حذف گارانتی فروش فرصتی برای سودجویی و تقلب توزیع کنندگان محصولات نمایش خانگی

به گزارش ایلنا، فرید ولی‌زاده (روزنامه‌نگار و تهیه‌کننده سینما) عنوان کرد: متاسفانه علاوه برعدم  رعایت حق کپی‌رایت فیلم‌ها و سریال‌های  نمایش خانگی و پخش از شبکه‌های غیرمجاز ماهواره‌ای که مصداق بارز دزدی و سرقت از صاحبان آثار است، برخی از توزیع کنندگان و پخش‌ها نیز به طریق دیگری کمر به نابودی این صنعت و صاحبان اینگونه آثار بسته‌اند و به شیوه‌های کاملا غیراخلاقی و غیرانسانی و با سوءاستفاده از اعتماد  صاحبان آثار و بدور از چشم نهادها و ستادها، با تقلب و ترفند سود قابل توجهی از توزیع این تولیدات به جیب می‌زنند و صاحب اثر را متضرر و ورشکسته می‌کنند.

مدیر فوژان فیلم اعلام کرد: برخی از این مراکز پخش و توزیع با حذف گارانتی فروش از قرارداد پخش، به شیوه جدیدی از تقلب متوسل شده که بی‌رحمانه‌ترین شیوه سودجویی است، بدین شکل که بعد از گذشت ۹۰ الی ۱۲۰ روز از فروش قطعی فیلم یا سایر آثار در سطح فروشگاهای شهر، تعدادی از آنها راکه دیگر قابل مرجوعی بطورمستقیم نیست  توسط شخص سومی برای استفاده در بسته‌های موصوف به شانسی با قیمت باور نکردنی  و ناچیز خریداری و جمع می‌شود و سر از انبار پخش درآورده و به  موجودی فیلم‌های از قبل مانده انبار اضافه می‌شود و از سوی پخش‌کننده به مبلغ منعقد شده در قرارداد که خیلی بالاتر است به صاحب اثر برگردانده و مرجوع می‌شود.

ولی‌زاده با توضیحی درباره فروش این فیلم‌ها گفت: اگر قیمت معمول هر نسخه فیلم ۴۰۰۰ هزار تومان باشد این فیلم حدودا ۲۷۰۰ تومان ازطریق پخش‌کننده در اختیار سوپر مارکت‌ها و فروشگاها قرار می‌گیرد، که این رقم در شهرستان‌ها کمی متفاوت است، سپس از این مبلغ  بعد از کسر مبلغ ۸۰۰ تومان هزینه پخش، به طور میانگین ۱۹۰۰ تومان  به صاحب اثر می‌رسد که از این ۱۹۰۰ تومان هم ۵۵۰ الی ۶۵۰ تومان هزینه تولید لوح فشرده از آن کسر می‌شود (البته بسته به میزان تولید هزینه بالاتر هم می‌رود) و تنها برای فروش هر لوح فشرده حدود ۱۳۵۰ الی ۱۲۵۰ تومان صافی دست صاحب اثر را در آینده‌ای مبهم خواهد گرفت.

او با بیان اینکه پخش مویرگی استان تهران نصف محصول را نقدی و نصف دیگر را امانی در فروشگاها توزیع می‌کند، تصریح کرد: اگر فروشگاهی بیشتر از ۷۰ درصد محصول را بفروش برساند، دیگر نمی‌تواند محصول را به پخش مرجوع  نمایند، بنابراین فروشگاه با فروش ۷۰ درصدی از فیلم عرضه شده از سوی پخش ، به سود و اصل پول خود می‌رسد البته مازاد و باقی‌مانده فیلم هم به نوبه خود نیز سودآور است. حال اگر این مازاد، یعنی ۳۰ درصد هم بفروش نرسد اتفاق خاصی نمی‌اقتد چون  بعد از چند ماه سرو کله شخص سوم‌ها موصوف به شانسی در این مغازه‌ها پیدا شده و فیلم‌های مازاد را در قفسه‌های پشتی و جنس‌های بنجول مغازه به قیمت ۲۰۰ تا ۱۵۰ تومان از مغازه‌دار خریداری نموده و بجای قرار گرفتن در بسته‌های شانسی به انبار بازگردانده می‌شود و به نرخ همان ۱۹۰۰ تومان با صاحب اثر تسویه می‌شود و اینگونه است که صاحب اثر ناخواسته به پخش و توزیع  بدهکار می‌شود.

