شگفتی بزرگ تکمیل شد
صعود تاریخی پلنگها به یکشانزدهم نهایی جام جهانی
تیم ملی فوتبال جمهوری دموکراتیک کنگو با درخشش در دیدار پایانی مرحله گروهی و شکست ۳ بر ۱ ازبکستان، رویای دیرینه خود را محقق کرد و به یک صعود تاریخی در جام جهانی دست یافت.
به گزارش ایلنا، هیچ داستانی بدون رنج و هیچ سفری بدون پایان خوش برای جمهوری دموکراتیک کنگو وجود نداشت. در برابر چشمان بهتزده جهان، این تیم آفریقایی برای نخستین بار در تاریخ خود – و تنها در دومین دوره حضورش – موفق شد جواز صعود به مرحله حذفی جام جهانی را کسب کند. آنها در نبردی دراماتیک برابر ازبکستان، یک بازگشت باشکوه و بهیادماندنی را رقم زدند تا موجی از شادی و نشاط را به کشوری که به دلیل جنگ داخلی با یک بحران انسانی دستوپنجه نرم میکند، هدیه دهند.
در سمت مقابل، فابیو کاناوارو بدون کسب حتی یک پیروزی برای ازبکستان در تاریخ این تورنمنت، جام جهانی را ترک میکند. این کشور آسیایی که با انتظارات و امیدهای فراوانی گام به اولین دوره حضور خود گذاشته بود، هر سه مسابقه خود را در جام جهانی 2026 با شکست پشت سر گذاشت. ازبکها ابتدا با گل شومورودوف که با هر بار نفوذش رنگ و بوی جذابی به حملات تیم میبخشید، از حریف پیش افتادند. این مهاجم برجسته، حداقل چیزی برای جشن گرفتن و دلخوشی در این تورنمنت به هموطنانش هدیه داد.
آمارهای خیرهکننده از برتری مطلق پلنگهای آفریقا در زمین
امید گل ۲.۳۵ برای کنگو: تیم آفریقایی موقعیتهای به مراتب خطرناکتری نسبت به ازبکستان ایجاد کرد؛ در حالی که امید گل حریف آسیایی تنها ۰.۲۷ بود.
۱۹ شوت به دروازه: کنگو با ثبت ۱۹ شوت در طول مسابقه، سیطره کاملی بر خط آتش داشت، در حالی که ازبکستان تنها ۴ بار موفق به شلیک به سمت دروازه شد.
۵۷.۶ درصد مالکیت توپ: مرواریدهای سیاه کنترل کامل بازی را در دست گرفتند و ریتم خود را با مالکیتی به مراتب بالاتر به حریف دیکته کردند.
۲ گل از یوان ویسا: این مهاجم زهرآگین با ثبت یک دبل درخشان، از جمله گل تیر خلاص در دقیقه ۹۱، مهره تعیینکننده تیمش بود.
کابوس ستاره منچسترسیتی و پرواز ویسا بر فراز آتلانتا
در تقابلی مملو از تضادها، نمایش قهرمانانه مهاجم ازبکستان دقیقاً در نقطه مقابل عملکرد فاجعهبار و ضعیف خوسانوف قرار داشت. مدافع وسط باشگاه منچسترسیتی به پاشنه آشیل و نقطه ضعف اساسی تیمش تبدیل شد و با دادن یک پنالتی ناشیانه، مسیر پیشروی را برای تیم آفریقایی هموار کرد. یوان ویسا که با خونی سرد این ضربه پنالتی را به گل تبدیل کرده بود، به قهرمان ملی کشورش بدل شد. او دومین گل خود را هم در لحظات پایانی مسابقه به ثمر رساند، اما پیش از آن، این مایله بود که گل برتری و پیروزیبخش تیمش را وارد دروازه حریف کرده بود.
شاگردان سباستین دزابر – که در این مسابقه از حضور مشوق نمادین و کاریزماتیک خود روی سکوها محروم بودند – هرگز در مواجهه با سختیها و ناملایمتیها تسلیم نشدند. عقب افتادن در نتیجه بازی ذرهای از شعله امید آنها کم نکرد و جریانی که در یک مقطع به یک کابوس وحشتناک تبدیل شده بود، در نهایت با تکیه بر غیرت، تعصب و ایمان محض به یک رویای شیرین تعبیر شد. آنها نام کشور «زئیر» سابق را در تالار افتخارات جام جهانی بالا بردند، خاطرات تلخ عملکرد خود در جام جهانی ۱۹۷۴ را به دست فراموشی سپردند و به دنیا ثابت کردند که حالا با نام «جمهوری دموکراتیک کنگو»، داستان کاملاً متفاوت نوشته میشود.
