علم و قدرت نظامی ایران هر دو برای دنیا شگفتانه بودند

به گزارش ایلنا به نقل از پایگاه اطلاع‌رسانی دولت،‌ سخنان حسین سیمایی، وزیر علوم، تحقیقات و‌ فناوری در آیین بزرگداشت شهدای دانشگاه در جنگ تحمیلی سوم به شرح زیر است:

سال نو و عید سعید فطر امسال تحت تاثیر یک سلسله اتفاقات مهم قرار گرفت که منجر به شهادت رهبر معظم انقلاب شد. اگر سیر زندگی رهبری را بنگریم خواهید دید که جهاد و شهادت آرمانی بود که همواره ایشان در راه آن تلاش می‌کردند. رسیدن به این آرزوها علامت قبولی همه اعمال نیک ایشان است. هرچند برای ما یک فقدان بزرگ است که پر نمی‌شود. امیدواریم خداوند با رهبری زمام‌‌دار‌ جدید انقلاب اسلامی حضرت ایت الله سید مجتبی خامنه‌ای، از رنج و اندوه ما بکاهد.

این سومین جنگی است که بعد از انقلاب به کشور ما تحمیل می‌شود. این جنگ، بزرگترین جنگ در تاریخ انقلاب است. کشوری که بمب هسته‌ای داشت با همکاری رژیم سفاکی که آن هم بمب هسته‌ای دارد، کشوری که مدعی است که بزرگترین ارتش دنیا را دارد، با حمایت لجستیکی و مالی چند کشور دیگر همه با هم بسیج شدند و در مقابل ما صف کشیدند. 

امروز می‌توانیم اعلام پیروزی کنیم چرا که دشمنان به هیچ یک از اهدافشان نرسیدند. علاوه بر این؛ این جنگ پرده‌هایی را کنار زد. در این جنگ ارزش‌های آمریکایی فروریخت. آمریکا تصویری از قدرت برای خودش ساخته بود که هیچ کشوری فکر نمی‌کرد بتواند با آن هم‌آوردی کند. کشورهایی که در رقابت تسلیحاتی با آمریکا هستند، همواره مرعوب قدرت او بودند. این جنگ ثابت کرد که ایمان و اراده یک ملت می‌تواند مقابل ماشین جنگی آنها بایستد.

این جنگ اعتبار آمریکا را نزد ناتو از بین برد. ایران اهدافی را به خواست خدا محقق کرد که ابهت آمریکا فروریخت. امروز ایالات متحده نمی‌تواند درباره آبراه تنگه هرمز تصمیم جدی بگیرد. به کشورها می‌گوید «خودتان می‌دانید. خودتان باید آن را باز کنید.» ایران هم اقتدار نظامی خود را نشان داد و هم اقتدار علمی و فناوری خود را به نمایش گذاشت. 

دفاع مقدس 8 ساله جنگ فناوری نبود. بیشتر جنگ زمینی بود. این جنگ اما #جنگ_تکونولوژی بود. شناسایی بانک اهداف دقیق ایران به سرزمین اشغالی برای دنیا عجیب بود. باید به این سوال فکر کرد که چگونه بود که ایران در هر نقطه‌ای که دشمن حمله می‌کرد، تلافی می‌کرد؟ 

در عین حال افتخار ما این است که فقط دفاع کردیم. دفاع در قبال تجاوز آشکار. پشت سر هر موشک یک پروژه علمی بوده است. یک تحقیق و برنامه‌ریزی وجود داشته است. علم و قدرت نظامی ایران هر دو برای دنیا شگفتانه بودند. هم در این جنگ و هم در جنگ 12‌روزه دانشگاهیان اعم از استاد و دانشجویان سهم بزرگی داشتند. در این جنگ رمضان ستاد وزارت علوم و بسیاری از دانشگاه‌ها درگیر جنگ بودند و تلاش‌های فراوانی کردند. من قصد گزارش کار ندارم؛ اما بدانید که همه در کنار هم یک‌صدا بودیم که توانستیم این پیروزی را رقم بزنیم.

ما خسارت‌های بسیاری دیدیم که در أاس آن خسارت‌های انسانی است. جای خالی رهبرِ شهید پر نشدنی است. همچنین بسیاری از دانشجویان ما و اساتید دانشگاهی به شهادت رسیدند. حضور مردم عزیز در خیابان هم امنیت‌زا بود و هم روحیه‌بخش. برای همه شهدا از خداوند بزرگ رحمت طلب می‌کنم.

در دوره پساجنگ باید در خدمت ملت و نظام باشیم. دانشگاه در زمان پساجنگ برنامه دارد. مطالعاتی را آغاز کرده‌ایم. برای سیاست‌گذاری علمی، فناروی و فرهنگی برنانه داریم. این جنگ - صرف نظر از خسارت‌ها - می‌تواند به یک فرصت تاریخی و بزرگ برای جهش ایران عزیز تبدیل شود. هم در توسعه، هم در پیشرفت و هم در سرآمدی.

ما با همت، انسجام، همدلی، مهربانی، همراهی و هوشمندی می‌توانیم از جنگ 1404 فرصتی بزرگ بسازیم. می‌توانیم چند سده را جبران کند. بنده هم به‌صورت شهودی، هم به‌صورت تحقیقی و تحلیلی می‌گویم که بعد از این جنگ می‌تواند فصلی از سازندگی، عزت و افتخار کشور برای قرن‌ها باشد. باید این سرمایه را حفظ کرد و حفظ آن نیازمند تدبر و تحمل است. دانشگاه پساجنگ هم به خودش فکر می‌کند و هم خودش را روزآمد می‌کند تا برای بازسازی در خدمت مردم باشد.