نشست انجمن هنرهای نمایشی شهرستان پاکدشت برگزار شد؛
تأکید هنرمندان بر بازگشت رفاقت و توجه به نسل جوان
اولین نشست انجمن هنرهای نمایشی شهرستان پاکدشت در دوره مدیریت جدید، برگزار شد.
به گزارش ایلنا، نشست انجمن هنرهای نمایشی شهرستان پاکدشت برگزار شد. این اولین نشست در دوره مدیریت جدید است.
در این نشست که با حضور هنرمندان، پیشکسوتان و اعضای فعال انجمن برگزار شد، حاضران ضمن قدردانی از زحمات رئیس پیشین، و آرزوی موفقیت برای مدیریت جدید به بیان دغدغهها، آسیبشناسی وضعیت موجود و ارائه راهکارهایی برای اعتلای تئاتر شهرستان پرداختند.
جلسه انجمن هنرهای نمایشی شهرستان پاکدشت در حالی برگزار شد که چالشهایی نظیر کاهش همدلی میان هنرمندان، عدم همکاری با نهادهای دولتی دیگر مانند، کمبود فضای مناسب برای فعالیت بانوان، و ضرورت سرمایهگذاری بر روی نوجوانان، محور اصلی گفتگوها بود. در این گردهمایی که بیش از چهارده تن از چهرههای شاخص تئاتر پاکدشت به بیان نقطهنظرات خود پرداختند، رئیس جدید انجمن از تشکیل شورای سیاستگذاری و استفاده از خرد جمعی برای برونرفت از وضعیت کنونی خبر داد.
خرد جمعی مبنای کار خواهد بود
بهزاد فراهانی که از سوی انجمن هنرهای نمایشی استان تهران به عنوان رئیس جدید انجمن نمایش پاکدشت انتخاب شده بود، سخنان خود را با تشکر از اعتماد حاضران آغاز کرد و ضمن اشاره به روند ساخت یک مجموعه هنری جدید در شهرستان گفت: «یک سالن خوب در حال احداث است و انشاءالله به زودی آینده به بهرهبرداری خواهد رسید این پروژه نویدی است برای رفع بخشی از مشکلات زیرساختی تئاتر شهرستان.»
وی در ادامه تصریح کرد: «یک فکر خوب است، اما دو فکر بسیار بهتر است. من قصد دارم با تشکیل یک شورای پنجنفره سیاستگذاری از خرد جمعی بهره ببرم و بار مسئولیت را به دوش تک تک اعضای توانمند انجمن تقسیم کنم. این شورا با حضور عزیزانی که دغدغه تئاتر دارند، مسیر آینده را ترسیم خواهد کرد.»
فراهانی در ادامه با اشاره به توانمندیهای اعضای انجمن، از رضا گودرزی برای هماهنگی با آموزشوپرورش و از وحیدرضا قناعتیان برای مشارکت در برنامههای آینده دعوت به همکاری کرد.
وی با تأکید بر رویکرد مدیریتی خود افزود: «من به دنبال تعارف نیستم؛ هدفم کارایی و اقدام عملی است. اگر قرار است چراغ این خانه روشن بماند، باید با جان و دل و با حضور همه ما این اتفاق بیفتد.»
رئیس جدید انجمن در بخش دیگری از سخنان خود به اهمیت روابط عمومی و ارتباط با مخاطب اشاره کرد و گفت: «از امین کردبچه چنگی خواستهام به عنوان مسئول روابط عمومی در کنار ما باشد تا اخبار و فعالیتهای انجمن به مردم مخابره شود. باید فضایی ایجاد کنیم که خانوادهها بتوانند فرزندان خود را برای آموزش به اینجا بیاورند. این بسیار بهتر از آن است که جوانان ما هزینههای گزافی در تهران بپردازند و به نتیجه مطلوب نرسند. اگر غیرت پاکدشتی داریم، اینجا باید خود را نشان دهد.»
تئاتر کار جمعی است
محمدحسین ستودهفلاح (رئیس پیشین انجمن، نویسنده، کارگردان و بازیگر) گفت: «تئاتر برخلاف موسیقی و نقاشی که عمدتاً کار فردی هستند، یک فعالیت جمعی است و در کار جمعی باید نسبت به یکدیگر تعهد داشته باشیم. این تعهد را باید به یکدیگر بیاموزیم و در عمل نیز نشان دهیم.»
