یادداشتی به قلم امیر میرزاییان؛
شروع دوباره لیگ بعد از 4 ماه وقفه و چالشهایی که پیش روی تیمها
شروع دوباره لیگ بعد از وقفه طولانی مدت چیزیست که تیمها تجربه آن را نداشته و این موضوع آنها را در آستانه چالشی جدی قرار داده است.
به گزارش ایلنا، تا به حال و در این چند سال گذشته این میزان تعطیلی در فوتبال ندیده بودیم. چه بین دو فصل چه در نیم فصل سابقه نداشته تیمها چند ماه بدون تمرین و دور از شرایط مسابقه باشند، پس امکان دارد اتفاقاتی بیافتد که شاید هیچکس آن را پیش از این تجربه نکرده باشد. مطلب مهم بعدی این است که در این فرصت هیچکس نمیدانست چه زمانی لیگ شروع میشود و یا حتی اصلا بر گزار میشود یا نه؟ پس تیمها درگیر یک بلا تکلیفی محض بودند که در شرایطشان هم تاثیرگذار بوده است. حالا و در آستانه شروع دوباره لیگ باید ببینیم چه تیمهایی توانستند با این اوضاع کنار بیایند و شرایط را به درستی مدیریت کنند.
همیشه بین دو لیگ حدود 80 تا 85 روز فاصله وجود داشته و حالا شاهد تعطیلی حدود چهار ماهه هستیم و در شرایطی که لیگ تا چند روز آینده شروع میشود باید دید چه تیمهایی عملکرد بهتری خواهند داشت. اگر بخواهیم یک پیش بینی در این مورد داشته باشیم ابتدا باید بررسی کنیم که چه موضوعاتی میتواند تاثیر گذار باشد. برای شروع لیگ به چند موضوع کلیدی در مباحث فنی اشاره میکنیم:
* اولین موضوع و مهمترین موضوع بحث بیماری کرونا است که حدود چهار ماه همه با آن زندگی کردیم و بیشتر از هر چیز ذهن تمام مردم خصوصاً ورزشکاران را درگیر کرده است. اگر بخواهیم اولین موضوعی که برای بازیکنان در فوتبال مهم است را نام ببریم بحث تمرکز به میان میآید. اینکه در شروع لیگ تیم یا بازیکنی که به بیماری کرونا فکر نکند تمرکز بیشتری برای ارائه بازی بهتر و با کیفیتتر دارد یک موضوع کاملاً مهم و جدی است و اگر آن را در یک جمله کامل بخواهیم مطرح کنیم این است که هر تیمی در طول ۹۰ دقیقه به این بیماری فکر نکند شرایط بهتری خواهد داشت. این موضع به این خاطر است که ما به بازیکنان در هر بازی توصیه میکنیم که تمرکز لازم را برای پیاده کردن برنامههای تاکتیکی در زمین را داشته باشند، بنابر این اگر بازیکنی نگران بیماری کرونا باشد بخش زیادی از تمرکز او از دست میرود و این اتفاق دو پیامد دارد، اول اینکه کیفیت کار او پایین میآید و استرس این موضوع ممکن است باعث شود وی با آسیب دیدگی روبرو شود چرا که فوتبال یک بازی فیزیکی است و به خاطر ترس از بیماری شاید نوع حرکت و نوع برخورد در بازیکنان تغییر کند و این مسئله درصد آسیب دیدگی را بالا میبرد.
* مطلب دوم این است که باید بدانیم تیمها و بازیکنان در این چهار ماه چگونه تمرین کردند و آیا این تمرینات به صورت کنترل شده بود یا نه. باید بدانیم که ورزشکار نباید بیش از 2 بار در طول سال برنامه بدنسازی و آمادهسازی داشته باشد چرا که در غیر این صورت با افت بدنی و یا آسیب دیدگی رو به رو میشود. این شرایط باعث میشود بازیکنان به دو دسته تقسیم شوند:
1- اگر تیم یا بازیکنی در طول این مدت به طور کامل یعنی از ماه اسفند استراحت کرده به طور جدی دچار مشکل میشود. به طور مثال ورزشکاران در حین مسابقات حدود ۹۰% آمادگی لازم را دارند و با استراحت مطلق بدن این ورزشکاران به زیر ۵۰ درصد آمادگی میرسد و کار برای آنها سخت خواهد شد چون فشار بیشتری را در طول یک ماه باید تحمل کرده و این احتمال زیاد آسیب دیدگی را به همراه دارد.
2- دسته دوم بازیکنانی هستند که توسط تیم یا برنامههای تیمی یا حتی برنامه خودشان استراحت فعال داشتند، یعنی اجازه ندادند بدن آنها زیر ۵۰ درصد و یا ۶۰ درصد آمادگی قرار گیرد و آن را کنترل کردهاند. این دسته از افراد میتوانند با یک ماه تمرین چه از لحاظ بدنی و چه از لحافظ ذهنی و تاکتیکی شرایط خوبی داشته باشند و تیمهایی که وقت بیشتری در این موضوع گذاشتند در ادامه مسابقات شرایط بهتری خواهند داشت.
