زنگ خطر برای بلوگرانا در اروپا؛ بحرانی که آمارها روایت میکنند
بررسی دقیق دادههای آماری باشگاه بارسلونا در رقابتهای لیگ قهرمانان اروپا، پرده از یک افت فاحش و نگرانکننده برمیدارد.
به گزارش ایلنا، حضور بارسلونا در ورزشگاه سنت جیمزز پارک بار دیگر نقطه ضعف بزرگ این تیم در رقابتهای اروپایی را نمایان کرد. شاگردان هانسی فلیک در دیدار رفت مرحله یکهشتم نهایی لیگ قهرمانان اروپا مقابل نیوکسل به تساوی ۱ بر ۱ دست یافتند، اما دریافت گل در این مسابقه نشان داد که طلسم باز شدن دروازه کاتالانها همچنان پابرجا است. این تساوی در شرایطی به دست آمد که بارسلونا تا ثانیههای پایانی بازنده میدان بود، اما خطای رخ داده روی دنی اولمو در دقیقه ۹۵، یک ضربه پنالتی را به همراه داشت که لامین یامال با خونسردی و مهارتی مثالزدنی آن را به گل تبدیل کرد تا تیمش با دست پر به اسپانیا بازگردد.
با وجود این فرار بزرگ، دریافت گل در انگلیس به معنای تداوم یک رکورد منفی و نگرانکننده برای آبیواناریها است. برای یافتن آخرین کلینشیت بارسلونا در لیگ قهرمانان اروپا باید به ماه آوریل سال ۲۰۲۵ و دیدار رفت مرحله یکچهارم نهایی فصل گذشته مقابل بروسیا دورتموند در ورزشگاه المپیک مونتجوییک بازگشت که با پیروزی ۴ بر ۰ نماینده اسپانیا همراه بود. از آن زمان تاکنون، بارسلونا در ۱۲ بازی پیاپی اروپایی موفق به بسته نگه داشتن دروازه خود نشده است. در فصل جاری نیز، این تیم در تمامی ۹ مسابقه خود شامل دیدارهای مرحله گروهی و بازی رفت مقابل نیوکسل، در مجموع ۱۵ بار دروازه خود را باز شده دیده است. حضور دروازهبانانی چون وویچک شزنی و خوان گارسیا نیز نتوانسته مانع از این روند شود و حتی در پیروزیهای قاطع خانگی مانند برتری ۶ بر ۱ مقابل المپیاکوس و ۴ بر ۱ برابر کپنهاگن، ضعف خط دفاعی در ثبت کلینشیت کاملا مشهود بوده است.
پائو کوبارسی، مدافع جوان بارسلونا، پس از پایان بازی با نیوکسل تلاش کرد نگاهی مثبت به عملکرد تیم داشته باشد و اظهار کرد که تیمش در فاز دفاعی نمایش بسیار خوبی ارائه داده و تنها یک لحظه غفلت منجر به دریافت گل شده است. او همچنین به تاثیر ورود دنی اولمو به زمین اشاره کرد و نتیجه تساوی را دستاوردی مطلوب خواند. با این حال، کادر فنی و بازیکنان بارسلونا به خوبی آگاه هستند که کسب این نتیجه در برابر موقعیتهای حریف، تا حد زیادی با چاشنی شانس همراه بوده است، چرا که بررسی دقیق دادههای آماری، واقعیتهای تلختری را از افت کیفی تیم هانسی فلیک نشان میدهد.
آمارها نشان میدهند که بارسلونا در سنت جیمزز پارک از هویت تاکتیکی همیشگی خود فاصله زیادی داشته است. در بخش بازیسازی که همواره نقطه قوت کاتالانها محسوب میشود، این تیم تنها ۴۰۳ پاس به ثبت رساند که کمترین میزان در کل رقابتهای این فصل به شمار میرود. این عدد در مقایسه با میانگین ۷۰۰ پاس در هر بازی و رکورد ۸۴۴ پاس بارسلونا در این فصل، یک سقوط آزاد محسوب میشود. دقت پاسهای بازیکنان نیز از میانگین همیشگی نزدیک به ۹۰ درصد، به عدد نگرانکننده ۸۱.14 درصد کاهش یافت. نکته قابل تاملتر این است که بیشتر این پاسها در زمین خودی و میان عناصر تدافعی رد و بدل شد، به طوری که پائو کوبارسی با ۶۰ و جرارد مارتین با ۴۸ پاس، فعالترین بازیکنان تیم بودند. در فاز هجومی شرایط به قدری افت کرده بود که خوان گارسیا، دروازهبان تیم، تنها دو پاس کمتر از پدری و یازده پاس بیشتر از مارک برنال ارسال کرد.
دادههای ثبت شده به وضوح نشان میدهند که رویارویی با نمایندگان فیزیکی و درگیرگیرانه لیگ برتر انگلیس، به یک چالش حلنشدنی برای بارسلونا تبدیل شده است. الگوی ناکامی آماری مقابل نیوکسل، شباهت بسیار زیادی به شکست ۳ بر ۰ این تیم مقابل چلسی دارد. به عنوان مثال، در حالی که بارسلونا در تقابل با رئال مادرید موفق به ثبت ۱۷۶ پاس در یکسوم دفاعی حریف شده بود، این آمار مقابل نیوکسل به ۷۹ پاس و برابر چلسی به ۵۶ پاس کاهش یافت. همچنین درصد مالکیت توپ که مقابل رئال مادرید روی عدد ۶۸ درصد قرار داشت، در برابر نیوکسل به ۵۴.۲۶ درصد و مقابل چلسی به کمترین میزان فصل یعنی ۴۴ درصد رسید.
یکی دیگر از اصول اساسی تفکرات هانسی فلیک، بازپسگیری سریع توپ در نیمه زمین حریف از طریق پرس تیمی است، اما این حربه نیز در انگلیس کارساز نبود. بازیکنان بارسلونا در دیدار با نیوکسل تنها موفق به ثبت ۴۱ بازپسگیری توپ شدند که یکی از ضعیفترین عملکردهای فصل آنها به شمار میرود و تنها آمار فاجعهبار ۳۷ بازپسگیری توپ مقابل چلسی از آن ضعیفتر است. اکنون کاتالانها در حالی باید برای دیدار برگشت در مونتجوییک آماده شوند که میدانند فرار از شکست در انگلیس با خوششانسی همراه بوده است. آنها برای عبور از این مرحله، راهی جز غلبه بر این بحران آماری و بسته نگه داشتن دروازه خود پس از ماهها ناکامی نخواهند داشت.
