رئیس سازمان سینمایی در آیین گشایش برنامه روزهای سینمای ایران در آنکارا؛
مواجهه با فیلمی از سرزمینی دیگر، مجال تجربه جهان از افقی دیگر را ایجاد می کند
با حضور رائد فریدزاده رئیس سازمان سینمایی، گوکحان یازگی معاون فرهنگ و گردشگری جمهوری ترکیه و حبیب الله زاده سفیر جمهوری اسلامی ایران، روزهای سینمای ایران در ترکیه به عنوان بخشی از جشنواره بین المللی فیلم آنکارا آغاز شد.
به گزارش ایلنا به نقل از ادارهکل روابط عمومی سازمان سینمایی، رائد فریدزاده در آیین گشایش این برنامه در آنکارا در سخنانی اظهار امیدواری کرد روزهای سینمای ایران فرصتی باشد تا نه به عنوان همسایه که "هم خانه" در کنار همزبانی هم افقی و همدلی حاصل آید.
رئیس سازمان سینمایی با ابراز خرسندی از حضور در این مراسم و در این جمع گفت: در سرزمینی که پیوندهای عمیق تاریخی و فرهنگی دو کشور در طول قرنها، یکی از بسترهای مهم گفتوگو و همنشینی فرهنگها و تمدنها بوده است.
ایران و ترکیه، فراتر از همسایگی جغرافیایی، در میراثی مشترک از شعر، حکمت، عرفان، هنر سهیم و "هم خانه" اند. وی ادامه داد: میراثی که شاید یکی از درخشانترین جلوههای آن در شخصیت و اندیشه مولانا جلالالدین بلخی تجلی یافته است؛ شاعری با فکر و اندیشه خود جهانی از معنا آفرید که هیچ مرز جغرافیایی و زبانی قادر به تحدید آن نیست و همه شاعران و هنرمندان جهان ساکنان این وطن اند؛ آنگونه شیخ بهایی شاعر و فیلسوف به زیبایی بیان می کند: این وطن، مصر و عراق و شام نیست/این وطن، شهریست کان را نام نیست.
سازمانفریدزاده با بیان اینکه این سخن یادآور آن است که آدمی در کنار تعلق به خاک و تاریخ خویش، به جهانی وسیعتر از همدلی و همسرنوشتی انسانی نیز تعلق دارد گفت: محرمحریم می شود: پس زبان محرمی خود دیگرست/همدلی از همزبانی بهترست.از این بیت الغزل معرفت مولانا میتوان به یکی از ژرفترین قابلیتهای هنر سینما راه یافت.
معاون وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی سینما را هنری دانست که میتواند از همزبانی فراتر رود و امکان همدلی را فراهم سازد و ادامه داد: زبان تصویر، زبانی است که تجربه زیسته، رنجها، امیدها و آرزوها به اشتراک گذاشته می شود. شاید یکی از عمیقترین جلوههای این همدلی، در تجربه مشترک درد و رنج انسانی آشکار شود.
وی افزود: درد فقدان، برای پدر و مادری که فرزند خویش را از دست دادهاند، تجربهای یگانه و بیجانشین است. اما هنگامی که با فاجعهای انسانی، همچون شهادت کودکان بیگناه مدرسه میناب، یا رنج و شهادت کودکان بیگناه غزه مواجه میشویم، این درد میتواند از تجربهای فردی فراتر رود و به سرچشمه همدردی و همدلی جمعی بدل شود. در چنین لحظاتی، رنج دیگری، هرچند از سرزمینی دیگر و با زبانی متفاوت، برای ما بیگانه نمیماند.
فریدزاده با بیان اینکه سینما میتواند به این رنج مشترک، چهره و روایت ببخشد گفت: و آنچه را در انبوه خبرها و آمارها به عدد تبدیل شده است، بار دیگر به تجربهای زنده و انسانی بازگرداند. سینما در کنار همدلی امکان همافقی فراهممی سازد. مواجهه با فیلمی از سرزمینی دیگر، مجالی ایجاد میکند تا جهان را از افق دیگری تجربه کنیم.
