خطونشان جدی سوسیهداد برای غولهای لالیگا
پروژه رئال سوسیهداد که در آن خریدهای جدید سرانجام در کنار محصولات آکادمی و تحت رهبری اویارزابال، به مرز پختگی و درخشش رسیدهاند.
به گزارش ایلنا، قهرمانی در کوپا دل ری که روز شنبه در ورزشگاه لا کاتوجا به دست آمد، میتواند تاییدی بر ایده یک پروژه بزرگ برای آینده باشد؛ پروژهای که جوکین آپریبای، رئیس باشگاه و اریک برتوس، مدیر ورزشی، ماههاست علیرغم جدایی برخی از کلیدیترین بازیکنان در تابستانهای اخیر، از آن دفاع میکنند. پلگرینو ماتارازو نیز به تحقق این رویا سرعت بخشیده و همانطور که پس از فینال اشاره کرد، معتقد است: «حس من این است که این جام تنها یک شروع است.»
ایده آپریبای و برتوس
رئال سوسیداد فصل ۲۶-۲۰۲۵ را پس از جدایی روبرتو اولابه و ایمانول آلگواسیل در تابستان آغاز کرد؛ دو چهرهای که معمار موفقیتهای اخیر تیم بودند. با این حال، این موضوع باعث نگرانی مدیریت باشگاه نشد؛ چرا که آنها متقاعد شده بودند نوسازی ترکیب تیم با خرید بازیکنانی چون اوری اسکارسون، لوکا سوچیچ و آرسن زاخاریان، در کنار ظهور استعدادهای آکادمی «زوبیتا» همچون یون گوروتاگگی، بنیات تورینتس، یون مارتین، پابلو مارین و چند نفر دیگر، میتواند شالوده محکمی برای یک پروژه موفق دیگر باشد. آپریبای در این باره گفت: «ما شاید آمادهترین نسل فوتبالیستهای تاریخ را در اختیار داشته باشیم.» برتوس نیز تاکید کرد: «ما نسبت به آینده تیمی که در حال ساختنش هستیم، بسیار هیجانزدهایم.»
خریدهای جدید سرانجام به بار نشستند
پیوستن کارلوس سولر و گونسالو گودس احتمالاً بهترین خریدهای سوسیداد در سالهای اخیر بوده است؛ چرا که آنها به بازیکنانی تعیینکننده تبدیل شدهاند و بازگشتشان به تیمهای ملی خود در حین پوشیدن پیراهن آبیوسفید، گویای این واقعیت است. علاوه بر این، قهرمانی در جام حذفی با بهترین نمایش سوچیچ و درخشش دوباره سرخیو گومز همراه بود؛ خرید جدید دیگری که جایگاه خود را در پست دفاع چپ تثبیت کرده است. اسکارسون نیز با گلزنی در برخی مسابقات، تواناییهای خود را نشان داده است. حالا تنها چیزی که باقی مانده، بازگشت یانگل به اوج آمادگی، تاثیرگذاری زاخاریان و مشارکت وسلی پیش از پایان دوره قرضیاش است.
جامی دیگر با درخشش قهرمانان زوبیتا
در مورد زوبیتا، آکادمی جوانان بار دیگر ثابت کرد که همیشه باید روی آن حساب کرد؛ گواه این ادعا حضور ۹ بازیکن رشد یافته در آکادمی در بازی فینال لا کارتوجا بود، به اضافه یون میکل آرامبورو که به تازگی ارتقا یافته است. برخی مانند تورینتس سرانجام به ترکیب اصلی نفوذ کردند و برخی دیگر مثل گوروتاگگی نشان دادند که هنوز بهترینهایشان در راه است. همچنین نمایش یون مارتین در فینال نشان داد، همانطور که ما در مارکا پیشبینی کرده بودیم، آنها یک مدافع میانی برای سالیان طولانی یافتهاند؛ مگر اینکه باشگاههای بزرگ با پرداخت بند فسخ سنگین، او را شکار کنند.
