میلان ۰-۳ اودینزه؛ فروپاشی کامل در سنسیرو/سهمیه هم در خطر است
میلان در یکی از عجیبترین روزهایش در این فصل با نتیجه ۳-۰ از اودینزه شکست خورد.
به گزارش ایلنا، اودینزه بهتر بود؛ تیمی که خیلی کم موقعیت میدهد و خودش فرصتهای زیادی خلق میکند. گلبهخودی بارتساگی و گل اکلنکمپ در نیمه اول، و گل سوم توسط آتا در نیمه دوم. حالا یوونتوس و کومو میتوانند به میلان نزدیکتر شوند.
سنسیرو لیائو را هو میکند، میلان را هو میکند، و این آوریل بیثبات را که حتی تنها قطعیت زندگی، یعنی حضور همیشگی در لیگ قهرمانان را هم از بین میبرد، هو میکند. اگر حتی یک قدیس هم صبرش را از دست بدهد، رافائل لیائو و میلان باید به خودشان بیایند و چند سؤال از خود بپرسند.
اودینزه که بدون هیچ هدف خاصی در جدول به میلان آمده بود، بازی را کاملاً کنترل کرد و با نتیجه ۳-۰ پیروز شد؛ با گلبهخودی بارتساگی، و گلهای اکلنکمپ و آتا. این تیم بین دقایق ۲۷ تا ۳۷ دو گل زد، سپس عقب نشست و در ضدحملهها ضربه زد: مقابل میلان همهچیز بیش از حد آسان بود، میلان با سیستم ۳-۳-۴ که تقریباً همه خواهانش بودند، به میدان آمد، اما در عمل بسیار ضعیف ظاهر شد.
جدول نشان میدهد که تیم آلگری ۵ امتیاز از کومو (که فردا بازی دارد) جلوتر است و ۶ امتیاز از یوونتوس که امشب در برگامو بازی میکند. این یعنی تا صبح دوشنبه، فاصله برای رتبه چهارم ممکن است فقط ۳ امتیاز باشد؛ در حالی که رقبا در حال پیشروی هستند و میلان چهارمین شکستش را در هفت بازی اخیر تجربه کرده است. نشانههایی نگرانکننده.
اودینزه در دقیقه ۲۷ نیمه اول به گل رسید. زانیولو ضدحمله را آغاز کرد؛ سالماکرز دنبالش کرد اما در تکل ناکام ماند و زانیولو در یکسوم هجومی با حرکتی تند از پاولویچ عبور کرد. سپس بازیکن تکنیکی دیگر تیم، آتا را که آزاد بود دید و پاس داد. ضربه بازیکن فرانسوی با برخورد به بارتساگی تغییر مسیر داد و از مانیان که زود روی زمین افتاده بود عبور کرد.
گل دوم دقیقاً ۱۰ دقیقه بعد و با یک حرکت ساده به ثمر رسید: دیویس توپ را حفظ کرد، تلاش مودریچ را بیاثر گذاشت و به زانیولو پاس داد؛ زانیولو که بیش از حد آزاد بود، در یک لحظه تصمیم به ارسال گرفت. مسیر توپ کاملاً دقیق بود و در مرکز محوطه، اکلنکمپ بالاتر از د وینتر پرید و توپ را به سمت دروازه فرستاد. همهچیز بسیار زیبا بود، همانطور که برونو پیتزول میگفت:«فورلان!»
گل سوم در دقیقه ۷۱ به ثمر رسید. رابیو در میانه میدان توپ را از دست داد و اودینزه ضدحمله زد. اکلنکمپ توپ را به آتا رساند و او با شوت پای راست از پشت محوطه، توپ را به گوشه دروازه فرستاد. د وینتر مقابلش و مانیان درون دروازه فقط نظارهگر بودند.
هو شدن لیائو
رافائل لیائو در این بعدازظهر کابوسوار برای میلان، داستان جداگانهای دارد. برای اولین بار، او با سنسیرو دچار تنش شد؛ جایی که هواداران سه بار بهطور واضح او را هو کردند: دو بار در نیمه اول و یک بار هنگام تعویضش توسط آلگری.
دو صحنه ابتدایی این واکنش را توضیح میدهد: ابتدا لیائو یک ضدحمله از سوی پولیسیچ را کند کرد و با بیمیلی بسیار توپ را به عقب پاس داد. سپس کریستنسن توپ را از او گرفت و نزدیک بود گل سوم را به ثمر برساند. ورزشگاه واکنش نشان داد و مشخص بود که هدف انتقاد، میزان تلاش و انگیزه اوست؛ سبک بازی نرم و کمتحرک لیائو دیگر قابلتحمل نیست، بهخصوص اینکه او در محوطه جریمه هم تقریباً هیچ خطری ایجاد نمیکند.
