خط و نشان وینی و کنیا برای مدعیان با طعم حذف هائیتی

به گزارش ایلنا، برای تیم ملی برزیل، این یک شب به یاد ماندنی و به نوعی نخستین نشانه واقعی از بازگشت به زندگی پس از ماه‌ها بلاتکلیفی بود. پس از یک دوره طولانی از آزمایش‌های مختلف، نمایش‌های ناامیدکننده و استارت‌های ناموفق، سلسائو سرانجام چیزی شبیه به ابهت و غرور همیشگی خود در جام جهانی را پیدا کرد.

آن‌ها در این مسیر یک دستاورد تاریخی نیز به نام خود ثبت کردند و با عبور دوباره از آلمان، به گلزن‌ترین کشور تاریخ رقابت‌های جام جهانی تبدیل شدند. نشانه‌های این درخشش خیلی زود نمایان شد؛ در دقیقه ۱۲، برونو گیمارش با یک پاس کات‌بک تماشایی رافینیا را صاحب توپ کرد و او با یک ضربه مقتدرانه گل اول را به ثمر رساند، اما پرچم کمک‌داور به نشانه آفساید، این شادی را نیمه‌کاره گذاشت.

۱۰ دقیقه بعد، گل اول بازی به ثمر رسید که البته زیبایی بصری چندانی نداشت. شوت وینیسیوس جونیور توسط دروازه‌بان هائیتی برگشت داده شد؛ هانس دلکروکس تلاش کرد توپ را دور کند، اما تکل او به پای ماتئوس کونیا برخورد کرد تا توپ به شکلی عجیب از خط دروازه عبور کند. گل دوم کونیا اما یک کار تیمی فوق‌العاده و چشم‌نواز بود؛ جایی که وینیسیوس با یک پاس دقیق کونا را صاحب موقعیت کرد و او با فرار از پشت آخرین مدافع حریف، توپ را به تور چسباند.

کارلو آنچلوتی پس از بازی در خصوص این تغییرات تاکتیکی گفت: "ما وینیسیوس را بیشتر به مناطق داخلی خط حمله منتقل خواهیم کرد. رایان در کناره‌ها بازی می‌کرد که این کار را هم خیلی خوب انجام داد. وینیسیوس بازیکن خطرناکی است و در مرکز زمین مهارت بالایی دارد؛ او می‌تواند موقعیت خود را تغییر دهد و سایر بازیکنان نیز خود را با او هماهنگ کنند."

پیش از پایان نیمه اول، زمان برای ثبت یک گل دیگر نیز مهیا شد و این بار نوبت خود وینیسیوس بود. لوکاس پاکتا توپ را به فضای خالی بزرگی در خط دفاعی حریف فرستاد؛ وینیسیوس با سرعت بالای خود به توپ رسید و آن را به گوشه پایینی دروازه فرستاد. تنها نگرانی بزرگ برزیل در این نیمه، مصدومیت همسترینگ رافینیا بود که مطمئناً به یک دغدغه جدی برای کارلو آنچلوتی تبدیل خواهد شد.

آنچلوتی در مورد وضعیت مصدوم او اظهار داشت: "ما باید وضعیت رافینیا را ارزیابی کنیم. فردا همه چیز مشخص می‌شود. در حال حاضر دقیقاً نمی‌دانیم چه اتفاقی افتاده است."

نیمه دوم اما جذابیت و درام نیمه اول را نداشت. برزیل دست به تغییرات گسترده‌ای زد و مهره‌هایی چون اندریک و گابریل مارتینلی را به زمین فرستاد؛ ورود اندریک با تشویق شدید و پرشور هواداران پرشمار برزیلی در استادیوم همراه شد. او حتی فکر می‌کرد موفق به گلزنی شده است، اما ضربه تمام‌کننده و هوشمندانه‌اش به دلیل آفساید مردود اعلام شد.

تیم ملی هائیتی نیز به سهم خود هرگز پا پس نکشید و کاملاً تسلیم نشد. آن‌ها از سال ۱۹۷۴ در جام جهانی حضور نداشته‌اند، اما اصلاً شبیه به تیمی نبودند که با این استیج بزرگ غریبه است؛ هرچند در واقع برزیل از کیفیت و مهره‌های بسیار برتری بهره می‌برد.

کارلو آنچلوتی در تحلیل نیمه دوم گفت: "آن‌ها در مقایسه با نیمه اول به ما نزدیک‌تر شدند. ما نیز فرصت‌هایی روی ضد حملات داشتیم. بله، می‌توانستیم با شدت و فشار بیشتری بازی کنیم، اما از سوی دیگر، باید به مسابقات بعدی خود در جام جهانی فکر کنید."

