی اعتصاب را دریافت کرد. پس از شکست نشست‌های ۳ و ۱۵ سپتامبر، اتحادیه پیشنهاد مدیریت برای ادامۀ مذاکرات قطره‌چکانی را رد کرد و وارد اعتصاب شد.

اگر مذاکرات پس از اعتصاب ۱۲۰ ساعته به نتیجه نرسد، گزینۀ اعتصاب سراسری در ماه اکتبر روی میز قرار می‌گیرد. البته انتخابات ریاست اتحادیه از ۲۲ سپتامبر تا ۲ اکتبر (که بر اساس مقررات داخلی اعتصاب در آن ممنوع است) فرصتی را پیش‌روی مدیریت قرار می‌دهد تا شاید توافق دستمزدی حاصل شود.

سرایت موج اعتراضات کارگری به سایر صنایع کره جنوبی

مناقشه پوسکو تنها نمونه موجود نیست؛ اتحادیۀ کارگری شرکت «ال‌اس کیبل‌ اند سیستم» پس از ۳۷ سال دست به تجمع و اعتصاب محدود زده و کارکنان راه‌آهن کره جنوبی نیز اولین اعتصاب سراسری خود را در هفت سال گذشته کلید زده‌اند.

این خیزش هم‌زمان در صنایع فولاد، کشتی‌سازی، کابل‌سازی و حمل‌ونقل ریلی نشان می‌دهد چانه‌زنی بر سر دستمزد عادلانه و حق اعتصاب به چالش اصلی طبقۀ کارگر کره جنوبی تبدیل شده است. همچنین گزارش اخیر «موسسه تحقیقاتی فایتر» نشان می‌دهد ناخرسندی نیروی کار از نحوۀ تقسیم منافع و اعتبارهای مالیاتی، مستقیماً بر مناسبات کار و سرمایه تاثیر می‌گذارد و مادامی که حقوق کارگران در اولویت قرار نگیرد، تعادل در محیط‌های تولیدی محقق نخواهد شد.