صحبت از بازیکنان بومی که شد، باید گفت دو قهرمان اصلی این جام یعنی اونای ماررو و پابلو مارین، هر دو پرورشیافته زوبیتا هستند؛ درست مثل میکل اویارزابال که گل پیروزیبخش فینال ۲۰۲۱ را زد، لوئیس آرکونادا که معمار پیروزی سال ۱۹۸۷ بود و تمام اعضای تیمی که موفق به فتح لیگهای ۸۱-۱۹۸۰ و ۸۲-۱۹۸۱ شدند. همچنین در سوپرجام این فصل نیز خسوس ماری زامورا و روبرتو لوپز اوفارته، زنندگان گلهای سرنوشتساز، از همین آکادمی بودند.
ظهور یک دروازهبان بومی پس از ۲۰ سال
در مورد ماررو، عملکرد درخشان او در ضربات پنالتی تایید کرد که رئال سوسیداد پس از ۲۰ سال، سرانجام یک دروازهبان بومی با پتانسیل موفقیت در لالیگا پیدا کرده است. از زمان اولین بازی آسیر ریسگو، تولید دروازهبان بزرگترین چالش زوبیتا بود و پس از ناکامی در تابستانهای متمادی، آنها امسال به لطف این بازیکن اهل آزپیتیا، با نمرات عالی از این آزمون سربلند بیرون آمدند. با تمدید قرارداد او تا سال ۲۰۳۰ و در حالی که قرارداد الکس رمیرو هنوز تمدید نشده، این احساس وجود دارد که تابستان آینده تغییری در چارچوب دروازه رخ دهد.
اویارزابال؛ الگویی از بهترین رهبر ممکن
واضح است که بدون رهبری میکل اویارزابال، هیچ چیز معنا پیدا نمیکرد. در لا کاتوجا، کاپیتان بار دیگر الگویی از حرفهایگری ارائه داد؛ او ابتدا از سرجیو فرانسیسکو و یون آنسوتگی، دو مربی پیش از ماتارازو که سوسیداد با آنها سه مرحله اول جام را پشت سر گذاشت، یاد کرد. سپس در زمان اهدای جام، دو بازوبند بست تا ایگور زوبلدیا و آریتز الوستوندو، دیگر کاپیتانهای باسابقه، بتوانند جام را در کنار او بالای سر ببرند. او جشن را با قلمدوش کردن قهرمان شب، اونای ماررو، و قرار دادن پیراهنی به یاد «آیتور زابالتا» روی جام به پایان رساند. ناگفته نماند که او پیش از آن هم با گل کردن پنالتی برای پیروزی ۲ بر ۱، نقش تعیینکنندهای داشت.
ماتارازوی ریاضیدان به فرآیند موفقیت سرعت میبخشد
همانطور که چندین بار اشاره کردهایم، ورود ماتارازو عاملی تعیینکننده بود تا امروز در ماه آوریل از قهرمانی سوسیداد و صعود به لیگ اروپا صحبت کنیم؛ در حالی که در کریسمس، تصور میشد تنها هدف تیم فرار از سقوط باشد. مربی متولد نیوجرسی با فرمول ریاضی خود موفق شد به بازی بسیاری از بازیکنان باکیفیت تیمش معنا ببخشد؛ بازیکنانی که شاید تا پیش از آمدن او به زوبیتا، اعتمادبهنفس و انرژی لازم را نداشتند. هیئت مدیره سوسیداد میتواند بابت یافتن چنین مربی موفقی که در اسپانیا تقریباً ناشناخته بود (مانند رینالد دنوئیکس، مارتین لاسارته یا فیلیپ مونتانیه در دوران خودشان)، به خود افتخار کند.
هواداران؛ نمره ۲۰ در سویا و هیجان دوباره
سرمربی متولد نیوجرسی، رهبری اویارزابال، تجربه سولر و گودس، آیندهداری گوروتاگگی و یون مارتین، و دروازهبان جدید بومی یعنی اونای ماررو، همگی موفق شدند دل هواداران سوسیداد را به دست آورند. هوادارانی که با یاد «آیتور» در قلبهایشان، در سویا فوقالعاده بودند و پس از اینکه در ماههای سخت به تیم پشت نکردند، بار دیگر با تمام وجود عاشق تیمشان شدهاند. این فینالِ دیررس که با حضور تماشاگران و خانوادهها در ورزشگاه لا کاتوجا برگزار شد، گواهی بر قدرت آکادمی و وجود حمایتی است که هر پروژه موفقی به آن نیاز دارد؛ حتی اگر این موفقیت زودتر از موعد مقرر برای تیم ۲۶-۲۰۲۵ سوسیداد رقم خورده باشد.