او در پایان درباره آینده تیمش افزود: "این همان چیزی بود که من از این مسابقه انتظار داشتم؛ اشتباهات کمتر، اثربخشی بیشتر در خط حمله و کنترل بهتر در خط دفاعی. این یک بازی خوب بود و البته که ما هنوز باید پیشرفت کنیم."

نمرات بازیکنان برزیل

خط دروازه و مدافعان

آلیسون بکر (۷/۱۰): به ندرت به زحمت افتاد. چند مهار خوب داشت و هر زمان که لازم بود، توپ را به خوبی به گردش درآورد.

داگلاس سانتوس (۶/۱۰): در زمانی که وینیسیوس کارهای دفاعی را نادیده می‌گرفت، سانتوس بیشتر وقت خود را صرف پوشش فضای پشت سر او می‌کرد.

گابریل مالاگاش (۷/۱۰): با هوش دفاعی بالای خود، مهاجمان هائیتی را کاملاً بی‌سروصدا و مهار کرد. او بیشترین لمس توپ را در این مسابقه داشت.

مارکینیوش (۷/۱۰): هر زمان که تیم نیاز داشت در کارهای دفاعی شرکت کرد و چند تکل موفق و به موقع به ثبت رساند.

دانیلو (۶/۱۰): زمان زیادی را صرف حفظ عرض زمین و تمیز نگه داشتن بازی کرد؛ با این حال، یک یا دو بار در جناحین جا ماند.

خط میانی

برنو گیمارش (۷/۱۰): کارهای تخریبی و سخت زیادی را در مرکز زمین انجام داد و پاس‌های زیبایی هم ارسال کرد. خط هافبک برزیل ترکیب عجیبی دارد، اما این ستاره نیوکاسل به خوبی آن را مدیریت می‌کند.

کاسمیرو (۵/۱۰): بارها تلاش کرد با پاس‌های بلند هم‌تیمی‌هایش را صاحب توپ کند اما در این کار ناکام بود و هیچ‌کدام از آن‌ها به مقصد نرسید؛ یک نمایش بسیار کند و سنگین در خط میانی.

لوکاس پاکتا (۸/۱۰): یک پاس گل فوق‌العاده و تماشایی را برای وینیسیوس مهیا کرد. او در بازی ترکیبی و پیوند دادن خطوط تیم نقشی حیاتی داشت. تماشای عملکرد او در روزهایی که نیمار به مرز آمادگی کامل برسد، بسیار جالب خواهد بود.

خط حمله

وینیسیوس جونیور (۸/۱۰): نقش کلیدی در جریان گل اول داشت، گل دوم را ساخت و گل سوم را به ثمر رساند. او تا زمان تعویضش یک تهدید دائمی بود؛ یک نمایش درخشان دیگر که امیدها را برای آینده زنده نگه می‌دارد.

ماتئوس کونیا (۷/۱۰): در نیمه اول موفق به ثبت دبل شد. تاثیرگذاری او در نیمه دوم کمی کاهش یافت، اما در مجموع عملکرد بسیار موثری داشت و قطعاً از این پس باید مهاجم فیکس تیم باشد.

رافینیا (۶/۱۰): حدود ۳۵ دقیقه بسیار پرجنب‌وجوش ظاهر شد، اما در نهایت به دلیل مصدومیت از ناحیه همسترینگ زمین بازی را ترک کرد که این موضوع می‌تواند ضربه سختی به رویاهای او در این تورنمنت باشد.

بازیکنان تعویضی و سرمربی

رایان (۶/۱۰): در اواخر نیمه اول جانشین رافینیای مصدوم شد اما در جناح راست نتوانست کار خاصی از پیش ببرد.

گابریل مارتینلی (۶/۱۰): با یک شوت کات‌دار و زیبا تیرک دروازه را به لرزه درآورد و در اواخر بازی نیز یک موقعیت خوب خلق کرد.

اندریک (۷/۱۰): با ورود او به زمین، تماشاگران استادیوم منفجر شدند. یک گل تماشایی هم زد که متاسفانه مردود اعلام شد.

دانیلو (بدون نمره): فرصت کافی برای تاثیرگذاری روی جریان بازی را پیدا نکرد.

ادرسون (بدون نمره): زمان کوتاهی در زمین بود و فرصتی برای خودنمایی نداشت.

کارلو آنچلوتی (۶/۱۰): یک شب بسیار بهتر برای این مربی ایتالیایی رقم خورد. او در نیمه اول شاگردانش را به خوبی روانه میدان کرد و در نیمه دوم نیز این شانس را داشت تا به مهره‌های اصلی خود استراحت دهد و سیستم چرخشی را پیاده کند.

منبع: گل