خبرگزاری کار ایران

خواننده قطعه موسیقی «می‌جنگیم» مطرح کرد؛

هنرمندانی که در جنگ همراهی نمی‌کنند، فراموش می‌شوند/ پاپ خوان‌ها وسط خوانی نکنند!

هنرمندانی که در جنگ همراهی نمی‌کنند، فراموش می‌شوند/ پاپ خوان‌ها وسط خوانی نکنند!

عباس اسد رخت می‌گوید: بسیاری از هنرمندان ما از منافع جمهوری اسلامی ایران استفاده کرده‌اند، شهرت، پول و مقام به دست آورده‌اند. اگر هنرمندی در این شرایط نخواهد خودش را خرج کشورش کند، ما دیگر نمی‌توانیم روی آنها حساب باز کنیم. هنرمند باید بهای هنر و عقیده‌اش را بدهد.

به گزارش خبرنگار ایلنا، از ابتدای حملات  ظالمانه آمریکای جنایتکار و اسرائیل غاصب به کشورمان، به دلیل شرایط جنگی و عزای عمومی برای رهبر شهیدمان، تمامی کنسرت‌ها، تئاترها و سینماها تعطیل بوده‌اند، اما این بدان معنا نیست که تولیدی در کار نبوده است؛ چراکه هنرمندان انقلابی طی این مدت بیکار نبوده‌اند بلکه در زمینه تولید آثاری با مضامینی چون شهادت، وطن‌دوستی، ایثار  و دیگر موضوعات مرتبط فعالیت‌های جدی داشته‌اند.  البته آنها در دوران جنگ دوازده روزه نیز بیکار نبوده و تولید آتار ملی میهنی را در دستور کار داشته‌اند. 

عباس اسد رخت یکی از هنرمندان عرصه موسیقی است که  قطعه موسیقی «می‌جنگیم» را خوانده است. او همچنین شاعر و سازنده ملودی این اثر موسیقایی است. 

این خواننده طی گفتگو با ایلنا، به تشریح روند تولید قطعه  «می‌جنگیم»  پرداخت. او همچنین دیدگاه خود را نسبت به نقش هنرمند در جامعه، به‌ ویژه در شرایط بحرانی، بیان کرد.

گفتنی است، قطعه و نمآهنگ   «می‌جنگیم»، تولید مرکز موسیقی حوزه هنری انقلاب اسلامی است که با همکاری سفیر فیلم، همزمان با «جنگ رمضان» منتشر شده است. 

حجم ویدیو: 9.07M | مدت زمان ویدیو: 00:02:16 دانلود ویدیو

اسد رخت در ابتدای صحبت‌هایش به بیان توضیحاتی درباره روند ساخت اثرش پرداخت. او درباره روند تولید قطعه «می‌جنگیم»، گفت: داستان ساخت این اثر به جنگ ۱۲ روزه برمی‌گردد؛ آن زمان ما نشستیم و قطعه‌ای درباره جنگ ساختیم، اما شعرش کمی با موضوع اصلی متفاوت بود.

او درباره ادامه روند ساخت اثر نیز گفت: ابتدا ملودی را ساختیم و چون اواخر جنگ بود، فرصت نشد تا آن را به مرحله نهایی برسانیم و در نهایت پروژه بایگانی شد. 

جنگ رمضان آغازگر دوباره یک قطعه

وی در ادامه بیان کرد: بعد از شروع «جنگ رمضان»، بود که این قطعه را دوباره پیدا کردم. در ادامه با ایجاد تغییراتی در شعر، احساس کردم پتانسیل این را دارد که دوباره احیا شود.

عباس اسد رخت در پاسخ به این سوال که چرا اثر را زودتر منتشر نکرده، ادامه داد: چندین بار شعر را بازنویسی کردیم تا به ساختار نهایی رسیدیم. روند تولید هم کمی طولانی شد، چون اگر زودتر اقدام می‌کردیم، می‌توانستیم اثر را در ابتدای جنگ منتشر کنیم؛ اما پیگیری‌ها باعث شد انتشار آن با تأخیر مواجه شود و نهایتاً کار تولید شد. 

او گفا:  لازم می‌دانم که بگویم این قطعه را تقدیم می‌کنم به آقا صاحب الزمان (عج) و رهبر شهیدمان. 

انتقاد از پاپ خوان‌ها 

این خواننده در ادامه به انتقاد از برخی تولیدات موسیقایی توسط خوانندگان پاپ پرداخت. 