رئیس پیشین انجمن با اشاره به ضرورت ایجاد انگیزه در میان هنرمندان افزود: «چه من باشم، چه بهزاد فراهانی یا هر فرد دیگری، اگر انگیزهای برای کار کردن وجود نداشته باشد، انجمن سامان نخواهد یافت. باید بستری فراهم کنیم که همه بتوانند کار کنند. جوانان در کنار پیشکسوتان باید بیاموزند و پیشکسوتان نیز با حضور خود به جوانان انگیزه بدهند. این تصور که اگر کسی چهلساله شد نباید کار کند، اشتباه است. حضور فعال هنرمندان با تجربه میتواند کلاس آموزشی برای نسل جوان باشد.»
ستودهفلاح در پایان با احترام از همه کسانی که ممکن است در دوران مسئولیتش از ایشان دلخور شده باشند، عذرخواهی کرد و گفت: «در این سالها سعی کردم به کسی بیاحترامی نکنم. اگر دلخوری پیش آمده، همه مربوط به بحثهای کاری بوده و شخصی نبوده است. امیدوارم در دوره جدید اتفاقات خوبی برای تئاتر پاکدشت رقم بخورد.»
خاطرات دیروز را الگوی راه فردا کنیم
محمد احمدی (نویسنده، کارگردان، بازیگر و مدرس هنرهای نمایشی)، از اعضای باسابقه و مدرسان هنرهای نمایشی، سخنان خود را با یادآوری خاطرات دهه هفتاد آغاز کرد. وی گفت: «روزهایی که از ورامین جدا شدیم و همه جوان بودیم، تصمیم گرفتیم پیشکسوتانی پیدا کنیم و انجمن را شکل دهیم. ایده اولیه همایش نمایش در دفتر آقای احسانی شکل گرفت و نزدیک به سیزده دوره از این همایشها برگزار شد. حیف که امروز دیگر خبری از آن همایشها نیست، در حالی که بسیاری از ما محصول همان دورهها هستیم.»
وی با تأکید بر ضرورت حضور نسل جدید تصریح کرد: «تئاتر امروز به نفس تازه و نیروی جوان نیاز دارد. نسل ما ممکن است درگیر روزمرگیها شده باشد، اما برای آینده باید به آن نسل پرانرژی دهه هفتاد و هشتاد تکیه کنیم. یک شورای سیاستگذاری با ریاست شما میتواند این مسیر را هموار کند و من هم در کنار شما بخشی از بار را به دوش خواهم کشید.»
آینده مبهم است
وحیدرضا قناعتیان (نویسنده، کارگردان، بازیگر و مدرس هنرهای نمایشی) نیز گفت: «ما تصور میکردیم روزبهروز شرایط بهتر میشود، اما به این وضعیت دچار شدیم. بخش بزرگی از این مسئله به عملکرد خود ما بازمیگردد. امروز به جایی رسیدهایم که دوستان نزدیک برای هم مرزبندی تعیین میکنند؛ تو اینور خط یا آنور خط. انگار هر کس زودتر به ابزاری دست یابد، دیگری را حذف میکند. در حالی که قرار نبود این گونه باشد.»
قناعتیان با اشاره به فاصلههای ایجاد شده میان هنرمندان افزود: «اگر به دنبال فردایی بهتر هستیم، باید روی کودکان و نوجوانان سرمایهگذاری کنیم. نسل آینده را باید از همین حالا ساخت.»
وی خطاب به رئیس جدید انجمن گفت: «شما میتوانید بنشینید و مدیریت کنید. مدیریت یعنی هماهنگ کردن کار گروهی؛ یعنی موانع را از سر راه بردارید و مزاحم کار کسانی که میخواهند فعالیت کنند نباشید. توقع نداریم تحول عظیمی ایجاد کنید، همین که چراغ این خانه روشن بماند و نگذارید خاموش شود، کافی است.»
این هنرمند در پایان تأکید کرد: «مهم نیست چند اثر به جشنواره راه پیدا کند؛ مهم این است که مردم شهرستان را به تئاتر پیوند بزنیم. این اتفاق تاکنون نیفتاده و باید برای آن تلاش کنیم.»