رئیس سازمان سینمایی ایران در ادامه با بیان اینکه هر ملتی در طول تاریخ، روایت هایی را با خود حمل میکند اظهار کرد: روایتی که صرفاً بیان گذشته نیست، بلکه بخشی از شیوه فهم آن ملت از خویشتن و جهان را شکل میدهند. اسطوره آنگونه که هانس بلومنبرگ، فیلسوف آلمانی، بیان میکند نباید به افسانهای متعلق به گذشته فروکاست شود؛ اسطوره یکی از شیوههایی است که انسان از رهگذر آن به جهان معنا میبخشد و با ناشناختهها و هراسهای هستی مواجه میشود.
وی افزود: از این منظر میتوان گفت اسطوره، آینهگردان روح تاریخی یک ملت است؛ آینهای که در آن، یک فرهنگ نه فقط گذشته خویش، بلکه آرمانها، بیمها و امیدهای خود را بازمیشناسد. برای ما ایرانیان، شاهنامه فردوسی یکی از درخشانترین جلوههای چنین حافظهای است.در شاهنامه، با جهانی روبهرو هستیم که در آن خرد، دادگری، جوانمردی، مدارا و آزادگی، در کنار یکدیگر معنا مییابند.
رئیس سازمان سینمایی یکی از تأملبرانگیزترین جلوههای این جهان را داستان رستم و اسفندیار دانست و گفت: رستم، این پهلوان بزرگ فرهنگ ایرانی، تا آنجا که میتواند راه گفتوگو، مدارا و پرهیز از رویارویی را برمیگزیند. اما هنگامی که سخن از بند نهادن بر دست او به میان میآید، با همه نرمخویی و خویشتنداری، تن به خواری نمیدهد. و فردوسی این روح آزادی و آزادگی را در کلام رستم چنین جاودانه میکند: که گوید برو دست رستم ببند/ نبندد مرا دست چرخ بلند
وی افزود: این فقط سخن یک پهلوان نیست؛ پژواک تجربه تاریخی و فرهنگی ملتی است که در فراز و فرود روزگاران، با تکیه بر حافظه تاریخی و هویت فرهنگی خویش، کوشیده است آزادگی و آزادی خود را پاس بدارد. فرهنگ و تمدنی که درهای خود را به روی گفتوگو و همزیستی با دیگران میگشاید، اما گشودگی را با تسلیم و مدارا را با پذیرش تحقیر و بیعدالتی یکی نمیانگارد.
فریدزاده با تاکید بر این باور که گشودگی به روی دیگری و ایستادگی در پاسداشت کرامت خویش نه در تعارض، بلکه در پیوندی عمیق با یکدیگر قرار دارند گفت: سینما، با بازآفرینی این روایتها و تجربههای تاریخی، میتواند آنها را از محدوده یک سرزمین فراتر ببرد و به بخشی از گفتوگوی عمیق فرهنگی بدل سازد.
رئیس سازمان سینمایی در پایان سخنانش با قدردانی از میزبانی وزارت فرهنگ و گردشگری ترکیه، برگزارکنندگان این روزهای سینما و همه هنرمندانی که در تحقق این رویداد نقش داشتهاند اظهار امیدواری کرد روزهای سینمای ایران در آنکارا، فرصتی باشد تا نه به عنوان همسایه که "هم خانه" در کنار همزبانی هم افقی و همدلی حاصل آید از آن روی که: همدلی از همزبانی بهتر است.
گوکحان یازگی معاون فرهنگ و گردشگری جمهوری ترکیه هم در سخنانی با بیان اینکه باور دارم سینمای ترکیه و ایران داستان های زیادی برای یکدیگر، تولید مشترک و روایت کردن برای جهان در اختیار دارند گفت: امیدوارم ارتباطاتی که به مناسبت جشنواره ها شکل می گیرد، تنها به نمایش متقابل فیلم ها محدود نماند، بلکه به تولیدات مشترک، نگارش فیلمنامه های تازه، همکاری میان فیلمسازان جوان و مشارکت های فرهنگی پایدار تبدیل شود.