او عنوان کرد: می‌دانم که هنرمندان بزرگ و شناخته‌شده، که طبیعتاً قدرت تولید بالاتری دارند، خیلی زودتر دست به کار شدند و آثار متعددی درباره ایران خلق کردند. اما ما، می‌خواستیم کارمان تفاوتی داشته باشد.در این زمینه، چند رویکرد را مدنظر داشته‌ا: اول؛ مداحان عزیزی که در فضای حماسی و رجزخوانی آثاری فاخر خلق کردند که جای تحسین دارد. دوم؛ خوانندگانی از طیف پاپ که البته اسمی از آن‌ها نمی‌آورم؛ اما احساس کردم خیلی «وسط» خواندند. شعرهایشان بیشتر کلیشه‌ای بود، انگار که مثلاً تیم ملی والیبال ایران در مسابقات جهانی پیروز شده و آنها برایش شعری خوانده‌اند.

او تاکید کرد: واضح‌تر اینکه  در این دسته آثار، حس وطن‌دوستی‌شان یک حس میانه بود و خیلی درگیر اصل ماجرا نبودند.

این خواننده در ادامه توضیحاتش گفت: اما ما تلاش کردیم نگاه تولیدمان در زمینه شعرنویسی، متفاوت باشد. مثلاً اگر اتفاقی مثل حادثه مدرسه میناب افتاده و بچه‌های مدرسه مورد حمله قرار گرفته و شهید شدند؛ چرا شهید شدند؟ چه کسی مقصر بوده؟ 

هنرمندی که همراه نیست؛ فراموش می‌شود 

خواننده قطعه موسیقی «می‌جنگیم»، در ادامه به توضیح درباره نقش هنرمند در دوران بحران و شرایط جنگی پرداخت.

او بیان کرد: یک هنرمند واقعی، اگر نخواهد بهای کاری که می‌کند را بپردازد، از یک جایی به بعد محکوم به فراموشی و نابودی است. دیده‌ایم که در این ایام، هنرمندانی کاملاً فراموش شدند، چون همراه نبودند و موضع خود را مشخص نکردند؛ لذا مردم آن‌ها را به فراموشی سپردند.

اسد رخت تاکید کرد: این خیلی مهم است که هنرمند، موضع دقیق خود را مشخص کند. ما می‌خواستیم دیدگاهی متفاوت نسبت به اشعار دیگر داشته باشیم. به همین دلیل بود که ابتدای شعرم را با قسم‌های آیه‌های قرآن و مقدساتمان شروع کردیم؛ مقدسات ما خاک ایران است، بچه‌های میناب هستند.

او گفت: تلاشی که ما در کارهایمان می‌کنیم این است که نگاهی متفاوت داشته باشیم.  در این خصوص، اثر محسن چاوشی را مثال می‌زنم. به نظرم محسن چاوشی یک معجزه است و کار او ستودنی است. اگر روزی کار من در کنار کار محسن چاوشی در یک موضوع پخش شود و بگویند که من و آقای چاوشی خوانده‌ایم، همین که بخواهند اسم من را کنار اسم او بیاورند، یعنی من کار خیلی بزرگی کرده‌ام. چاوشی را سال‌هاست که گوش می‌کنیم؛ او شخصیت والایی دارد و برای امیرالمؤمنین (علیه السلام) می‌خواند. موسیقی «علاج» و «حسبی الله» او واقعاً خارق‌العاده بود. به نظرم هنرمندِ دیگر، نمی‌تواند مانند او باشد. 

هنرمند باید بهای هنر و عقیده‌اش را بدهد

اسد  در ادامه از  کوتاهی و تعلل برخی از هنرمندان انتقاد کرد.

این هنرمند گفت: بسیاری از هنرمندان ما از منافع جمهوری اسلامی ایران استفاده کرده‌اند، شهرت، پول و مقام به دست آورده‌اند. اگر هنرمندی در این شرایط نخواهد خودش را خرج کشورش کند، ما دیگر نمی‌توانیم روی آنها حساب باز کنیم. هنرمند باید بهای هنر و عقیده‌اش را بدهد؛ البته در صورتی که هنر و عقیده‌ای داشته باشد. 

وی در پایان گفت:  لازم است در پایان از مجموعه سفیر فیلم، آقایان جعفریان،  وطن‌دوست برای تدوین ویدیو، موسوی برای تنظیم کار همچنین، آفای رمضی، آقای حقیقت، آقای موحدی و همه دوستانی که زحمت کشیدند، تشکر و قدردانی کنم.

انتهای پیام/
ارسال نظر
پیشنهاد امروز