تئاتر مانند دو امدادی است
محمدجواد صالحی (نویسنده، کارگردان و بازیگر) با تأکید بر اهمیت آموزش و انتقال تجربه میان نسلها گفت: «بحث آموزش را سالهاست مطرح میکنیم، اما فقط تأکید میکنیم و در عمل اتفاقی نمیافتد. من همیشه انجمن را مانند دو امدادی میبینم؛ نسلی آمد، ما را راه داد و ما باید به نسل بعدی بسپاریم. استفاده از تجربه بزرگترها در کنار انرژی جوانان، نتیجهبخش خواهد بود.»
وی با اشاره به شرایط ناپایدار کشور خاطرنشان کرد: «در وضعیت فعلی، برنامهریزی بلندمدت و آرمانی چندان منطقی نیست. معلوم نیست فردا چه پیش آید. بهتر است بیشتر به فکر هم باشیم و همدل باشیم. از دل دیدارها و گپوگفتهای دوستانه، اتفاقاتی برای آینده روشن رقم خواهد خورد. بیایید بیشتر برای هم وقت بگذاریم و کنار هم باشیم.»
عدم همکاری نهادها، مانع اصلی اجراهای عمومی
فرزانه کاظمنژاد (نویسنده، کارگردان و بازیگر)، با مقایسه شرایط گذشته و حال افزود: «زمانی که آقای عباسی و آقای وحید بودند، اتفاقهای بهتری میافتاد. خانم موموندی خودش همکاری میکرد، اما امروز نه اداره ارشاد همکاری میکند و نه مدارس. این در حالی است که خانوادهها برای اردوهای تئاتر هزینه میکنند، اما اینجا این فرصت فراهم نیست.»
از توانمندی بهزاد فراهانی برای ارتباط با نهادها استفاده کنیم
رضا نورزاده (نویسنده، کارگردان و بازیگر) نیز گفت: «پیش از آمدن به اینجا حال روحی خوبی نداشتم، اما وقتی وارد این فضا شدم، همه چیز را فراموش کردم. من از هجده سالگی به این انجمن آمدهام و حالا نزدیک چهل سال است که در این فضا نفس میکشم. در تمام این سالها هیچگاه برای کارهایم پولی دریافت نکردهام و همیشه هزینه کردهام. این فضا برای من درمانگر بوده است.»
وی با اشاره به تواناییهای بهزاد فراهانی خطاب به او گفت: «بهزاد در برقراری ارتباط با نهادهای شهری و جلب اعتماد افراد قدرتمند است. من خودم در مواقعی که کارم لنگ میماند، به او پناه بردهام. از تو میخواهم شرایطی فراهم کنی که هنرمندان بتوانند از همین جا مسائل اقتصادی خود را نیز حل کنند. شهر ما چهارصد و پانزده هزار نفر جمعیت دارد؛ شدنی است.»
نورزاده در پایان بر ظرفیت مدارس تأکید کرد: «تک تک دوستان توانایی این را دارند که یک مدرسه را به تنهایی اداره کنند و هنر را به دانشآموزان بیاموزند. اگر وقت بگذاریم، نتیجه خواهیم گرفت.»
سالن پاکدشت ظرفیت بالایی برای اجراهای باکیفیت
مهدی پازوکی (نویسنده، کارگردان و بازیگر) هم گفت: «اجرای باکیفیتی که بتواند در تالار سنگلج تهران روی صحنه برود، همان اجرا را اگر به سالن پاکدشت بیاوریم، با صرف هزینهای اندک برای تبلیغات میتواند موفق باشد. برای موفقیت در تهران باید ۴۰ تا ۵۰ میلیون تومان صرف روابط عمومی کرد، اما پاکدشت سالنی قوی و ظرفیتهای خوبی دارد که میتوان از آنها بهره برد.»
رضا ورمزیار (از اعضای قدیمی انجمن و پیشکسوت تصویربرداری و تدوین) با اشاره به مهاجرت مخاطبان تئاتر به پایتخت گفت: «خانوادهها برای دیدن یک نمایش، راهی تهران میشوند. در حالی که ما در همین شهرستان هنرمندانی داریم که میتوانند با قلم خود آثار قوی خلق کنند. گروههای کوچک نمایشی ما توانایی تولید کارهایی در سطح تالار سنگلج را دارند. چرا باید مردم برای دیدن تئاتر به تهران بروند؟»