این عضو انجمن موسسه‌ها و شرکت‌های فیلمسازی ایران (آیفیک) در ادامه گفت: شیوه دیگر سودجویی و تقلب برخی از این توزیع‌کننده‌های بی‌شباهت به تولید مثل نیست بدین‌طریق که برخی فیلم‌ها در انبار پخش این توزیع کننده‌ها، با داشتن اصل متریال ولت(جلد) و مستر فیلم و همچنین با داشتن هلوگرام اضافی عنوان‌های دیگر، یا حتی هلوگرام‌های تقلبی یا برچسب‌های بی‌ارتباط پخش‌کننده دیگری به تعدادشان اضافه می‌شود.

ولی‌زاده با بیان اینکه این شیوه تقلب به دو روش انجام می‌شود؛ گفت: تولید فیلم توسط صاحب اثر و پخش فیلم توسط پخش‌کننده، تولید و پخش فیلم هر دو توسط پخش‌کننده. در روش اول صاحب اثر نگون‌بخت برای عدم سوءاستفاده و تکثیر کپی غیرمجاز، لوح فشرده را یک کارخانه تولید کرده و جلد(ولت) را در تولیدی دیگری تهیه می‌نماید تا شاید احتمال تکثیر و کپی غیرمجاز به حداقل برسد، اما از آنجا که برخی از پخش‌کننده‌ها تاکید دارند که حتما طرح جلد و پوستر فیلم باید از زیر مجموع پخش بگذرد و با سلیقه آنها تایید شود، متریال تبلیغاتی را در اختیار خواهند گرفت در غیر اینصورت در پخش فیلم یا اثر مورد نظر تمایلی نشان نمی‌دهند، بنابراین پخش و توزیع طرف قرارداد، با داشتن متریال طراحی پوستر و جلد پس از تحویل فیلم از سوی صاحب اثر، محصول  اصلی را در گوشه‌ای از انبار تلمبار کرده و رایت‌های مازاد و کپی خود را جایگزین می‌کنند.

او ادامه داد: افراد خاص توزیع کننده که کاملا توجیه شده هستند مسئول جمع‌آوری پس از فروش همان تکثیرهای غیرمجازخواهند بود، و بعد از جمع‌آوری نسخه‌های مرجوعی رایت‌های مازاد و تکثیر غیرمجاز که خیلی کم بوده، با عملیاتی دیگری هلوگرام‌هایشان کنده می‌شوند و با برچسب غیرمجازتری توزیع‌کننده دیگری به داخل محصولات اصل برگردانده می‌شود، تا اینگونه عنوان گردد یا نشان داده شود که محصولات اصلی که هرگز پخش نشده‌اند به یقین پخش شده‌اند.

ولی‌زاده افزود: جالبتر اینکه برچسب غیرمجاز پخش کننده دیگر که هیچ ارتباطی در قرارداد پخش و توزیع نداشته به ظاهر نشانگر این امر خواهد بود که برخی از محصولات در حین جابجایی و مرجوع شدن هلوگرام اصلی آن کنده شده، و با این برچسب بداخل محصول اصلی برگشت خورده است ولی در باطن این برچسب هلوگرام تقلبی یا هلوگرام اضافی عنوان دیگری را امحا می‌کنند تا لاپوشانی شود.

او همچنین درباره روش دوم این شیوه تقلب توضیح داد: تولید و پخش فیلم هر دو توسط پخش‌کننده متاسفانه بدلیل سوءاستفاده و سودهی و باز بودن تقلب بسیار در شیوه‌های که توضیح داده شد، روش دوم کاملا از طرف اینگونه پخش‌ها منسوخ شده و به خاطر ریسک سرمایه‌گذاری به ندرت انجام می‌گیرد.

او خاطرنشان کرد: امید است با عنایت به این توضیحات که برای هر بند آن تحقیق شده ورونوشتی از آن در اختیار  مدیرکل و معاونت ستاد صیانت از آثار فرهنگی هم قرار گرفته است، تمام رسانه‌ها خبری، انجمن‌های صنفی در جهت حمایت از حقوق تهیه‌کنندگان و سرمایه‌گذاران و صاحبان اثر، این توضیحات را در اختیار فیلمسازان قرار داده تا صاحبان اینگونه آثار با ارتقاء سطح آگاهی و با تکیه بر گارانتی فروش آثار خود را به مخاطبان برسانند و دست سودجویان که قانون گارانتی فروش را در مقابل خود دژی مستحکم می‌بینند از صنعت نمایش خانگی کوتاه شود.