سروده عبدالکریم سروش در ستایش ایران/ صدها درود بر تن و بر روحت ای وطن

به گزارش ایلنا، عبدالکریم سروش در سروده‌ای به تجلیل از وطن و دفاع رزمندگان دلاور آن در مقابل دشمن آمریکا و صهیونی پرداخت.

 متن شعر سروش به شرح زیر است:

خون می‌چکد ز پیکر مجروحت ای‌وطن!/ صدها درود برتن و بر روحت ای وطن!

والله که رستمان زمان بوسه می‌زنند/ بر بازوان لشکر نستوهت ای وطن!

دریادلانه کوه صفت ایستاده‌اند/ بر کف سپر، ستبرتر از کوهت ای وطن!

از دشمنان بپرس ز قهر چه می‌کشند/ وز دوستان مادح و ممدوحت ای وطن

خواهم که با تو شرح کنم درد اشتیاق/ ای شرحه شرحه سینه مشروحت ای وطن

در بارگاه قدس که جای ملال نیست/ سرهای قدسیان خم از اندوهت ای وطن

در ظلمتیم و خسته درهای بسته‌ایم/ کو نور و روز و روزن مفتوحت ای وطن؟

باشد که نوبهار دگر باره بگذرد/ بر باغ و راغ و جنگل انبوهت ای وطن

روزی که لعل‌گون شود از لاله‌های سرخ/ دامان دشت و دامنه کوهت ای وطن

ای سرخ جامه، سبز قبا گردی عاقبت/ هم بگذرد ملولی و مکروهت ای وطن

کشتی اگر شکست، چه غم؟ ناخدای هست/ تا سر نهیم در قدم نوحت ای وطن

فقر و جلال و چشم و چراغ زمانه است/ نام بلند و رایت بشکوهت ای وطن

چون شعر تر نمی‌دمد از خاطر حزین؟/ این شعرتر دمید ز اندوهت ای وطن