دایناسور تاکتیکی یا مردی با لمس جادویی
سیمئونه هنوز گزینه ایدهآل اتلتیکومادرید است؟
رود گولیت، اسطوره فوتبال هلند، هفته گذشته با تمجید از دیگو سیمئونه، او را یکی از برترین مربیان تاریخ نامید و مدعی شد که به این مرد آرژانتینی به اندازه شایستگیاش بها داده نمیشود
به گزارش ایلنا، دیگو سیمئونه در سال ۲۰۱۱ هدایت باشگاهی را برعهده گرفت که در آشفتگی کامل به سر میبرد و از آن زمان تاکنون موفق شده هشت جام مختلف از جمله دو قهرمانی لالیگا را با روخیبلانکوس فتح کند. او همچنین به تازگی اتلتیکو را برای چهارمین بار در دوران حضورش به نیمهنهایی لیگ قهرمانان اروپا رسانده است؛ این یعنی دومین باشگاه شهر مادرید، تنها سه بازی با اولین قهرمانی تاریخ خود در اروپا فاصله دارد. سیمئونه تمام این دستاوردها را با تکیه بر اخلاق کاری و اشتیاقی به دست آورده که او را نزد هواداران بیطرف در سراسر جهان محبوب کرده است.
با این حال، عجیب به نظر میرسد که همه هواداران دوست ندارند این هافبک سابق را روی نیمکت تیم محبوبشان ببینند. او ممکن است گرانقیمتترین سرمربی جهان باشد، اما همه او را بهترین نمیدانند؛ و دلیل این موضوع، ذهنیت منفی نسبت به سبک بازی تیمهای سیمئونه است. اما آیا این سرمربی ۵۵ ساله قربانی سوءتفاهم شده است؟ آیا حق با گولیت است که میگوید به سیمئونه به اندازه کافی بها داده نمیشود؟ یا اینکه متدهای او در دنیای مدرن فوتبال جایی ندارد؟
سختکوشی؛ تنها جایگزین برای موفقیت
سیمئونه به عنوان یک هافبک جنگنده و دونده، به اتلتیکو کمک کرد تا در سال ۱۹۹۶ دوگانه داخلی را فتح کند. با این حال، آنها تا زمان بازگشت او به عنوان مربی، دیگر رنگ قهرمانی لالیگا را ندیدند؛ موضوعی که اهمیت فوقالعاده او را برای باشگاه نشان میدهد. همچنین نباید از ارزش قهرمانی اتلتیکو در فصل ۲۰۱۴-۲۰۱۳ به سادگی گذشت؛ افتخاری که یکی از بزرگترین دستاوردهای مربیگری در تاریخ فوتبال محسوب میشود.
به مدت ۱۰ سال، هیچ تیمی جز رئال مادرید یا بارسلونا فاتح لالیگا نشده بود. سیمئونه در حالی هدایت تیم را برعهده گرفت که اتلتیکو به تازگی توسط آلباسیته (تیمی از دسته سوم) از کوپا دل ری حذف شده بود. اما تنها دو سال و نیم بعد، آنها لالیگا را ۳ امتیاز بالاتر از بارسلونای لیونل مسی و رئالِ کریستیانو رونالدو به پایان رساندند و همزمان بدون حتی یک شکست، به فینال لیگ قهرمانان رسیدند.
سیمئونه پس از قطعی کردن قهرمانی با تساوی ۱-۱ مقابل بارسا در روز پایانی فصل، گفت: «این باورنکردنی است؛ شادیای که در قالب کلمات نمیگنجد. امروز یکی از مهمترین روزهای تاریخ باشگاه خواهد بود. میخواهم از بازیکنان و مردمی که همیشه به ما باور داشتند تشکر کنم. هیچ جایگزینی برای سختکوشی وجود ندارد.»
«چولو» کلید اصلی است
متأسفانه، ترکیب تحتفشار اتلتیکو در پایان آن فصل دیگر رمقی نداشت و در فینال لیگ قهرمانان مقابل رئال مادرید در وقتهای اضافه با شکستی سنگین روبرو شد، اما تابآوری خیرهکننده آنها مقابل بارسا برای همه مشهود بود. مهمان در حالی که یک گل عقب بود و دیگو کاستا و آردا توران را هم به دلیل مصدومیت از دست داده بود، با گل دیگو گودین در ابتدای نیمه دوم بازی را به تساوی کشاند و با یک دفاع قهرمانانه، در نهایت تشویق ایستاده هواداران در نیوکمپ را برانگیخت.
