پایان یک رویا در سانتیاگو برنابئو
خداحافظی تلخ با نسل طلایی و پادشاهان هتتریک لیگ قهرمانان
با جدایی احتمالی دنی کارواخال و دنی سبایوس در تابستان آینده، آخرین بازماندههای نسل تکرارنشدنی زیزو نیز از جمع کهکشانیها جدا میشوند.
به گزارش ایلنا، تاریخ معاصر رئال مادرید با یک دستاورد منحصربهفرد در لیگ قهرمانان گره خورده است. کهکشانیها با هدایت زینالدین زیدان، با سه قهرمانی پیاپی در اروپا تاریخسازی کردند؛ دستاوردی که در فرمت جدید لیگ قهرمانان هیچ تیمی به آن نرسیده و تکرار آن نیز بسیار دشوار به نظر میرسد. با این حال، اکنون از آن گروه از بازیکنانی که نام خود را در تالار افتخارات فوتبال جهان حک کردند، تقریباً چیزی باقی نمانده است.
همانطور که اخیراً نشریه مارکا گزارش داده، با نزدیک شدن جدایی دنی کارواخال به واقعیت و احتمال بالای خروج دنی سبایوس، رئال مادرید از «دیانای» تیمی که در سالهای ۲۰۱۶، ۲۰۱۷ و ۲۰۱۸ بر قاره سبز پادشاهی میکرد، تهی خواهد شد؛ تیمی که سبک بازیاش تحسین همگان را برانگیخت و در کنار بزرگترین تیمهای تاریخ قرار گرفت.
کارواخال؛ آخرین بازمانده از ترکیب فینال سیزدهم
ترکیب ۱۱ نفرهای که در فینال ۲۰۱۸ مقابل لیورپول به میدان رفت، برای همیشه در یادها میماند: کیلور ناواس، کارواخال، راموس، واران، مارسلو، کاسمیرو، مودریچ، کروس، ایسکو، بنزما و کریستیانو رونالدو. نامهایی که تعریفگر نسلهای مختلف هواداران رئال مادرید بودند. اکنون این میراث به طور کامل متوقف میشود. جدایی دنی کارواخال به این معنی است که دیگر هیچکس از آن جمع باقی نمانده؛ حتی یک نفر. این یعنی پایان یک عصر طلایی برای باشگاه.
در این میان، کورسوی امید به دنی سبایوس ختم میشد، هرچند او چندان مورد اعتماد آربلوا نیست. این بازیکن اندلسی بخشی از اسکواد رئال در مسیر سه قهرمانی پیاپی (به ویژه آخرین آنها) بود، اما در تیمی که مثلث افسانهای «سیامکی» را در اختیار داشت، او هرگز نتوانست تاثیرگذاری چندانی داشته باشد. با وجود اینکه سبایوس تا سال ۲۰۲۷ قرارداد دارد، به نظر میرسد در برنامههای فصل آینده جایی ندارد و همه شواهد از خروج او در تابستان حکایت میکند؛ انتقالی که میتواند نقدینگی خوبی را هم نصیب باشگاه کند.
خلاء لیدری و چالشهای آربلوا
یکی از مشکلاتی که این روزها برنابئو را آزار میدهد، دشواری در خلق فوتبال تهاجمی است. پس از جدایی مودریچ و به ویژه بازنشستگی تونی کروس، هیچکس نتوانسته جای خالی آنها را پر کند. این فقدان رهبری و سازماندهی در میانه میدان، تیم آربلوا را تحت فشار قرار داده است. جالب اینجاست که ستاره کروات (مودریچ) سال خوب و باثباتی را در میلان پشت سر میگذارد و نشان داده که هنوز از نبوغ بالایی برخوردار است.
از سوی دیگر، انتقال فاز دفاعی یکی دیگر از نقاط ضعف تیم است. پس از جدایی تلخ سرخیو راموس (که فعلاً بدون باشگاه است)، واران (بازنشسته) و مارسلو (بازنشسته)، خط دفاعی رئال آسیبپذیر نشان داده است؛ هرچند امید میرود خریدهای جدید بتوانند انتظارات را برآورده کنند.
نور امید در خط حمله و درون دروازه
نقطه روشن تیم را میتوان در دو سر زمین، یعنی خط حمله و درون دروازه پیدا کرد. جدایی کیلور ناواس (که به پوماس پیوست) با حضور تیبو کورتوا جبران شد؛ دروازهبانی که حالا بسیاری او را بهترین گلر جهان و حتی تاریخ میدانند و او با شایستگی به این جایگاه رسیده است. در خط حمله نیز پس از رفتن بیل (بازنشسته)، بنزما (الهلال) و رونالدو (النصر)، همه چیز بحرانی به نظر میرسید، اما وینیسیوس جونیور مسئولیت را بر عهده گرفت و با سرعت و دریبلهایش، به نوعی روح CR7 را در تیم زنده کرد. اکنون امباپه و بلینگام از او حمایت میکنند، اما هنوز کارهای زیادی برای انجام دادن باقی مانده است.
فوتبال در حال تکامل است و رئال مادرید باید کلید دستیابی به «دیانای» مشابه تیم زیدان را پیدا کند؛ همان هویتی که بر فوتبال جهان سایه افکنده بود و حالا در برنابئو جای خالیاش به شدت حس میشود.
منبع: مارکا
