نمرات بازیکنان رئال مادرید
بنبست تاکتیکی کهکشانیها در شب خاموش وینیسیوس
رئال مادرید در شبی که برای زنده نگه داشتن امیدهای قهرمانی به معجزه نیاز داشت، با ارائه نمایشی بیرمق و بیاثر مقابل بارسلونا تن به شکست دو بر صفر داد.
به گزارش ایلنا، رئال مادرید در دقایق ابتدایی بازی برای پیدا کردن ریتم خود به شدت با مشکل مواجه شد. اگرچه آنها لحظاتی مالکیت توپ را در اختیار داشتند، اما بارسا بر اکثر جریان بازی مسلط بود و میزبان به شکلی شایسته به گل نخست دست یافت. آنتونیو رودیگر در لبه محوطه جریمه مرتکب خطا روی فران تورس شد و مارکوس رشفورد با ایستادن پشت توپ، ضربه آزاد را به کنج دروازه فرستاد. اوضاع مدت کوتاهی بعد بدتر هم شد؛ جایی که دنی اولمو توپ را برای تورس مهیا کرد و او با شلیکی دقیق، اختلاف را قبل از دقیقه ۲۰ به عدد دو رساند.
در ادامه، مسابقه با افت و خیزهای مقطعی دنبال شد. مادریدیها لحظات پراکندهای داشتند و در ضدحملات خطرناک نشان میدادند، اما خروجی ملموس آنها به وضوح محدود بود. در واقع، آنها برای دورههای طولانی تنها به دنبال سایهها میدویدند و زوج کوتاه قامت خط میانی بارسا، یعنی پدری و گاوی، بر مرکز زمین سلطه کامل داشتند. در همین حال، بلوگرانا موفق شد وینیسیوس را به شکلی خیرهکننده ساکت نگه دارد.
داستان بازی کم و بیش همین بود. جود بلینگام در نیمه دوم زمانی که توپ را به تور چسباند به گلزنی بسیار نزدیک شد، اما بلافاصله پرچم کمکداور به نشانه آفساید بالا رفت. خوان گارسیا عملاً مجبور به انجام واکنشی جدی نشد. البته باید به رئالیها بابت نشان دادن کمی روحیه جنگندگی پس از یک هفته نکبتبار اعتبار داد، اما در مجموع، این یک نمایش بیرمق مقابل تیمی بود که به طور کامل از آنها برتر نشان داد. برای تکمیل این تلخی، آنها مجبور شدند تماشای تحقیرآمیز جشن قهرمانی بزرگترین رقیب خود را درست مقابل چشمانشان تحمل کنند.
نمرات بازیکنان رئال مادرید
خط دروازه و دفاع
تیبو کورتوا (۶/۱۰): روی ضربه آزاد رشفورد و گل تورس هیچ کاری از دستش ساخته نبود. در بقیه موارد چند مهار خوب داشت، اما برخی از شروعها و بازیسازیهای او متزلزل بود.
ترنت الکساندر آرنولد (۶/۱۰): در نبردهای یک در مقابل یک نسبتاً موثر عمل کرد، اما روی توپهای بلند به اندازه کافی هوشیار نبود. او چند پاس قطری زیبا هم ارسال کرد.
رائول آسنسیو (۵/۱۰): روی گل دوم بارسا توسط فرمین از موقعیت خود خارج شد و در مجموع در خط دفاعی کمی آشفته نشان داد.
آنتونیو رودیگر (۶/۱۰): به جز چند مورد دفع توپ، واقعاً کار خاص و تاثیرگذاری در طول بازی انجام نداد.
فران گارسیا (۷/۱۰): درگیر یک نبرد رفت و برگشتی سرگرمکننده با رشفورد بود و لحظات خوبی را سپری کرد؛ مخصوصاً بعد از خروج ستاره انگلیسی از بازی، عملکردش بهتر شد.
خط میانی
اورلین شوامنی (۶/۱۰): پس از یک هفته پرحاشیه، نمایش نسبتاً استواری داشت، اما نتوانست با سرعت هافبکهای بارسا همگام شود.
ادواردو کاماوینگا (۵/۱۰): در تکلها با قدرت شرکت میکرد و هرگز از دویدن دست نکشید، اما در فاز تهاجمی چیز زیادی برای عرضه نداشت.
براهیم دیاز (۴/۱۰): استارتهای مصممانهای داشت، اما برخی از تصمیمگیریهای نهایی او به شدت ضعیف و ناامیدکننده بود.
جود بلینگام (۷/۱۰): نفوذهای هوشمندانه زیادی به جلو انجام داد و یک گل هم زد که آفساید اعلام شد. او تنها نقطه روشن تیمش بود.
خط حمله
گونسالو گارسیا (۵/۱۰): به ندرت در جریان بازی و صاحب توپ شد. با این حال نمیتوان به دوندگی و تلاش او خرده گرفت، چرا که در بسیاری از صحنهها به دنبال توپهای مرده میدوید.
وینیسیوس جونیور (۵/۱۰): با توجه به استانداردهای بالای خودش، شب بسیار ساکت و آرامی را پشت سر گذاشت. زیاد دوید اما هرگز نتوانست موقعیت واضحی روی دروازه پیدا کند.
تعویضیها و سرمربی
تیاگو پیتارک (۵/۱۰): در ۲۰ دقیقهای که در زمین بود، بیشتر به دنبال توپ و سایه بازیکنان حریف دوید.
سزار پالاسیوس (بدون نمره): زمان کافی برای تاثیرگذاری روی روند بازی نداشت.
فرانکو ماستانتونو (بدون نمره): در دقایق پایانی وارد زمین شد و نتوانست تغییری در نتیجه ایجاد کند.
آلوارو آربلوا (۴/۱۰): تماشای از دست رفتن قطعی جام قهرمانی به این شکل، برای او بسیار تلخ بود. رئال کمی جنگندگی نشان داد اما در مجموع مغلوب کلاس بازی حریف شد. او باید به فکر فصل آینده باشد؛ هرچند احتمالاً خودش دیگر روی نیمکت کهکشانیها نخواهد بود.
منبع: گل