دیوید ویا، مهاجم سابق بارسا و اتلتیکو، با هیجان گفت: «این تیم هرگز تسلیم نمیشود. ما در حالی شروع کردیم که همه چیز علیه ما بود، اما تیم پاسخ داد و مثل کل سال بازی کردیم. ما یک گروه از جنگجویان هستیم اما "چولو" کلید اصلی است؛ کسی که همه ما برای الهام گرفتن به او نگاه میکنیم.»
در واقع، سیمئونه به نماد تیم تبدیل شده بود. بازیکنان در اتلتیکو میآمدند و میرفتند؛ تیمی که به فینال ۲۰۱۶ رسید تفاوت زیادی با تیم فینالیست لیسبون در دو سال قبل داشت، اما مربی ثابت ماند تا اتلتیکو هرگز شدت بازی معروف خود را از دست ندهد. آندرهآ برتا، مدیر ورزشی سابق اتلتیکو که اکنون در آرسنال است، زمانی گفت: «استعداد مهم است، اما بدون ذهنیت درست برای بازی کردن برای دیگو، یک بازیکن نمیتواند در اتلتیکو موفق شود.»
فوتبال تغییر کرده است
ژائو فلیکس نمونه بارز یک خرید بزرگ با ذهنیتی اشتباه برای اتلتیکو بود؛ اما شکست این مهاجم نشاندهنده دشواری سیمئونه در سالهای اخیر برای افزودن انعطافپذیری و خلاقیت به بازی تیمش بدون آسیب زدن به ساختار دفاعی بود. برای مثال، وقتی روخیبلانکوس در فصل ۲۰۱۴-۲۰۱۳ قهرمان شد، ۲۰ کلینشیت ثبت کرد و نیازی به مالکیت توپ نداشت.
کوکه، هافبک تیم، به ESPN گفت: «ما از ضدحملات استفاده میکردیم. دفاع میکردیم؛ گاهی از بالا و گاهی از پایین. ما بدون توپ مسلط بودیم.» داستان قهرمانی سال ۲۰۲۱ هم مشابه بود؛ آنها فقط ۶۷ گل زدند اما تنها ۲۵ بار دروازهشان باز شد.
با این حال، سیمئونه در سال ۲۰۲۳ اعتراف کرد که بازی تغییر کرده است. او به «گازتا دلو اسپورت» گفت: «من به گودین و آن نسل فکر میکنم. امروز آنها با آن سبک بازی، تحت فشار خرد میشدند. همه چیز بسیار سریعتر شده و من هم مجبور شدهام متدهای مربیگریام را نوسازی کنم.» او قطعاً تلاش خود را کرده است، هرچند تاکنون به موفقیت ملموسی (در سبک جدید) نرسیده است.
هواداران برد میخواهند، نه پیام
مقایسههایی بین سیمئونه و میکل آرتتا، رقیب او در نیمهنهایی چهارشنبه شب در متروپولیتانو، انجام شده است؛ اما این ایده که مربی اسپانیایی در امارات کاری مشابه سیمئونه انجام داده، نه تنها دقیق نیست، بلکه توهینآمیز است. تا سال هفتم حضور سیمئونه، او دو قطبی کلاسیکو را شکسته بود، دو بار فاتح لیگ اروپا شده بود و دو بار به فینال لیگ قهرمانان رسیده بود؛ آن هم بدون اینکه بودجهای بیش از یک میلیارد پوند در اختیار داشته باشد.
با این حال، او حداقل در یک مورد با آرتتا وجه اشتراک دارد: هر دو به دلیل تاکتیکها و کمبود جام، با وجود حمایت گسترده در بازار نقلوانتقالات، تحت فشار هستند. قهرمانی لالیگا در فصل ۲۱-۲۰۲۰ آخرین جام سیمئونه با اتلتیکو است و وقتی پس از شکست غیرمنتظره در فینال کوپا دل ری مقابل رئال سوسیداد از او پرسیده شد که چه پیامی برای هواداران شاکی تیم دارد، چولو پاسخ داد: «هواداران به برد نیاز دارند، نه پیام.»
