بردن کودکان به مرکز یک اتفاق هنری/ اینجا میتوانید با درخت حرف بزنید!
از ماهیهایی که از آب میترسند تا خانههایی که راه میروند؛ نمایشگاهی که بزرگترها را هم به دنیای کودکی برگرداند.
به گزارش خبرنگار ایلنا، فرهنگسرای ارسباران عصر پنجشنبه ۵ شهریور، حالوهوایی متفاوت داشت؛ دیوارها فقط میزبان تابلوهای نقاشی نبودند، بلکه انگار پر از رؤیا، رنگ، خیال و قصه شده بودند.
کودکان هنرمند، خانوادهها، هنرمندان و چهرههای فرهنگی گرد هم آمده بودند تا دومین «نقاشیبازی» را افتتاح کنند؛ نمایشگاهی که از همان نخستین دقایق، با استقبال قابل توجه مخاطبان روبهرو شد.
«نقاشیبازی ۲» با سرپرستی آرزو آزادی، الهام نیاورانی و فاطمه طهرانی شکل گرفته است؛ رویدادی که تلاش میکند نقاشی کودکان را نه صرفاً بهعنوان محصول یک کلاس آموزشی، بلکه به عنوان زبان مستقلی برای خیالپردازی، احساس و کشف جهان به رسمیت بشناسد.
اینجا نقاشیها فقط روی دیوار نیستند
از همان ورودی نمایشگاه، میشد فهمید که قرار نیست با یک نمایشگاه معمولی روبهرو باشیم. رنگها، فرمها و نگاه کودکانهای که در آثار جریان داشت، فضای نمایشگاه را به چیزی میان گالری و یک جهان خیالی تبدیل کرده بود.
استیتمنت مهدی امامبخش نیز دقیقاً از همین نقطه وارد میشود؛ با همان جملهای که حالا بیش از یک توصیه ساده به نظر میرسد:
«لطفاً قبل از ورود به نمایشگاه «نقاشی بازی» جیبهایتان را خالی کنید.»
انگار مخاطب پیش از ورود باید بخشی از جهان بزرگسالیاش را بیرون بگذارد؛ قاعدهها، عادتها، منطقهای قطعی و حتی نگاههایی که به ما میگویند ماهی باید در آب باشد و خانه نمیتواند راه برود.
در جهان «نقاشیبازی» همهچیز ممکن است
ممکن است ماهی از آب بترسد و بالای درخت زندگی کند. ممکن است فیلی نارنجی با لکههای سبز از راه برسد. خانه میتواند راه برود و هر جا نقاش کوچکش بخواهد، آرام بگیرد. درختها میتوانند آواز بخوانند و حتی نقاشیها آنقدر زنده باشند که از مخاطب بخواهند آرامتر نزدیک شود؛ چون شاید بیدار شوند!
همین نگاه است که «نقاشیبازی ۲» را از یک نمایشگاه صرفاً کودکانه جدا میکند. اینجا کودکان فقط نقاشیهایشان را به نمایش نگذاشتهاند؛ آنها شیوه دیگری از دیدن جهان را پیش روی مخاطب قرار دادهاند.
نمایشگاهی که کودکان را تماشاگر نمیخواهد
یکی از نکات قابل توجه در افتتاحیه، حضور و استقبال خانوادهها و علاقهمندان بود. فضای نمایشگاه از همان ساعات نخست افتتاح، شاهد رفتوآمد مخاطبانی بود که برای دیدن آثار کودکان آمده بودند و در برابر تابلوها مکث میکردند.
اما جذابیت نمایشگاه فقط برای کودکان نبود. بزرگسالان نیز در برابر آثار، ناگزیر با پرسشی ساده مواجه میشدند: چرا ما جهان را اینقدر جدی و قطعی میبینیم؟
شاید پاسخ «نقاشیبازی» این باشد که کودک هنوز به بسیاری از مرزهایی که بزرگسالان برای جهان ساختهاند، تن نداده است.
در این نمایشگاه، نقاشی پیش از آنکه «درست» یا «غلط» باشد، یک تجربه است؛ تجربهای برای اینکه کودک بتواند چیزی را که با کلمات نمیتواند بگوید، با رنگ و خط و شکل بیان کند.
