نیمهنهایی رکوردشکن؛ پادزهری برای فوتبال مدرن؟
گاهی اوقات رقابتی از راه میرسد که به همه ما یادآوری میکند چرا فوتبال را ورزش زیباییها مینامند.
به گزارش ایلنا، پیروزی ۵ بر ۴ پاریسنژرمن مقابل بایرنمونیخ در دور رفت نیمهنهایی لیگ قهرمانان اروپا، دقیقاً یکی از همان لحظات ماندگار بود. این مسابقه که پرگلترین نیمهنهایی از زمان برتری ۶ بر ۳ آینتراخت فرانکفورت برابر رنجرز در جام باشگاههای اروپا ۶۰-۱۹۵۹ به شمار میرفت، برای همیشه در یادها حک خواهد شد.
جذابیت این نبرد نه به دلیل نبوغ تاکتیکی یا نقشههای حسابشده، بلکه مدیون کیفیت هجومی خیرهکننده دو تیمی بود که تمام توان خود را به کار گرفتند تا شانس حضور در فینال ماه آینده در بوداپست را افزایش دهند.
در فصلی که ضربات ایستگاهی حرف اول را میزنند، مهار توپ توسط مدافعان مثل گل جشن گرفته میشود و اوتهای بلند دوباره مد شدهاند، این بازی یادآوری هیجانانگیزی بود که سادهترین راه موفقیت، یعنی زدن گلهای بیشتر از حریف، هنوز هم کارساز است.
بایرن در یک نیمه اول نفسگیر گل نخست را به ثمر رساند، اما پاریسیها که مدافع عنوان قهرمانی هستند، با بازگشتی خیرهکننده به برتری ۵-۲ رسیدند تا یک پای خود را در فینال ببینند.
با این حال، قهرمان آلمان با تکیه بر سرسختی و استعداد بازیکنانش، فاصله را به یک گل کاهش داد تا امیدوارانه به بازی برگشت هفته آینده در مونیخ نگاه کند. در حالی که کارشناسان و هواداران این نمایش فوقالعاده را ستایش میکردند، لوئیس انریکه، سرمربی پیاسجی نیز از تماشای آن لذت برد. انریکه گفت: "فوقالعاده بود. فکر میکنم این بهترین مسابقهای بود که تا به حال به عنوان مربی در آن حضور داشتهام." او ادامه داد: "بازی ریتم شگفتانگیزی داشت؛ هر دو تیم به دنبال فوتبال تهاجمی بودند و میخواستند کیفیت خود را نشان دهند. تصور میکنم همه از تماشای این مسابقه لذت بردند. من خوشحالم چون ما پیروز شدیم."
فوتبال یعنی همین
پیش از سوت آغاز بازی، هواداران با برافراشتن طرحهای موزاییکی عظیم، فضای ورزشگاه را برای یک نبرد تمامعیار آماده کردند؛ روی طرح پاریسیها عبارت «فتح اروپا» و روی بنر مهمان جمله «همه توان خود را بگذارید» دیده میشد. در ۴۵ دقیقه نخست و پر هرجومرج پارک دو پرنس، هر دو تیم دقیقاً همین کار را انجام دادند.
جای تعجب نداشت که دو تیم گلزن این فصل لیگ قهرمانان، در یک نیمه ابتدایی تماشایی و پایاپای، ۵ بار دروازهها را باز کنند. گل هری کین از روی نقطه پنالتی با ضربه تمامکننده خویچا کواراتسخلیا پاسخ داده شد و در ادامه ضربه سر چکشی ژائو نوس و درخشش انفرادی مایکل اولیسه، بازی را به تساوی کشاند.
بسیاری معتقدند خطای پنالتی آلفونسو دیویس روی ارسال عثمان دمبله سختگیرانه بود؛ با این حال دمبله با خونسردی توپ را گل کرد تا پیاسجی ۳-۲ برنده به رختکن برود. اما این صحنه جنجالی در سایه آن چیزی قرار گرفت که تحلیلگران آن را یکی از بهترین نیمههای تاریخ فوتبال نامیدند. آلن شیرر، کاپیتان سابق انگلیس، در استودیوی «آمازون پرایم» گفت: "نمیتوانم از لبخند زدن دست بردارم؛ این بازی به شکل دیوانهواری باز و جذاب است."
او افزود: "این یکی از بهترین بازیهایی است که تا به حال از نزدیک دیدهام. دو تیم به توانایی خود برای زدن گلهای بیشتر از رقیب ایمان کامل داشتند." در نیمه دوم نیز این روند ادامه یافت و پیاسجی با دبل کواراتسخلیا و دمبله، اختلاف را به سه گل رساند تا به نظر برسد کار تمام شده است. اما بایرنیها که نمیخواستند فرصت رسیدن به اولین فینال خود از سال ۲۰۲۰ را از دست بدهند، با قدرت به بازی برگشتند.