ما قربانی نیستیم
کسب پیروزی در هفتههای اخیر به طرز نگرانکنندهای دشوار شده است. برد ۳-۲ مقابل اتلتیک بیلبائو در روز شنبه، اولین پیروزی اتلتیکو در لالیگا پس از چهار شکست متوالی و بیش از یک ماه ناکامی بود. مشخص بود که اتلتیکو در آن مقطع جامهای حذفی را در اولویت قرار داده بود، اما همین موضوع شکست در فینال کوپا دل ری مقابل سوسیداد را ناامیدکنندهتر کرد.
البته بازی سنگین برگشت مقابل بارسا در مرحله یکچهارم نهایی لیگ قهرمانان قطعاً توان بازیکنان سیمئونه را گرفته بود، اما این مربی با بزرگواری هیچ عذری برای نمایش ناهماهنگ تیمش در سویل نیاورد. سیمئونه گفت: «ما قربانی هیچچیز نیستیم. آنها شایسته پیروزی بودند و زندگی یعنی پذیرش موقعیتهایی که پیش میآید، یادگیری در طول مسیر و تمرکز روی هدف. ما باید به جلو نگاه کنیم، مسیرمان را دنبال کنیم و آنچه را میخواهیم فقط از یک راه به دست آوریم: با کار کردن.»
با این حال، ترس هواداران این است که بنزین اتلتیکو دقیقاً در زمان نامناسب (برای دومین فصل متوالی) تمام شده باشد و همین موضوع باعث شده تا انگشت اتهام به سمت سیمئونه نشانه رود.
سومین تلاش برای فتح لیگ قهرمانان؟
اتلتیکو در دو تابستان گذشته حدود ۱۹۰ میلیون یورو هزینه کرده است و اکنون با این خطر روبروست که به جز کسب سهمیه لیگ قهرمانان، دستاورد دیگری نداشته باشد. با توجه به اینکه قرارداد سیمئونه در سال ۲۰۲۷ به پایان میرسد و سهامداران جدید باشگاه (آپولو اسپورت کپیتال) برای تمدید آن تردید دارند، حسی به وجود آمده که به پایان موفقترین دوران تاریخ باشگاه نزدیک میشویم.
هنوز هیچ چیز قطعی نشده و هفته آینده میتواند تأثیر بزرگی بر نگاهها نسبت به دوران حضور سیمئونه و اتفاقات بعدی داشته باشد. روایتها از قبل برای نیمهنهاییهای این هفته نوشته شده است؛ در حالی که تقابل پاریسنژرمن و بایرن مونیخ یک بازی «ندیدنی» (حیف است نبینید) توصیف میشود، ترس این وجود دارد که جدال اتلتیکو و آرسنال «غیرقابل دیدن» باشد. اما اتلتیکوی سیمئونه به راحتی میتواند این پیشبینی را برعکس کند.
روخیبلانکوس شاید هنوز به دفاع سرسختانه و بازیهای روانی شهرت داشته باشد، اما آنها در واقع یکی از غیرقابلپیشبینیترین تیمهای این فصل لیگ قهرمانان بودهاند و بازیهایشان پر از گل بوده است. در واقع اتلتیکو حتی یک تساوی بدون گل هم نداشته و تنها یک کلینشیت ثبت کرده است (آن هم مقابل بارسلونای ۱۰ نفره در نیوکمپ).
سیمئونه با در اختیار داشتن خولیان آلوارز، یکی از بهترین مهاجمان جهان را دارد. همچنین آنتوان گریزمان به دنبال پایانی رویایی برای دوران حضورش در اتلتیکوست، آدمولا لوکمن از زمان پیوستن در ژانویه ابعاد جدیدی به خط حمله بخشیده و الکساندر سورلوث هم بارها گلهای حساسی به ثمر رسانده است. اولین حضور در نیمهنهایی پس از ۹ سال، فرصتی طلایی برای سیمئونه است تا به دنیا نشان دهد که او و اتلتیکو تکامل یافتهاند و بالاخره با فوتبال مدرن سازگار شدهاند.
آنها بدون شک مقابل آرسنالی که شبیه نسخه جوانتر و قویتر تیم قهرمان سابق سیمئونه است، شانس کمتری دارند، اما پیروزی در این نبرد میتواند سومین فرصت غیرمنتظره برای فتح لیگ قهرمانان را به او هدیه دهد و هرگونه تردید درباره جایگاه او به عنوان یکی از برترین مربیان تاریخ فوتبال را از بین ببرد.
منبع: سایت گل
