حمله تند زلاتان به رونالدو؛ پرتغال گروگان نوستالژی شده است

به گزارش ایلنا، پرتغال در دیداری پرتنش و دشوار موفق شد با نتیجه ۲ بر یک از سد کرواسی عبور کند، اما این پیروزی هم مانع ادامه بحث‌ها درباره جایگاه رونالدو در تیم ملی نشد. کاپیتان ۴۱ ساله پرتغال در این مسابقه از روی نقطه پنالتی گلزنی کرد، اما گل تعیین‌کننده را گونزالو راموس در دقایق پایانی به ثمر رساند؛ موضوعی که بار دیگر پرسش‌ها درباره انتخاب‌های روبرتو مارتینز را پررنگ کرد.

زلاتان ابراهیموویچ، ستاره سابق فوتبال سوئد که به عنوان کارشناس در شبکه فاکس اسپورتس حضور داشت، پس از این مسابقه با لحنی تند به ادامه اعتماد مارتینز به رونالدو واکنش نشان داد. او معتقد است پرتغال با تکیه بر نام و گذشته رونالدو، فرصت استفاده بهتر از بازیکنان آماده‌تر را از دست می‌دهد.

ابراهیموویچ گفت: «هواداران پرتغال می‌توانستند انتظار چنین وضعیتی را داشته باشند. شما نمی‌توانید با یک رونالدوی ۴۱ ساله در خط حمله انتظار قهرمانی در سال ۲۰۲۶ را داشته باشید؛ به‌خصوص وقتی راموس روی نیمکت نشسته، وارد زمین می‌شود و گل می‌زند.»

زلاتان در ادامه انتقادهای خود پا را فراتر گذاشت و نقش فعلی رونالدو را نه رهبری، بلکه مانعی برای پیشرفت تیم دانست: «این دیگر رهبری افسانه‌ای نیست؛ این خودخواهی است که تیم را گروگان گرفته. رونالدو دیگر توانایی و تحرک گذشته را ندارد و حالا فقط در محوطه جریمه حضور دارد. در این مرحله، جاذبه نامش بیشتر از پاهایش او را نگه داشته است. ادامه استفاده از او، جنون ناشی از نوستالژی است.»

این اظهارات در شرایطی مطرح شده که پرتغال برای عبور از کرواسی مسیر ساده‌ای نداشت. مسابقه در تورنتو با حواشی فراوانی همراه بود و کرواسی در دقیقه ۱۱۳ تا آستانه زدن گل تساوی پیش رفت، اما گل یوشکو گواردیول پس از بررسی طولانی VAR به دلیل آفساید مردود اعلام شد؛ تصمیمی که خشم زلاتکو دالیچ، سرمربی کرواسی، را به دنبال داشت.

در سوی مقابل، رونالدو با گل کردن یک ضربه پنالتی پرتغال را به بازی برگرداند، اما در نهایت این راموس بود که با گل دیرهنگام خود نقش ناجی را ایفا کرد. همین اتفاق، استدلال منتقدانی مانند ابراهیموویچ را تقویت کرده است؛ اینکه پرتغال برای ادامه مسیر باید از گذشته عبور کند و فرصت بیشتری به نسل تازه مهاجمان خود بدهد.

حالا پرتغال در مرحله بعد باید برابر اسپانیا قرار بگیرد؛ دیداری که می‌تواند آزمونی بزرگ برای روبرتو مارتینز باشد. سرمربی پرتغال باید تصمیم بگیرد که همچنان به تجربه، نام و اعتبار رونالدو تکیه کند یا با نیمکت‌نشین کردن او، راه را برای مهاجمانی مانند گونزالو راموس باز کند.

در آستانه این جدال حساس، یک سؤال بزرگ اطراف اردوی پرتغال شکل گرفته است: آیا رونالدو هنوز رهبر این تیم است یا نام بزرگ او به مانعی برای تغییر نسل تبدیل شده است؟