امرالله احمدجو در گفتوگو با ایلنا مطرح کرد؛
قرار گرفتن در کنار جنایتکاران اقدامی مبتذل و تأسفآور است/ قوت قلب جان بر کفانی باشیم که از وطن پاسداری میکنند
امرالله احمدجو معتقد است دستگاههای فرهنگی و رسانهای کشور میتوانند با تولید محتواهای مناسب قوت قلب جان بر کفانی باشند که به هر شکلی از وطنمان حراست و پاسداری میکنند.
امرالله احمدجو، کارگردان و فیلمنامهنویس سینما و تلویزیون، در گفتگو با خبرنگار ایلنا، اظهار کرد: جنگ را نمیتوان منحصر به نیروهای نظامی کشور دانست، جنگ پدیدهای است که همه اقشار جامعه را درگیر خود میکند و هر کس اعم از هنرمند و غیر هنرمند در این شرایط موظف میشوند تا برای هرچه بهتر پشت سر گذاشتن روزهای جنگ اقدام کنند به طوریکه تابآوری خودشان و جامعه را افزایش دهند. جنگ در هر جای دنیا پیش بیاید وضعیت به همین شکل است و اقشار مختلف با آن درگیر میشوند.
احمدجو خاطرنشان کرد: وقتی از نقش هنرمند در شرایط جنگی صحبت میکنیم باید بدانیم که هنر طیف وسیعی را شامل میشود و با گوناگونی فراوانی روبرو هستیم که در آن هنرمندان متنوعی هم وجود دارند که افکار و تواناییهای متنوعی دارند. ما باید به این تنوع توجه داشته باشیم و بدانیم که همه یک شکل و همسان نیستند و همه این تفاوتها میتوانند برای مفهومی به نام وطن در کنار هم قرار بگیرند. برخی از هنرها در همان زمانی که کشور درگیر جنگ است، نمیتوانند چندان کاربردی باشند، مثل هنر فیلمسازی اما هنرمند میتواند به واسطه اعتباری که در سالهای قبل کسب کرده در این شرایط نقش مثبتی ایفا کند.
وی افزود: در شرایط ناامنی مثل جنگ بیش از هر چیز فرهنگ است که آسیب میبیند و در این شرایط هنرمندان باید آستین بالا بزنند و برای پاسداری از فرهنگ کشورمان اقدام کنند و در ارتباطی که با جامعه دارند علیه دشمن جبهه بگیرند. به نظر من حداقلترین کاری که از یک هنرمند انتظار میرود این است که وقتی دشمنی متجاوز به کشورش حمله کرده، به نفع دشمن جبهه نگیرد و فکر میکنم این کمترین کاری است که او میتواند انجام دهد، بنابراین اگر قرار است موضعگیری فرد در جهت حمایت از دشمن باشد، کاش سکوت کند.
کارگردان سریال «روزی روزگاری» در ادامه درباره آسیبپذیری فرهنگ و هنر در شرایط ناامنی گفت: رشد فرهنگ در سایه آسایش و امنیت امکانپذیر است و فعالان فرهنگی برای فعالیت نیازمند آرامش هستند. به محض ناامن شدن فضای کشور اولین چیزی که از دایره ضروریات خارج میشود؛ به عنوان مثال پژوهشهای فلسفی در شرایط جنگی هیچ اولویتی ندارند، یا تدریس بلافاصله پس از شروع جنگ متوقف میشود، فیلمسازی دیگر امکانپذیر نیست و... . این اتفاقات در شرایط اضطراری جنگ طبیعی است چون برقراری امنیت و مقابله با دشمن در اولویت قرار میگیرد و هنرمند است که باید در این شرایط هوای این بخش را داشته باشد و حداقل علیه دشمن موضع بگیرد. از برخی افراد که با عنوان سلبریتی شناخته میشوند توقع چندانی نمیرود، بخشی از آنها که با بازیگری به عنوان سلبریتی رسیدهاند وقتی دیالوگهای نوشته شده را مقابلشان قرار میدهی، توان بازگویی آن دیالوگها را هم ندارند.
وی افزود: متأسفانه برخی موضعگیریها بسیار تلخ و ناراحتکننده است، در کنار این همه خرابی، خونریزی، شهادت، ایثار، ایستادگی و مردمی که از جان مایه میگذارند و این شبها خیابانها را خالی نکردهاند، قرار گرفتن در کنار جنایتکاران اقدامی مبتذل و تأسفآور است.
این فیلمنامهنویس در پایان تأکید کرد: از نهادها و مسئولان فرهنگی انتظار میرود که بحث تبلیغات و رسانه را در جنگ جدی بگیرند. ما نیازمند اتاق فکرهایی هستیم که جریانهای رسانهای درست و موثری طراحی کنند و در جهت همبستگی در جامعه اقداماتی سازنده داشته باشند. دستگاههای فرهنگی و رسانهای میتوانند با تولید محتواهای مناسب قوت قلب جان بر کفانی باشند که پای لانچرها هستند یا به هر شکلی از وطنمان حراست و پاسداری میکنند.
