انقلاب تاکتیکی کارلتو
نیمکتنشینی فوقستارهها و فرصت طلایی برای پدیده جدید فوتبال جهان
کارلو آنچلوتی با ایجاد تغییرات ساختاری و خانهتکانی در ترکیب اصلی سلسائو، دیدار مقابل هائیتی را به یک میدان آزمایش بزرگ برای رونمایی از جواهر جدید خط حملهاش تبدیل کرده است.
به گزارش ایلنا، تیم ملی برزیل برای بازگشت به قامت یک مدعی اصلی نیازمند یک پیروزی پرگل و قاطعانه است، اما هائیتی تیمی نیست که کار را برای آنها آسان کند. کارلو آنچلوتی پس از درسهایی که از بازی افتتاحیه گرفت، در حال آمادهسازی برای چرخش مهرهها و ایجاد تغییرات گسترده در ترکیب خود علیه این رقیب حوزه کارائیب است، چرا که او هنوز به ترکیب ایدهآل و ۱۱ نفره مدنظرش دست نیافته است.
نیمار در این مسابقه غایب بزرگ خواهد بود و برای ادامه روند بهبودی مصدومیتش در نیوجرسی باقی مانده است، در حالی که همه برزیلیها چشمانتظار تماشای نخستین دقایق حضور اندریک در زمین مسابقات جام جهانی هستند.
تساوی ناامیدکننده برابر مراکش، بیش از آنکه ابهامات را برطرف کند، سوالات و تردیدهای بسیار زیادی را برانگیخت. انتقادات در طول هفته گذشته به قدری ویرانگر، بیرحمانه و تقریباً غیرانسانی بود که این سرمربی ایتالیایی تصمیم گرفت برای کاهش فشارها یک روز به شاگردانش استراحت دهد.
کارلتو حباب امنیتی فدراسیون فوتبال برزیل را شکست تا خانوادهها و دوستان بازیکنان وارد اردو شوند و به ستارههای تیمش یک روز مرخصی کامل داد؛ اقدامی که با تشویق و استقبال شدید اهالی رختکن سلسائو روبرو شد. بازیکنان پس از نزدیک به یک ماه حضور مداوم در اردوی تمرینی، شدیداً به این حمایت عاطفی نیاز داشتند و حالا باید این «هدیه» ارزشمند آنچلوتی را با تلاش مضاعف در زمین مسابقه جبران کنند.
برزیل باید تمام حواشی و سروصداهای بیرونی را پشت سر بگذارد و قدرت واقعیاش را اثبات کند. به همین دلیل، آنچلوتی تغییرات متعددی را در تمام خطوط ترکیب اصلی اعمال خواهد کرد. در خط دفاعی، ایبانز که یکی از بازیکنان تحت فشار و به شدت مورد انتقاد بود، استراحت خواهد کرد و دانیلو در شرایطی که تیم بیشترین نیاز را به او دارد، به ترکیب اصلی بازمیگردد.
بازگشت این مدافع کناری به جمع ۱۱ نفر اصلی نه به خاطر جایگاه اسمیاش، بلکه به دلیل عملکرد کلی تیم است؛ چرا که برزیل در این پست با چالشهای جدی دست و پنجه نرم میکند و در حال حاضر تنها بازیکن فلامنگو توانایی برآورده کردن انتظارات را در این منطقه دارد.
لنگرگاه مطمئن کارلتو در میانه میدان؛ بازگشت کُنیا به راس پیکان هجومی
در خط میانی، سرمربی ایتالیایی همچنان به زوج قدرتمند کاسمیرو و برونو گیمارش تکیه خواهد کرد. هافبک سابق منچستریونایتد انتخاب شخصی کارلتو به محض بر عهده گرفتن هدایت سلسائو بود؛ او کاسمیرو را دوباره به روزهای اوجش برگرداند و به هیچ وجه قصد ندارد با اولین لغزش، او را به حال خود رها کند.
از سوی دیگر، ستاره نیوکاسل به عنوان بازوی راست و امتداد تفکرات مربی در داخل زمین عمل میکند؛ مهرهای که کیفیت بالای او بارها مورد تمجید علنی کارلتو قرار گرفته است. همچنین ماتئوس کُنیا جایگاه خود را در راس پیکان خط حمله پس میگیرد. اگرچه ایگور تیاگو در بازی افتتاحیه فیکس بود، اما سرمربی ایتالیایی به خاطر توانایی بالای کُنیا در کارهای ترکیبی، خلق فضا و رهبری خط جلو، همچنان به این ستاره سابق اتلتیکو مادرید اعتماد کامل دارد.
به نظر میرسد لحظه درخشش اندریک باز هم باید به تعویق بیفتد. در شرایطی که بسیاری از کارشناسان و حتی تعدادی از بازیکنان درون تیم خواهان بازی کردن این پدیده جوان هستند، اما نه فدراسیون فوتبال برزیل و نه کارلو آنچلوتی مایل نیستند او را تحت فشار شدید رسانهای قرار دهند. هنوز زمان مناسب برای او فرا نرسیده است، هرچند که اندریک با درخشش خود این حق را به دست آورده که حداقل به عنوان یک یار تعویضی تاثیرگذار و همیشگی راهی میدان شود.
در سمت مقابل زمین، یکی از تیمهای جالب توجه منطقه کونکاکاف قرار دارد. فقیرترین کشور جهان با جمعیتی نزدیک به ۱۲ میلیون نفر – که تنها کمی بیشتر از جمعیت شهر نیویورک است – اکنون از نخستین حضور خود در تاریخ جام جهانی لذت میبرد و به دنبال این است که نامی برای خود در عرصه بینالمللی دست و پا کند. آنها میخواهند پا به پای بزرگان بجنگند و همه را شگفتزده کنند؛ درست مثل نمایش شجاعانهای که در دیدار افتتاحیه مقابل اسکاتلند ارائه دادند. برای آنها چه فرصتی بهتر از تقابل با یک قدرت سنتی و تاریخی فوتبال جهان تا شانس خود را امتحان کنند و شاید حتی بحران سلسائو را به اوج برسانند؟