نسخه قدیمی شماره ۱۰ فقط یکبار دیده شد، یعنی زمانی که آلگری او را به جناح چپ برگرداند: حدود ۱۰ دقیقه پس از شروع نیمه دوم، او در موقعیتی سرعت گرفت و توپ را روی سر فولکروگ فرستاد. فولکروگ ضربه بدی زد، اما این موضوع دیگری است. از آن لحظه به بعد، تا زمان تعویض، ۱۳ دقیقه مانده به پایان، هیچ چیز خاصی از او دیده نشد.
آلگری؛ سیستم ۳-۳-۴ مردود
بیش از گلها و عملکرد لیائو، آنچه اهمیت دارد روایت کلی این شب است. آلگری تیم را با سیستم ۳-۳-۴ به میدان فرستاد، اما نتیجه فاجعهبار بود: میلان در فاز هجومی کاملاً بیاثر، در دوئلها عقب و در برخی موقعیتهای دفاعی دچار مشکل بود. لیائو بد بود و این کاملاً مشخص شد. سالماکرز هم عملکرد ضعیفی داشت. پولیشیچ نسبت به بقیه فعالتر بود، اما حتی از دقیقه ۹ در اولین موقعیتش دقت لازم را نداشت. پاولوویچ در دفاع چهارنفره، مثل دوران فونسکا، به مشکل خورد. حتی رابیو هم کاملاً محو بود.
بازی که تا ۲۷ دقیقه آرام دنبال میشد، بعد از گل اول به یک نمایش پرهیجان تبدیل شد. روند اتفاقات را ببینید: در دقیقه ۳۲، لیائو روی سانتر پولیشیچ در مرکز محوطه با ضربه قیچیمانند توپ را بد زد. دقیقه ۳۳، کاپیتان آمریکا روی دفع ناقص کریستنسن زودتر از همه رسید و با پای راست شوت زد؛ توپ با اختلافی بسیار کم به بیرون رفت.
2440667
دقیقه ۳۵، پاولوویچ مقابل دیویس جا ماند؛ دیویس از سمت چپ وارد محوطه شد و در حالی که آتکامه تعادلش را به هم زده بود شوت زد، اما مانیان با دستش توپ را دفع کرد و تیر دروازه هم به کمکش آمد. دقیقه ۳۷، اودینزه گل دوم را زد. دقیقه ۴۴، لیائو روی سانتر سالماکرز با ضربه سر توپ را به بالای دروازه فرستاد. در وقتهای اضافه نیمه اول هم کریستنسن توپ را از لیائو گرفت و تا آستانه زدن گل سوم (۰-۳) پیش رفت. همهچیز پشت سر هم و نفسگیر اتفاق افتاد
آتا و اودینزهِ فوقالعاده
نیمه دوم دقیقاً همان چیزی بود که از نتیجه میشد حدس زد: میلان تلاش میکرد بازی را برگرداند و اودینزه روی ضدحملهها خطرناک میشد. آلگری نیمه دوم را با فولکروگ در نوک حمله، سالماکرز در دفاع راست و لیائو در جناح چپ آغاز کرد، اما اودینزه فقط به اندازه لازم تحت فشار قرار گرفت.
اوکویه پس از ۶ دقیقه با یک واکنش عالی روی ضربه والی سالماکرز نمره بالایی برای خودش ثبت کرد؛ چه مهاری! و سپس دید که دو ضربه سر فولکروگ و پاولوویچ از بالای دروازهاش عبور میکنند. هنوز فرصت فکر کردن به شوت فوفانا که مهار شده بود بهدست نیامده بود که اودینزه با گل آتا، گل سوم را هم زد.
میلان که هم در زمین و هم در چهره هوادارانش کاملاً نابود و از هم گسیخته به نظر میرسید، حتی نزدیک بود گل چهارم را هم دریافت کند؛ ضربه دیویس را مانیان مهار کرد و در برخی لحظات تیم تا آستانه یک فروپاشی روانی پیش رفت.
برای درک فضای حاکم: وقتی رونیاچ در دقیقه ۶۷ زانیولو را تعویض کرد، لیائو با دیدن شماره ۱۰ روی تابلوی داور چهارم تصور کرد که تعویض مربوط به خودش است. او از کنار زمین بیرون رفت و حتی نزدیک بود ساقبندهایش را دربیاورد تا اینکه متوجه وضعیت شد. این بازیکن در سردرگمی است و میلان هم مثل او مرجعهایش را از دست داده؛ اگر خیلی زود به شرایط عادی برنگردند، حتی سهمیه لیگ قهرمانان را هم از دست خواهند داد.
