روایت اسطوره باواریاییها از شبی که مونیخ به زانو درآمد
اولی هوینس، رئیس افتخاری بایرن مونیخ، با یادآوری خاطرات تلخ و عذابآور شکست مقابل بارسلونا در یکچهارم نهایی لیگ قهرمانان سال ۲۰۰۹، از آن شب به عنوان زخمی کهنه یاد میکند.
به گزارش ایلنا، در مصاحبه با نشریه «FAZ»، از این چهره ۷۴ ساله سوال شد که آیا در طول ۲۵ سال گذشته پیش آمده که برای تماشای بازی بایرن مونیخ اشتیاقی نداشته باشد؟ هوینس در پاسخ، بازی برگشت مقابل کاتالانها را تنها استثنا دانست.
او توضیح داد: «آنها در بازی رفت ما را تکهتکه کردند. من در نیوکمپ روی نیمکت کنار یورگن کلینزمن (سرمربی وقت بایرن) نشسته بودم. در تمام عمرم به اندازه نیمه اول آن مسابقه، ساعت را چک نکرده بودم؛ چون انگار قرار نبود زمان به پایان برسد.»
تنها پس از گذشت ۴۵ دقیقه، تیم پرستاره کاتالان که تحت هدایت پپ گواردیولا بود، با گلهای لیونل مسی (۲ بار)، ساموئل اتوئو و تیری هانری، با نتیجه ۴-۰ پیش افتاد. بایرن که پیش از آن بر اثر شکست سنگین ۵-۱ مقابل وولفسبورگ متزلزل شده بود، با غیبت مدافعان کلیدی خود یعنی لوسیو و فیلیپ لام، حال و روز وخیمتری پیدا کرد.
اولی هوینس: برای بازی برگشت در مونیخ هیچ اشتیاقی نداشتم
هوینس در ادامه گفت: «آن اتفاق بزرگترین تحقیر تاریخ بایرن مونیخ بود. میدانید چرا؟ چون آنها به ما رحم کردند. من این حس را داشتم که آنها در بین دو نیمه با هم قرار گذاشتند که بازی را کمی آسانتر بگیرند. به همین خاطر اصلاً منتظر بازی برگشت در مونیخ نبودم.»
در شب بازی برگشت، بایرن پا به پای قهرمان آن فصل پیش رفت و به تساوی ۱-۱ دست یافت؛ جایی که فرانک ریبری بلافاصله پس از شروع نیمه دوم گلزنی کرد و سیدو کیتا گل تساوی را برای مهمان به ثمر رساند.
آن تساوی مهر تأییدی بر یک فصل بدون جام برای بایرنِ مغرور و موفق بود. با باقی ماندن تنها پنج مسابقه، کلینزمن از سمت خود کنار رفت و یوپ هاینکس تا پایان فصل هدایت تیم را بر عهده گرفت؛ کسی که بعدها جای خود را به لوئی فنخال داد.
تحت هدایت این مربی هلندی، هوینس شاهد نمایشهای امیدوارکنندهتری در لیگ قهرمانان بود و بایرن در فصل ۱۰-۲۰۰۹ به فینال راه یافت، هرچند که در نهایت نتیجه را به اینترمیلان واگذار کرد.
