ایوب آقاخانی:
«مشق ناتمام» را نمیتوان با استانداردهای معمول سنجید/ آنچه میبینم شبیه یک معجزه است
ایوب آقاخانی درباره رویداد «مشق ناتمام» با حضور کودکان در فضای شهری گفت: بهطور کلی فکر میکنم «مشق ناتمام» تجربهای بسیار منحصربهفرد، متفاوت، جذاب و سرشار از انرژی است؛ این اثر قرار است تقدیم به جانهای از دسترفته کودکان نازنین میناب باشد و البته همه کودکانی که در طول جنگ، چه در میناب و چه در دیگر نقاط، جان خود را از دست دادند یا آسیب دیدند.
به گزارش ایلنا به نقل از روابط عمومی حوزه هنری انقلاب اسلامی، ایوب آقاخانی در جریان بازدید از رویداد «مشق ناتمام» عنوان کرد: این اثر، کار خودش را انجام داده است. من نمیتوانم آن را با استانداردهای مرسوم تئاتر بسنجیم؛ آنچه امروز میبینم، بیشتر شبیه یک معجزه است. جدا از همه نیرو و توانی که متعلق به کودکان حاضر در این رویداد است، لازم میدانم از تکاپو، عملکرد سنجیده، دقیق و نقطهزن مرکز هنرهای نمایشی حوزه هنری و باشگاه تئاتر سوره نیز قدردانی کنم.
آقاخانی افزود: شاید بیربط نباشد که از این فرصت استفاده کنم و علاوه بر این مجموعهها، از شهرداری تهران نیز تشکر ویژهای داشته باشم؛ نه فقط بهخاطر برگزاری این اجرا در قلب یکی از مهمترین ظرفیتهای شهری تهران با مدیریتی منطقی، آزموده و درست، بلکه به خاطر عملکردی که در روزهای جنگ از این مجموعه دیدیم. در روزهایی که مردم ما درگیر یک جنگ واقعی بودند، شهرداری در بسیاری از موارد، از جمله اسکان آسیبدیدگان، فراتر از وظایف نهادی خود عمل کرد. به عنوان یک ایرانی که نسبت به مردم سرزمینش تعصب دارد، وظیفه خود میدانم از همه کسانی که در این مسیر مؤثر بودند قدردانی کنم و امیدوارم این پیام به آنها برسد.
«مشق ناتمام» بدون شعار، مردم را متوجه ظرافتی میکند که نباید از آن غافل شد
وی درباره انتخاب پل طبیعت به عنوان محل اجرای این نمایش اظهار کرد: این موضوع هم جدا از همان نگاه قابل بررسی نیست. وقتی میبینم «مشق ناتمام» در پل طبیعت و پارک آبوآتش، که از نمادهای توسعه شهری تهران محسوب میشوند، با چنین کیفیتی اجرا میشود، احساس میکنم این اتفاق بدون شعار، مردم را متوجه ظرافتی میکند که نباید از آن غافل شد؛ رنجی که هر روز بر عمق آن افزوده میشود و ما سالهای سال باید بار آن را به دوش بکشیم؛ رنجی که حاصل جنایتهایی است که در برابر چشمان ما رخ داده است.
این نمایشنامهنویس ادامه داد: در کنار همه اینها، اینکه چنین ظرفیت شهری در چنین زمان و شرایطی در خدمت هنر قرار گرفته، برای من اتفاقی بینظیر است و صادقانه از دیدن آن بسیار لذت بردم. هنگام تماشای اجرا، نه به درام، نه به کارگردانی، نه به بازیگری به معنای رایج و تئاتریکال آن فکر میکردم، چون اگر بخواهم از آن زاویه به سؤال شما پاسخ بدهم، پاسخ دقیقی نخواهد بود. بیشتر به خودِ اتفاقی که در حال رخ دادن بود فکر میکردم و معتقدم آن اتفاق به بهترین شکل ممکن رخ داده است؛ این اجرا ضربان دارد، قلب تپنده دارد، بر مخاطب اثر میگذارد و او را درگیر میکند. همه اینها یعنی ما در مسیر درستی حرکت کردهایم.