گلهای دایوت اوپامکانو و دیاز با سکوت بهتآور هواداران میزبان همراه شد و پاریسیها نتوانستند واکنش دیگری نشان دهند تا بازی با برتری لرزان آنها به پایان برسد. لوئیس انریکه در ادامه صحبتهایش گفت: "من بیش از ۱۵ سال است مربیگری میکنم و باید بگویم این هیجانانگیزترین مسابقهام بود." او همچنین اضافه کرد: "مهم است نشان دهیم که راه درست بازی فوتبال همین است. قبول دارم که به عنوان مربی وقتی چهار گل میخورید خوشحال نیستید، اما چون بردیم، خوشحالم."
این اولین بار در تاریخ نیمهنهایی مسابقات معتبر اروپایی بود که هر دو تیم حداقل چهار گل به ثمر رساندند. همچنین پس از تساوی ۴-۴ چلسی و لیورپول در یکچهارم نهایی ۲۰۰۸-۰۹، این دومین بار بود که چنین آماری در مراحل حذفی ثبت میشد. با ثبت ۴۳ گل برای پیاسجی و ۴۲ گل برای بایرن، این دو تیم به اولین باشگاههایی تبدیل شدند که در یک فصل لیگ قهرمانان، هر کدام بیش از ۴۰ گل زدهاند.
فاجعه در خط دفاعی؟
در شبی که سرشار از تقابلهای جذاب بود، در نهایت همه چیز به نبرد دو خط حمله مرگبار اروپا ختم شد. در ترکیب پاریس، آرامش و سرعت ویتینیا، پاسهای نفوذی و ضربات دمبله و جادوی کواراتسخلیا خودنمایی میکرد. در سمت مقابل، بایرن از تواناییهای ویرانگر اولیسه، انرژی بالای دیاز و شم گلزنی کین بهره میبرد؛ مثلثی که در مجموع رقابتهای این فصل بیش از ۱۰۰ گل به ثمر رساندهاند.
با این وجود، عملکرد مدافعان در برخی لحظات به شدت زیر سوال رفت. استراتژی تهاجمی بایرن در نیمه دوم باعث شد آنها در عقب زمین بیدفاع بمانند و پیاسجی از این فرصت استفاده کرد؛ از سوی دیگر، شاگردان انریکه هم پس از دریافت دو گل پایانی بهتزده به نظر میرسیدند.
وینسنت کمپانی، سرمربی بایرن مونیخ، اعتراف کرد: "ما زجر کشیدیم اما خطرناک بودیم. در لیگ قهرمانان زدن پنج گل در خانه حریف معمولاً یعنی حذف شدهاید، اما موقعیتهایی که داشتیم ما را به بازگشت امیدوار نگه داشت." کمپانی ادامه داد: "من دفاعهای خوبی هم در این بازی دیدم، اما فوتبال بازیِ جزئیات است؛ یا باید کاملاً وارد نبرد شوید یا کاملاً عقبنشینی کنید. راه میانه در برابر بازیکنانی در این سطح جواب نمیدهد."
هری کین نیز با وجود اینکه بایرن برای اولین بار از فصل ۹۵-۱۹۹۴ در این رقابتها ۵ گل دریافت کرده بود، از مدافعان تیمش تمجید کرد. اما وین رونی، مهاجم سابق انگلیس، با این دیدگاه مخالف بود و گفت: "من هری کین را دوست دارم اما او اصلاً نباید از مدافعانش تعریف کند. دفاع هر دو تیم واقعاً بد بود و فکر میکنم هری فقط دارد تواضع به خرج میدهد."
خبر خوب برای آرسنال یا اتلتیکو مادرید؟
در حالی که این مسابقه دقیقاً نقطه مقابل سبکهای تدافعی و متکی به ضربات ایستگاهی بود، بعید به نظر میرسد در نیمهنهایی دوم بین آرسنال و اتلتیکو مادرید تکرار شود. دو تیمی که به ساختار دفاعی مستحکم خود افتخار میکنند و ترجیح میدهند با صبر و حوصله به گل برسند، احتمالاً این بازی پر برخورد را با احتیاط تماشا کردهاند.
در این فصل خلق موقعیت در جریان بازی برای توپچیها دشوار بوده و وارد شدن به نبرد «هر که بیشتر گل زد برنده است» شاید به سود آنها نباشد. با این حال، آنها به قدرت دفاعی خود اطمینان دارند و همین موضوع میتواند کلید جلوگیری از یک فینال پر هرجومرج باشد.
کلارنس سیدورف، ستاره سابق میلان و رئال مادرید، در این باره گفت: "باید از دروازهبانها پرسید که آیا از این نتیجه راضی هستند یا نه! ما تیمهایی مثل آرسنال را دیدهایم که با کلینشیتهای متعدد تفاوتها را رقم میزنند." او در پایان خاطرنشان کرد: "اگر تیمی وجود داشته باشد که بتواند جام را به خانه ببرد، شاید همانها باشند."
