ششمین شکست قوی سپید و پرسش‌هایی که زارع باید پاسخ بدهد
ملوان در بن‌بست مازیار؛ اعتبار گذشته دیگر امتیاز نمی‌آورد!
ششمین شکست ملوان در دوران هدایت مازیار زارع، دیگر اتفاقی نیست که بتوان به‌سادگی از کنار آن گذشت. سرمربی‌ای که با پشتوانه محبوبیت و سابقه‌اش در انزلی به نیمکت قوی سپید بازگشت، حالا با تیمی روبه‌روست که نه در نتیجه‌گیری ثبات دارد و نه در زمین نشانه‌های روشنی از پیشرفت نشان می‌دهد. سؤال اینجاست که زارع تا چه زمانی می‌تواند بدون ارائه راه‌حلی مشخص، به کار خود ادامه دهد؟
به گزارش ایلنا، رابطه مازیار زارع و ملوان همیشه فراتر از رابطه معمول یک مربی و باشگاه بوده است. او سال‌ها با پیراهن این تیم بازی کرده، محبوبیت زیادی میان هواداران به دست آورده و حالا در جایگاه سرمربی، مسئولیت هدایت تیمی را بر عهده دارد که بخش مهمی از اعتبار فوتبالی‌اش را مدیون آن است. اما همین رابطه عاطفی نباید مانع ارزیابی عملکرد فنی او شود.
ملوان ششمین شکست خود را در این دوره از مربیگری زارع تجربه کرده و مسئله نگران‌کننده، تنها تعداد شکست‌ها نیست. آنچه بیش از نتایج جلب توجه می‌کند، تکرار مشکلاتی است که هنوز راه‌حل مشخصی برای آنها پیدا نشده است.
تیمی که هنوز نمی‌داند چگونه برنده شود
ملوان در بسیاری از دقایق مسابقات برای طراحی حملات هدفمند با مشکل مواجه است. فاصله میان خطوط، دشواری در انتقال توپ به مناطق هجومی و ناتوانی در خلق موقعیت‌های مستمر، باعث شده این تیم در بخش‌هایی از مسابقات بدون برنامه‌ای روشن به نظر برسد.
در سوی مقابل، ساختار دفاعی ملوان نیز آن استحکام مورد انتظار را ندارد. تیمی که می‌خواهد با امکانات محدود رقابت کند، بیش از هر چیز به سازمان‌دهی دفاعی، نظم تاکتیکی و استفاده مؤثر از فرصت‌های اندک نیاز دارد. وقتی این ویژگی‌ها نیز به‌طور مستمر دیده نمی‌شوند، طبیعی است که عملکرد کادر فنی زیر سؤال برود.
مسئولیت سرمربی تنها انتخاب ترکیب اولیه یا انجام تعویض‌ها نیست. او باید بتواند مشکلات تیمش را شناسایی کند و برای آنها راه‌حل داشته باشد. اگر یک ضعف در چند مسابقه تکرار می‌شود، دیگر نمی‌توان تمام مسئولیت آن را متوجه اشتباه بازیکنان دانست.
بودجه کم، توضیح است نه توجیه همیشگی
البته ملوان از نظر امکانات مالی و کیفیت ترکیب، شرایط یکسانی با تیم‌های پرهزینه لیگ برتر ندارد. محدودیت در جذب بازیکن، مشکلات مدیریتی و کمبود گزینه‌های جایگزین می‌توانند بر عملکرد هر مربی تأثیر بگذارند.
اما پذیرش این واقعیت به معنای کنار گذاشتن مسئولیت فنی نیست.
اتفاقاً هنر مربیگری در چنین شرایطی بیشتر مشخص می‌شود. سرمربی باید متناسب با داشته‌هایش ساختار مناسبی طراحی کند، نقاط ضعف را بپوشاند و از توانایی بازیکنان موجود بیشترین استفاده را ببرد.
نمی‌توان از ملوان انتظار داشت در هر مسابقه فوتبال تهاجمی و مسلط ارائه کند، اما انتظار داشتن یک تیم منظم، جنگنده و دارای برنامه مشخص، خواسته غیرمنطقی نیست.
استعفایی که از فشار روی نیمکت خبر داد
استعفای مازیار زارع پس از شکست مقابل چادرملو، یکی از نشانه‌های افزایش فشار بر سرمربی ملوان بود. اتفاقی که نشان داد نتایج نامطلوب، شرایط را حتی برای چهره‌ای با محبوبیت زارع در انزلی دشوار کرده است.
با این حال، مسئله اصلی استعفا یا ادامه حضور او نیست. پرسش مهم‌تر این است که اگر قرار است زارع همچنان هدایت ملوان را بر عهده داشته باشد، چه تغییری در عملکرد تیم ایجاد خواهد کرد؟
ادامه همکاری بدون اصلاح مشکلات، صرفاً به معنای تکرار شرایط فعلی خواهد بود. همان‌طور که تغییر سرمربی بدون بررسی ضعف‌های مدیریتی و ساختاری باشگاه نیز لزوماً تضمینی برای بهبود نتایج نیست.
محبوبیت روی سکو، مصونیت روی نیمکت نیست
مازیار زارع بخشی از تاریخ معاصر ملوان است و این جایگاه با چند شکست از بین نمی‌رود. اما سابقه بازیگری، محبوبیت میان هواداران و تعلق خاطر به باشگاه، نمی‌تواند جایگزین نتایج و عملکرد فنی شود.
هواداران ملوان حق دارند از سرمربی تیمشان توضیح بخواهند. حق دارند بدانند چرا اشتباهات تکرار می‌شوند، چرا تیم در بخش‌هایی از مسابقات فاقد انسجام لازم است و چه برنامه‌ای برای خروج از این وضعیت وجود دارد.
احترام به زارع با نقد عملکرد او منافاتی ندارد. اتفاقاً اگر قرار باشد اعتبار گذشته او حفظ شود، نخستین قدم پذیرش مسئولیت شرایط فعلی و تلاش برای اصلاح آن است.
ملوان برای عبور از وضعیت موجود به تصمیم‌های فنی روشن نیاز دارد، نه تکرار توضیحاتی که پس از هر شکست شنیده می‌شوند.
ششمین شکست می‌تواند زنگ خطری جدی برای نیمکت قوی سپید باشد. زارع هنوز فرصت دارد مسیر تیمش را تغییر دهد، اما این تغییر باید در زمین مسابقه دیده شود. اعتبار مازیار زارع متعلق به گذشته ملوان است، اما مسئولیت امروز این تیم نیز بر عهده اوست.