این کودکان میتوانند سربازان آینده جبهه هنر باشند
او با اشاره به حضور کودکان روی صحنه گفت: تمام مدت نگاهم به چهره این بچهها بود. میدیدم که چقدر مؤمنانه و با ایمان به اینکه مشغول انجام یک کار مهم بازیگری هستند، با دقت و حرفهای کارشان را انجام میدهند. امیدوارم همین اشتیاق و جدیت را در سالهای آینده نیز حفظ کنند و روزی که کشورمان در آرامش و سربلندی باشد، آنها را روی صحنههای حرفهای تئاتر ببینیم؛ صحنههایی که با حضور این نسل سرشار خواهند شد. این کودکان میتوانند سربازان آینده جبهه هنر، بهویژه تئاتر متعهد و فرهیخته این سرزمین باشند.
آقاخانی در پاسخ به این پرسش که اجرای تئاتر در فضاهای مدرن شهری تا چه اندازه میتواند ارتباط مخاطب عام را با نمایش عمیقتر کند، گفت: مطمئن باشید این اتفاق تنها به حوزه تئاتر و فرهنگ محدود نمیشود، بلکه در رشد ذهنی جامعه نیز اثری بلندمدت، هرچند دیربازده، خواهد داشت. اگر این روند بهدرستی مدیریت شود و دوستان دغدغهمند بتوانند چنین رویدادهایی را فارغ از مصداقهای تلخی که امروز از سر میگذرانیم، در مناسبتهای مختلف و در موقعیتهای گوناگون تکرار کنند، قطعاً در توسعه قدرت اندیشهورزی جامعه اثرگذار خواهد بود.
باید با جدیت برای رشد فرهنگی جامعه خود تلاش کنیم
این هنرمند افزود: به نظرم این یک ریلگذاری مهم فرهنگی است. باید با جدیت برای رشد فرهنگی جامعه خود تلاش کنیم. همین مردمی که امروز فرزندانشان روی صحنه هستند یا همین مردمی که من برای دیدن اجرا از میان ترافیک سنگین یک روز تعطیل خودم را به آنها رساندم، در برخی بزنگاهها نیازمند ترمیم فرهنگی هستند. این ترمیم چگونه اتفاق میافتد؟ مگر میتوان انتظار داشت مردمی که پنجاه یا شصت سال از عمرشان گذشته، تنها با شنیدن چند جمله تغییر رویه بدهند؟ آنچه میتواند بر ذهن و رفتار جامعه اثر بگذارد، همین رویدادهای فرهنگی و هنری است.
این کارگردان با اشاره به تجربه کشورهای اروپایی گفت: اروپا سالهاست چنین تجربههایی را، چه در عرصههای سیاسی، چه اجتماعی، چه در حوزه فعالیتهای خیریه و نیکوکارانه، پشت سر گذاشته و همواره از آن نتیجه گرفته است. اگر امروز به یکی از کشورهای توسعهیافته و دارای پیشینه جدی در هنر نمایش سفر کنید، تقریباً در هر گوشهای از شهر با یک اجرای خیابانی یا رویداد فرهنگی مواجه خواهید شد. ما نیز باید این مسیر را ادامه دهیم.
او در پایان تأکید کرد: امروز در سختترین بزنگاه، یعنی در پرترددترین نقطه تهران، نمایشی درباره کودکان نازنین و جگرسوخته میناب اجرا شد و تا این اندازه توانست با مخاطب ارتباط برقرار کند. وقتی چنین تجربهای موفق بوده، دیگر هیچ دلیلی وجود ندارد که آن را ادامه ندهیم. از همه کسانی که در این حوزه صاحب تأثیر هستند و همچنین از هنرمندان صاحب ایده دعوت میکنم وارد میدان شوند و این بار را از زمین بردارند. این باری است که شاید لازم باشد چند دهه بر دوش ما بماند تا به نتیجه برسد، اما مگر میشود چشم به آینده داشت و از پیمودن این مسیر صرفنظر کرد؟ این نیز بخشی از ساختن آینده است.
گفتنیست؛ رویداد فرهنگی و هنری «مشق ناتمام» تا ۲۸ تیرماه هر شب از ساعت ۲۰ تا ۲۳ در پل طبیعت ادامه دارد و حضور در آن برای عموم شهروندان آزاد و رایگان است.