بچهها، صاحبان جهان رنگی «نقاشیبازی ۲»
آثار این نمایشگاه به کودکان هنرمندی تعلق دارد که هرکدام با نگاه و زبان تصویری خود بخشی از این جهان را ساختهاند:
حلما احمدی، مهراب آقا بیگ، مهسان آقا بیگ، نوژا بخشیپور مقدم، آیدا تهوری، ملوین رضایی، روژان شاهپور، گندم گنجی زاده طاری، هستی گنجی، نیلوفر حسینی، مرسانا محمدی نژاد، عرفان نوریان، کژال مرشد سلوک، روژا مرشد سلوک، جانایار مرشد سلوک، نهان هادیان دهج، آیشن قنبری، گلبرگ رضوی، اسنا غله دار، ارسام فطوره چی، آدریان ملکی، گیسو فرزانه، مبین مهدوی، نیلا موسوی، لنیا اینانلو، همایون افشار تبار، سلین قربانی، مهتا ملکی لکانی، راتین آقایی، الین صالحی، امیر حسین ابراهیمی، شنتیا حاجی قاسمی، آرشیدا نیک بین، ماهان بهرامی، نیلا خوانچه زر، رادمان دریانی، نوا رستمی، کیانا رشیدیان، زهره مقیمی و جانان سیاهکار زاده.
نامهایی که شاید برای مخاطب بزرگسال فقط یک فهرست به نظر برسند، اما پشت هرکدام یک جهان تصویری مستقل شکل گرفته است؛ جهانی که در آن تخیل هنوز محدود نشده و رنگها هنوز مجبور نیستند از قوانین دنیای واقعی پیروی کنند.
حضور چهرههای هنری و فرهنگی در افتتاحیه
افتتاحیه «نقاشیبازی ۲» همچنین با حضور جمعی از هنرمندان و چهرههای فرهنگی همراه بود.
ایرج شایستهپور، عباس مجیدی، آصف ابراهیمی، آیدین وفاداری، کامبیز برنجی، اکبر نیکانپور، آهنگ میر، خیرخواه، انسیه مظفری و داوود میری از جمله هنرمندانی بودند که در این رویداد حضور داشتند.
همچنین شهرام کرمی، رئیس فرهنگسرای ارسباران و شهرام صارمی، معاون هنری فرهنگسرا، در افتتاحیه حضور داشتند.
حضور این جمع از هنرمندان در کنار کودکان، خانوادهها و برگزارکنندگان، به فضای افتتاحیه حالوهوایی صمیمی و در عین حال جدی بخشیده بود؛ گویی این بار هنر کودک نه در حاشیه، بلکه درست در مرکز توجه قرار گرفته بود.
«نقاشیبازی»؛ دعوتی برای دوباره کودک شدن
شاید مهمترین اتفاق این نمایشگاه این باشد که مخاطب پس از چند دقیقه دیگر صرفاً به تماشای نقاشی کودکان نمیایستد؛ کمکم وارد جهان آنها میشود.
مخاطب را هشدار میدهد که اگر درختی دید که آواز میخواند، گوش کند و به نقاشیها دست نزند، «چون ممکن است بیدار شوند.»
این جمله، شاید بهترین توصیف برای فضای «نقاشیبازی ۲» باشد.
اینجا قرار نیست کودک را به جهان بزرگسالان بیاوریم؛ قرار است برای چند ساعت، خودمان وارد جهان کودک شویم.
جهانی که در آن ماهی میتواند از آب بترسد، ابر میتواند از سقف آویزان باشد، خانه میتواند راه برود و یک تکه کاغذ سفید میتواند آغاز یک جهان کامل باشد.
و شاید به همین دلیل است که استقبال از «نقاشیبازی ۲» فقط استقبال از یک نمایشگاه نقاشی نیست؛ استقبال از فرصتی است برای دیدن جهان، پیش از آنکه بزرگ شویم.
ادامه نمایشگاه و برنامه اختتامیه
«نقاشیبازی ۲» از پنجشنبه ۵ شهریور در فرهنگسرای ارسباران برپا شده و علاقهمندان میتوانند هر روز از ساعت ۱۰ تا ۱۹ از آن بازدید کنند.
مراسم اختتامیه این نمایشگاه نیز چهارشنبه ۱۱ شهریورماه ساعت ۱۴:۳۰ برگزار خواهد شد و رونمایی از کتاب، نشست تخصصی و اجرای موسیقی توسط کودکان به سرپرستی پویا امامبخش از جمله برنامههای آن است.
نشست تخصصی و رونمایی از کتاب نیز با حضور اکبر نیکانپور و اکرمالسادات شرقآزادی (آرزو آزادی) برگزار خواهد شد.
«نقاشیبازی ۲» در فرهنگسرای ارسباران، خیابان شریعتی، بالاتر از پل سیدخندان، خیابان جلفا میزبان مخاطبان است؛ نمایشگاهی که شاید بد نباشد پیش از ورود به آن، واقعاً جیبهایمان را خالی کنیم؛ شاید هنوز یک فکر قدیمی در جیبمان مانده باشد.