3- مطلب بعد بحث تغذیه و استراحت بازیکنان در این مدت تعطیلات بوده و مشکل بعدی بازیکنان و مربیانی است که خارج از ایران هستند و هنوز نتوانستند به تیمهایشان اضافه شود. مربیانی مثل رادولوویچ که همچنان خارج از ایران و در انتظار راهی برای بازگشت هستند و یا کسانی که به تیم اضافه شدند ولی این افتقا خیلی دیر رخ داده و برنامه آمادهسازی آنها در طول این زمان حدود یک ماهه با مشکل مواجه خواهد شد.
باشگاهها در این مدت اگر کنترل بازیکنان در اختیارشان بوده برایشان یک ماه فرصت مناسبی خواهد بود ولی واقعیت این است که از بعضی همکاران شنیده شده که برای شروع لیگ صحبت از فرصت 6 الی 8 هفته را خواسته بودند ولی باید توجه کنید اگر ما شش تا هشت هفته را برای آغاز فصل در نظر میگیریم برای ساختن یک تیم جدید و اضافه شدن کادر فنی و بازیکنان جدید است که برای هماهنگی بیشتر این مدت زمان برایشان در نظر گرفته است. پس اگر تیمی عقیده دارد که تمرینات یک ماهه مدت مناسبی برای آمادهسازی نیست باید بگویم کم کاری از جالب خودشان بوده چرا که شما در حال حاضر بازیکن جدیدی به تیمها اضافه نشده و همان تیم قبلی شماست فقط مدت تعطیلات زیادی را تجربه کردید.
نکته خیلی مهم است شما ظرف مدت ۴ هفته یا همان یک ماه به چه شکل تیم را آماده مسابقات کنید. این یک شیب ملایم میخواهد تا در این فرصت بدنها شرایط ایدهآل پیدا کند و بازیکنان به هماهنگی تاکتیکی مد نظر سرمربی تیم برسند. اگر تیمی فشاری مشابه شرایط اول فصل را بخواهد در این مدت به بازیکنانش وارد کند قطعاً این هماهنگی نفراتش به هم خواهد خورد و در ادامه با مشکل روبرو میشود. پس بهترین روش این است که با فشار کمتر و با بازیهای تدارکاتی بهتر بازیکنان به مرور در شرایط مسابقه قرار بگیرند. توصیه میشود در این چهار هفته تمرین که در نظر گرفته شده، پس از پایان هفته نخست و در فاصله سه هفته مانده به شروع رقابتها یک بازی تدارکاتی در نظر گرفته شود و در این شرایط بازیکنان در شرایط نرمال تیمی قرار خواهند گرفت. در هفته اول واکنش بدن بازیکنان میتواند به شما یک پیام دهد که چگونه سه هفته آینده را برنامه ریزی کنید و با انجام بازیهای تدارکاتی و تمرینات ریکاوری مناسب در پایان هر هفته شرایط را به سمت ایدهآل شدن پیش ببریم.
* بخش آخر این است که تیمهایی که قبل از تعطیلات شرایط بهتری داشتند و تیمهایی که قبل از این دوره شرایط خیلی خوبی نداشتند حالا فرصت این را دارند تا اوضاع خود را حفظ کرده یا آن را بهتر کنند. فکر میکنم در این مدت تیمهایی که شرایط خیلی خوبی نداشتند با این تعطیلات فرصت داشتند به مرز آمادگی نزدیک شوند ولی تیمهایی که شرایط خیلی خوبی داشتند با تعطیلی موقت مسابقات شاید از شرایط ایدهآل خارج شود.
هفته اول بعد از شروع مسابقات میتواند بسیار مهم و حائز اهمیت باشد و به نوعی هفته اول را باید کلید مسابقات نامید چون اگر تیمی این هفته را با موفقیت پشت سر بگذارد ممکن است از لحاظ ذهنی اوضاع خوبی در ادامه پیدا کند و برعکس این موضوع هم برای هر تیمی صادق است و موضوع بعدی بازیکنانی است که امکان دارد در ادامه کار دچار آسیبدیدگی شوند. پس میتوان گفت تیمهایی در این شرایط موافق هستند که نفرات خوبی روی نیمکت داشته باشند.
از همه مهمتر بحث روانی و ذهنی بازیکنان در حین مسابقات و سفرها است و اینکه چگونه آنها را ساماندهی کنند. در شرایط کنونی قطعاً در سفرها و اقامت تیمها با محدودیتهایی روبه رو هستند که میتواند در هر هفته باعث شود تیم دچار نوسان شود، پس ما اگر بخواهیم یک جمعبندی داشته باشیم، ۹ هفته سرنوشت ساز در پیش خواهیم داشت که رفته رفته شرایط آن تغییر میکند. در این میان تیمهایی تصمیم گرفتند که با فکر دوم وارد مسابقات شوند و اگر بخواهیم توضیحی در مورد فکر دوم بدهیم این است که آن تیمها اتفاقات پیش بینی نشده را زودتر پیش بینی کرده تا در وقت لازم در مدت زمان کم به بهترین شکل بتوانند آن را مدیریت کنند. باید قبول کرد فشار مسابقات زیاد است و رقابت چه در بالای جدول و چه در پایین سنگین است و این موضوع میتواند برای بیننده و هوادار جذابیتهایی را داشته و برای مربیان و بازیکنان استرس ایجاد کند.
در آخر میتوان پیش بینی کرد که در حین مسابقات با اتفاقات غیر منتظره روبرو شویم و امیدوارم تمام تیمها با تعامل و همدلی این مسیر را هموار کرده و کشتی لیگ را به انتها برسانند.
امیر میرزاییان