در مراسم یادبود فعال باسابقه جامعه کارگری مطرح شد؛
«علی اعظم» کارگری که تا پایان بر مواضعش ایستاد
سخنرانان مراسم یادبود علی اعظم، از نزدیک به پنج دهه فعالیت او در جنبش کارگری، نقش وی در شکلگیری تشکلهای کارگری گیلان و تلاشهایش برای دفاع از حقوق کارگران گفتند.
به گزارش خبرنگار ایلنا، مراسم یادبود مرحوم علی اعظم، فعال باسابقه جامعه کارگری، روز سهشنبه ۱۷ شهریورماه با حضور علیرضا محجوب دبیرکل خانه کارگر، حسن صادقی رئیس اتحادیه پیشکسوتان جامعه کارگری، جمعی از تشکلهای کارگری و بازنشستگی و اعضای خانه کارگر و اتحادیه پیشکسوتان جامعه کارگری در محل خانه کارگر برگزار شد.
علیرضا محجوب، دبیرکل خانه کارگر، در این مراسم با اشاره به سابقه طولانی فعالیتهای کارگری علی اعظم گفت: او از پیش از انقلاب در عرصه سندیکاهای کارگری فعال بود و ریاست سندیکای کارگری شرکت شوفاژکار را بر عهده داشت و در همان دوران نیز اخراج شد. به گفته محجوب، فعالیتهای او پس از انقلاب نیز ادامه یافت و اعظم به دلیل پایبندی به دیدگاههایش، اهل عقبنشینی نبود و «روی نظری میایستاد و تا آخر ایستاده بود».
محجوب با بیان اینکه باید برای علی اعظم نزدیک به ۴۵ سال سابقه فعالیت کارگری نوشت، از حضور مستمر او در خانه کارگر و فعالیتهایش در گیلان یاد کرد و ادامه داد: اعظم اهل مطالعه، نوشتن و تحلیل بود و با وجود نداشتن مدارج عالی تحصیلی، بسیاری اوقات بهتر از کسانی مینوشت که این مدارج را طی کرده بودند. او روزنامهها را با دقت مطالعه میکرد، یادداشت برمیداشت و درباره مسائل کارگری تحلیل مینوشت.
وی همچنین با اشاره به اینکه علی اعظم در سالهای پایانی زندگی با بیماری و مشکلات معیشتی دستوپنجه نرم میکرد، تأکید کرد: او با وجود سختیهای زندگی، شأن و متانت خود را حفظ کرد و اهل شکایت از نداشتن و کمبودهای زندگی نبود. محجوب، اعظم را از «سمبلها و پیشگامان» حرکت کارگری دانست و گفت خانه کارگر باید یاد و نام او را حفظ کند.
حسن صادقی، رئیس اتحادیه پیشکسوتان جامعه کارگری، نیز با اشاره به آشنایی خود با علی اعظم از سال ۱۳۶۳، از نقش او در راهاندازی خانه کارگر رشت و شکلگیری فعالیتهای تشکیلاتی کارگران در گیلان سخن گفت. به گفته صادقی، اعظم پس از استقرار در رشت، با همکاری جمعی از فعالان کارگری توانست در راه ایجاد و توسعه خانه کارگر و تشکلهای کارگری این استان نقشآفرینی کند؛ هرچند در ادامه، به دلیل اختلافات و شرایط موجود، به تهران منتقل شد.
صادقی همچنین از فعالیتهای علی اعظم در تهران و مسئولیت او در تهیه و تنظیم بولتنهای کارگری در دهههای شصت و هفتاد یاد کرد و تشریح کرد: در دورهای که دسترسی به اخبار و اطلاعات کارگری دشوار بود، اعظم اخبار و گزارشهای مرتبط با اعتصابها، اعتراضات و مسائل کارگری را جمعآوری و در قالب بولتن در اختیار دبیران اجرایی خانه کارگر قرار میداد. او همچنین مسئولیت بایگانی روزنامه «کار و کارگر» را بر عهده داشت و در این حوزه نیز فعالیت میکرد.
وی با تأکید بر توانایی قلمی علی اعظم، او را کارگری دانست که بخش مهمی از عمر خود را در مبارزه و دفاع از جامعه کارگری سپری کرد و گفت: اعظم پس از بازنشستگی نیز با حداقل حقوق زندگی میکرد، اما سختیهای معیشتی هرگز از متانت و بزرگواری او کم نکرد.
نصرالله دریابیگی، دبیر اجرایی خانه کارگر مازندران از دیگر سخنرانان این مراسم، نیز با اشاره به شناخت خود از علی اعظم، از دلسوزی او نسبت به کارگران و اقشار محروم سخن گفت و تأکید کرد: اعظم درد و رنج مردم و کارگران را از نزدیک لمس کرده بود. او با اشاره به سابقه همکاری و آشنایی خود با فعالان خانه کارگر، سختکوشی و صداقت علی اعظم را از ویژگیهای برجسته او دانست.
دریابیگی همچنین با اشاره به مخالفت برخی جریانهای ثروتمند و برخوردار با فعالیتهای علی اعظم در گیلان، گفت فشارهایی برای کنار گذاشتن او از این عرصه وجود داشت و در نهایت وی از فعالیت در گیلان محروم شد. او تأکید کرد نام علی اعظم و تلاشهایش برای کارگران و محرومان در تاریخ جامعه کارگری باقی خواهد ماند.
سخنرانان این مراسم در پایان، با گرامیداشت یاد علی اعظم، بر ضرورت حفظ نام و خاطره فعالان باسابقه جامعه کارگری و انتقال تجربه و میراث آنان به نسلهای بعدی تأکید کردند.