زندگی سخت زنان کارگر سقزی در مزارع کشاورزی/ نه بیمه داریم نه دستمزد مناسب/ کارفرمایان استثمار میکنند
تشدید فشار معیشتی در سالهای اخیر، موج جدیدی از حضور زنان سقزی در مزارع کشاورزی منطقه را رقم زده است؛ نیروی کاری که در غیاب بازرسی کار، بدون انعقاد قرارداد، پوشش بیمه تامین اجتماعی و رعایت قانون حداقل دستمزد، سختترین کارهای فصلی را به دوش میکشد.
به گزارش خبرنگار ایلنا، تصاویر و گزارشهای میدانی اخیر در شبکههای اجتماعی، راوی افزایش چشمگیر حضور زنان کارگر سقزی در مزارع کشاورزی است؛ زنانی که تابستان امسال، دوشادوش مردان بار سنگین کارهای فصلی همچون وجین و برداشت نخود را در زمینهای حدفاصل بوکان و میاندوآب به دوش میکشند.
نکته قابل تامل در این زمینه، فعالیت این نیروی کار در تاریکخانهی روابط کار و خارج از شمول قانون کار است. در این مزارع، کارگران از بدیهیترین حقوق حمایتی محرومند و به هیچوجه خبری از انعقاد قرارداد، پوشش بیمه تامین اجتماعی، رعایت مصوباتِ حداقل دستمزد و سقف مجاز ساعات کاری نیست.
این زنها می گویند: دستمزد ما روزانه و بسیار ناچیز است و از بیمه و دستمزد حداقلی خبری نیست. حتی قرارداد هم نداریم. به معنای واقعی کلمه استثمار می شویم.
شواهد نشان میدهد که تشدید تنگناهای معیشتی و اقتصادی در سالهای اخیر، ترکیب جنسیتی این مشاغل سخت را تغییر داده و زنانی را که تا پیش از این حضور کمرنگتری در این عرصهها داشتند، برای تامین معاش، روانه مزارع کرده است.
این کارگران فصلی ناچارند هر روز از ساعت ۴ بامداد خانه را ترک کنند و تا غروب، کار طاقتفرسا زیر تیغ آفتاب را تاب بیاورند؛ آنهم در ازای دستمزد ناچیزِ توافقی که بخش قابلتوجهی از آن نیز توسط هزینههای بالای ایاب و ذهاب بلعیده میشود.
