تلاش کامبوج برای توسعه «کار شایسته»/ تقویت گفتگوهای اجتماعی

به گزارش ایلنا و به نقل از سازمان جهانی کار، دولت کامبوج و سازمان جهانی کار (ILO) در مورد اقدام برای توسعه آرمان «کار شایسته» به توافق رسیدند.

دولت، کارفرمایان و کارگران کامبوجی اولویت‌های خود را تحت برنامه کشوری «کار شایسته کامبوج» برای سال‌های ۲۰۲۶-۲۰۲۷ با همکاری سازمان جهانی کار تصویب کردند.

 اصلاحات نهادی در حوزه روابط کار، مهارت‌ آموزی و گسترش حمایت‌های اجتماعی از نیروی کار و تامین اجتماعی فراگیر، به ویژه برای کارگران غیررسمی و بدون پوشش، محور تلاش‌های کامبوج و سازمان جهانی کار (ILO) برای ارائه کار شایسته قرار دارد. 

برنامه‌های کشوری کار شایسته، چارچوب اصلی ارائه حمایت‌های ILO به کشورهای عضو آن است و حوزه‌های اولویت‌دار همکاری و مشارکت را تعیین می‌کند. 

هنگ سور، وزیر کار و آموزش حرفه‌ای، در سخنرانی خود در این رویداد گفت: « ما از طریق همکاری سه‌جانبه قوی، ما اصلاحات کارگری، مهارت‌ها، حمایت اجتماعی و روابط صنعتی را برای تضمین کار شایسته، رشد فراگیر و تاب‌آوری برای نیروی کار کامبوج همسو می‌کنیم.» 

با تکیه بر نتایج قوی به‌دست‌آمده تحت طرح کاری ۲۰۲۴-۲۰۲۵، شرکت‌کنندگان حوزه‌های اولویت‌دار برای ۲۰۲۶-۲۰۲۷ را تأیید کردند. این حوزه‌ها بر تقویت نهادها و سیاست‌های کارگری، گسترش توسعه مهارت‌ها و حمایت اجتماعی، به‌ویژه برای کارگران غیررسمی و ترویج یک اقتصاد فراگیرتر، تاب‌آورتر و رسمی‌تر تمرکز دارند. آن‌ها همچنین قصد دارند روابط صنعتی، گفتگوی اجتماعی و حمایت از حقوق کار، از جمله حقوق کارگران مهاجر را تقویت کنند. 

سوک لور، معاون رئیس فدراسیون کارفرمایان و انجمن‌های تجاری کامبوج (CAMFEBA)، گفت: «یک اقتصاد رقابتی و مقاوم نیازمند کارگران ماهر، شرکت‌های تولیدی و روابط کاری منصفانه است. ما به عنوان کارفرما، متعهد به سرمایه‌گذاری در نیروی کار خود و تقویت شرایط کاری مناسب هستیم تا به رشد پایدار کامبوج و رفاه بلندمدت برای همه کمک کنیم.» 

سام سوئون، نماینده سازمان‌های کارگری کامبوج، گفت: «این طرح کاری، گفتگوی اجتماعی را تقویت می‌کند و از کارگران، به ویژه آسیب‌پذیرترین افراد، محافظت می‌کند. این طرح تضمین می‌کند که تحول اقتصادی در کامبوج منصفانه، فراگیر و بدون استثنا باشد.» 

شیائویان کیان، مدیر دفتر سازمان بین‌المللی کار در تایلند، کامبوج و لائوس، گفت: «طرح کاری توسعه کار فقط یک چارچوب همکاری نیست - بلکه یک ابزار اجرایی است. این طرح کاری اولویت‌ها را تشدید می‌کند، پاسخگویی را تقویت می‌کند و بر اقدام جمعی بر آنچه که تفاوت واقعی در زندگی مردم ایجاد می‌کند، تمرکز دارد.»