هدیه ویژه ماتتا برای وداع باشکوه گلاسنر

به گزارش ایلنا، این هافبک پرخواهان و محبوب، یکی پس از دیگری پاس‌های فوق‌العاده‌ای را ارسال کرد و درست پیش از پایان نیمه اول، توپ هوایی تماشایی و دقیقی را به درون محوطه جریمه فرستاد که تایریک میچل به شکل عجیبی نتوانست آن را از فاصله شش قدمی با ضربه سر تبدیل به گل کند و توپ به بیرون رفت.

زمانی که وارتون در اوایل نیمه دوم به جلو حرکت کرد تا شانس خود را با شلیکی از راه دور امتحان کند، آگوستو باتایا، دروازه‌بان رایو، تنها موفق شد ضربه محکم این بازیکن ۲۲ ساله را دفع کند تا توپ در مقابل پای ژان فیلیپ ماتتا قرار بگیرد و او نیز با واکنشی سریع، توپ را با ساق پای خود به درون دروازه بفرستد.

پالاس می‌توانست این مسابقه را با راحتی و اقتدار بیشتر و با پیروزی قوی‌تری پشت سر بگذارد؛ جایی که یرمی پینو با یک ضربه ایستگاهی فوق‌العاده توپ را به هر دو تیرک دروازه کوبید و در ادامه فرصتی عالی را برای ماتتا مهیا کرد که این مهاجم فرانسوی باید آن را به گل تبدیل می‌کرد.

با وجود این، شاگردان گلاسنر به خاطر هدر دادن این موقعیت‌ها توسط خط حمله بی‌زهر رایو مجازات نشدند و به این ترتیب بازی را حفظ کردند تا اولین جام اروپایی خود را بالای سر ببرند؛ آن هم دقیقاً یک سال پس از شکست دادن منچسترسیتی در فینال جام حذفی که نخستین عنوان قهرمانی داخلی آن‌ها را رقم زده بود.

در ادامه، عملکرد بازیکنان کریستال‌پالاس در استادیوم ردبول آرنا را بررسی می‌کنیم:

دروازه‌بان و خط دفاعی

دین هندرسون (۶/۱۰): با وجود تمام مالکیت توپی که رایو وایکانو در اختیار داشت، دروازه‌بان پالاس کار خاص و زیادی برای انجام دادن نداشت؛ جز اینکه در پایان مسابقه جام قهرمانی را بالای سر ببرد.

جایدی کانووت (۶/۱۰): او در نیمه اول یک اشتباه بزرگ مرتکب شد و در تلاش برای هدایت توپ به بیرون از زمین به دردسر افتاد، اما این اشتباه تاوانی نداشت و او در مابقی زمان بازی عملکرد بسیار مستحکم و مطمئنی را از خود به نمایش گذاشت.

ماکسنس لاکروآ (۷/۱۰): یک نمایش مقتدرانه و حاکمانه از بهترین مدافع پالاس که به خوبی نشان داد چرا تا این حد مورد توجه بسیاری از باشگاه‌های بزرگ و تراز اول قرار گرفته است.

شادی ریاض (۶/۱۰): او بسیار خوش‌شانس بود که به خاطر تشخیص کاملاً اشتباه روی یک ارسال که آلماو می‌توانست آن را تبدیل به گل کند مجازات نشد، اما بعد از آن صحنه دیگر موقعیت یا اشتباه خاصی مرتکب نشد.

خط هافبک

دانیل مونیوز (۶/۱۰): او مثل همیشه یک کانال نفوذی عالی در جناح راست برای پالاس بود و حتی در یک صحنه تا آستانه باز کردن دروازه روی ارسال درخشان پینو نیز پیش رفت.

آدام وارتون (۸/۱۰): او در همان دقایق ابتدایی بازی، دایره وسیع و شگفت‌انگیز پاس‌های خود را به رخ کشید و سانتر او برای میچل در اواخر نیمه اول، موقعیتی عالی بود که فقط یک گل کم داشت. اصلاً جای تعجب نیست که بهترین بازیکن زمین روی گل اول بازی نقش مستقیم داشت و ضربه او بود که با دفع ناقص باتایا به ماتتا رسید.

دایچی کامادا (۶/۱۰): اگرچه عملکرد او به اندازه وارتون چشم‌نواز و خیره‌کننده نبود، اما کامادا خودش روی توپ بسیار عالی کار کرد و حجم بسیار زیادی از دوندگی و کار تیمی را به دوش کشید.

تایریک میچل (۶/۱۰): او فوق‌العاده سخت تلاش کرد و چند ارسال خوب هم انجام داد، اما در اواخر نیمه اول با زدن یک ضربه سر بسیار بد از فاصله نزدیک، یک موقعیت طلایی و درخشان را هدر داد.

خط حمله

اسماعیلا سار (۶/۱۰): او با سرعت بالا و پاهای چابکش همیشه یک تهدید جدی برای خط دفاعی حریف به نظر می‌رسید، اما تصمیم‌گیری‌های او در برخی از صحنه‌ها ضعیف و دور از انتظار بود.

ژان فیلیپ ماتتا (۷/۱۰): او با یک ضربه غریزی که شاید بهترین ضربه ممکن نبود اما کارایی بالایی داشت، قفل دروازه را شکست و لحظاتی بعد نیز می‌توانست گل دوم خود و تیمش را به ثمر برساند که واکنش و مهار تماشایی باتایا مانع او شد.

یرمی پینو (۸/۱۰): او بعد از رسیدن به پاس درخشان وارتون فکر می‌کرد در موقعیت تک به تک قرار گرفته اما توسط پاته سیس متوقف شد. او بسیار بدشانس بود که ضربه ایستگاهی تماشایی‌اش پس از برخورد به هر دو تیرک دروازه به شکلی عجیب وارد دروازه نشد. پینو همچنین با یک نفوذ عالی، شانس بزرگی را خلق کرد که ماتتا آن را از دست داد.

بازیکنان تعویضی و سرمربی

یورگن استراند لارسن (بدون نمره): او در ۱۵ دقیقه پایانی مسابقه به جای ماتتا در خط حمله وارد زمین شد.

ایوان گساند (بدون نمره): او در اواخر بازی به جای پینوی خسته و نفس‌بریده پا به میدان گذاشت.

الیور گلاسنر (۸/۱۰): چه راه و روش فوق‌العاده‌ای برای یک خداحافظی باشکوه! حتی در نیم ساعت ابتدایی و محتاطانه بازی، پالاس تیم برتر و قوی‌تر میدان به نظر می‌رسید و کیفیت بالاتر آن‌ها در نهایت در نیمه دوم کار خود را کرد. اینکه مقصد بعدی گلاسنر کجاست هنوز یک راز باقی مانده، اما آنچه کاملاً روشن است اینکه او یک تاکتیک‌دان برجسته است؛ سرمربی‌ای که اکنون دو جام قهرمانی را با باشگاهی بالای سر برده که پیش از این هیچ جامی کسب نکرده بود.

منبع: گل