سه فرمان تاریخی که بن‌بست سیمئونه را درهم شکست

به گزارش ایلنا، میکل آرتتا زمانی که بازیکنان آرسنال بالاخره به رختکن بازگشتند، در حالی که از شدت خوشحالی دست‌هایشان را در هوا مشت کرده بودند و یکدیگر را در آغوش می‌کشیدند، تقریباً هیچ کلمه‌ای به زبان نیاورد. او می‌دانست که نیازی به حرف زدن نیست و احتمالاً اگر هم تلاش می‌کرد، صدایش در میان هیاهو و شادی بازیکنانی که به هوا می‌پریدند به جایی نمی‌رسید. همان‌طور که آرتتا گفت، همه چیز درباره آن «احساس» بود.

این موضوع درباره پیروزی ۱-۰ مقابل اتلتیکو نیز صدق می‌کرد. آرسنال از نظر تاکتیکی کاملاً آماده و تمرین‌دیده بود، اما آن‌ها به خوبی می‌دانستند که کلید این مسابقه، اشتیاق برای جنگیدن است؛ همان «احساس» معروف. تیم دیگو سیمئونه شاید زهردارترین خط حمله را نداشته باشد (حتی برخی از اعضای کادر فنی آرتتا از بازی کردن جولیان آلوارز با وجود مصدومیت و لنگیدنش متعجب شدند)، اما آن‌ها می‌توانند هر تیمی را به باتلاق نبرد بکشانند و شما را تا مرز نابودی ببرند. آرتتا بعد از بازی با تمجید از رقیب گفت: «روشی که آن‌ها رقابت می‌کنند، پاسخی که بلافاصله به هر نقشه شما می‌دهند، واقعاً باورنکردنی است.»

پایان سال‌ها اضطراب؛ آرسنال در قامت یک قهرمان واقعی

اشتیاق مرد باسکی برای این سبک بازی، بحث‌های جاری درباره تضاد سبک‌ها و فینال احتمالی را داغ‌تر می‌کند. تا آن زمان، آرسنال ممکن است تیمی بسیار کامل‌تر به نظر برسد؛ چیزی شبیه به تیمی که در ماه نوامبر بایرن مونیخ را ۳-۱ شکست داد. آن‌ها همین حالا هم متفاوت به نظر می‌رسند؛ آن‌ها حس «فینالیست لیگ قهرمانان» را دارند. این دستاورد کمی نیست، آن هم در مرحله‌ای که هر بازیکنی آرزوی حضور در آن را دارد. حتی ممکن است زمانی که آن‌ها به بوداپست برسند، پس از ۲۲ سال دوباره قهرمان انگلیس شده باشند.

این پیروزی می‌تواند کاتالیزور آن قهرمانی باشد. فصلی که مملو از «اضطراب» بود (کلمه‌ای که بارها در این کمپین به کار رفته)، اکنون به نوعی اطمینان و آرامش رسیده است. آرسنال حالا مقصد نهایی را می‌شناسد: بوداپست. معنای این صعود را می‌شد در پرش‌های ریکاردو کالافیوری و زانو زدن‌های گابریل پس از سوت پایان دید. جو باشگاه نسبت به دو هفته پیش و به خصوص قبل از باخت ۲-۱ مقابل منچسترسیتی، کاملاً متحول شده است. آرتتا گفت: «شما به هواداران نگاه می‌کنید و می‌بینید که چقدر مغرور و خوشحال هستند. اینجاست که کار ما معنا پیدا می‌کند؛ چون دفعات زیادی است که پیدا کردن دلیل برای کارهایی که می‌کنیم دشوار است، اما وقتی این اتفاقات می‌افتد، همه تلاش‌های ما ارزشش را پیدا می‌کند.»

جنگ ثروت و تاکتیک؛ نیمکت طلایی آرتتا در برابر بن‌بست سیمئونه

یکی از دلایل اصلی پیروزی بر اتلتیکو، عمق اسکواد آرسنال بود. پس از ماه‌ها مصدومیت، آن‌ها اکنون تقریباً تمام ستاره‌هایشان را با آمادگی کامل در اختیار دارند. یکی از نزدیکان باشگاه اشاره کرد که کای هاورتز برای سیستم پرس آرتتا مهره‌ای حیاتی است، اما در این بازی او حتی فرصت بازی پیدا نکرد، چون آرسنال گزینه‌های آماده زیادی داشت. دیگو سیمئونه هم با اشاره به این موضوع و تفاوت قدرت مالی دو باشگاه گفت: «ما در سطحی باورنکردنی مقابل تیمی رقابت کردیم که قدرت مالی بسیار بیشتری نسبت به ما داشت.» تفاوت اصلی روی نیمکت‌ها بود؛ در حالی که اتلتیکو پس از تعویض آلوارز و گریزمان برای خلق موقعیت به گل نشست، آرسنال دستش کاملاً پر بود.

آرتتا در این شب ویژه از ویکتور گیوکرش که پس از یک فصل پرانتقاد درخشید، تمجید کرد و همچنین به تفصیل درباره «مایلس لوئیس-اسکلی» صحبت کرد؛ پدیده‌ای که بازگشت ناگهانی‌اش به خط میانی، انرژی مضاعفی به تیم تزریق کرد. این نوجوان که در این فصل کمتر به کار گرفته شده بود و شایعات جدایی‌اش شنیده می‌شد، حالا می‌تواند دوباره به حضور در تیم ملی امیدوار باشد. آرتتا درباره او گفت: «من با او سخت‌گیر بوده‌ام، اما او بسیار سرسخت و در رفتارش ثابت‌قدم بوده است. او مدام درِ اتاق مرا برای فرصت بازی می‌زد و فکر می‌کنم لیاقتش را داشت، به همین خاطر بازی کرد.»

فینال یکشنبه در لندن؛ آرتتا به دنبال فتح دبل تاریخی

حالا آرسنال باید روز یکشنبه به مصاف وستهام برود. آن‌ها هفته فوق‌العاده‌ای را پشت سر گذاشته‌اند؛ فولام را به راحتی درهم کوبیدند و منچسترسیتی هم به طور غیرمنتظره‌ای مقابل اورتون امتیاز از دست داد تا ابتکار عمل در کورس قهرمانی دوباره به لندن بازگردد. با این حال، هنوز هیچ چیز تمام نشده است. حس عمومی این است که سرنوشت کل فصل ممکن است در همین بازی روز یکشنبه رقم بخورد. به همین دلیل، آرتتا پس از اینکه از مسئول تدارکات خواست در رختکن «آن آهنگ معروف تیک‌تاکی» را پخش کند، آخرین حرفش را زد: «بیایید برویم و بازی یکشنبه را ببریم.»

منبع: وان‌فوتبال