یک باستانشناس:
محوطه فیضآباد آبیک متعلق به دوران تاریخی است
گمانهزنی به منظور تعیین عرصه و حریم جبهه شمالی و غربی محوطه فیضآباد آبیک قزوین و شواهد سطحی محوطه که در بخشهای مختلف آن نیز در گذشته کاوشهای غیرمجاز زیادی انجام شده، نشان میدهد محوطه متعلق به دوران تاریخی است و تمام سفالهای آن از نوع نخودی با نقوش کنده هندسی هستند.
به گزارش ایلنا، نوذر حیدری (سرپرست هیئت باستانشناسی) گفت: «محوطه فیضآباد یکی از آثار تاریخی استان قزوین در محدوده شهرستان آبیک است که در کیلومتر ۲ جاده زیاران و طالقان در داخل اراضی مجتمع کشت و صنعت زیاران طالقان واقع شده است.»
او خاطرنشان کرد: «این محوطه در سال ۱۳۸۰ به شماره ۵۴۹۳ در فهرست میراث ملی کشور به ثبت رسیده و هیچگونه گمانهزنی و کاوشی در این مکان به انجام نرسیده است.»
این باستانشناس افزود: «با توجه به انجام و تکمیل عملیات عمرانی احداث استخر پرورش ماهی از سوی مجتمع کشت و صنعت در مجاورت محوطه، ضروری بود برای اطمینان ازعدم تجاوز به عرصه و حریم اثر گمانهزنی در اطراف محدوده استخر انجام شود که برنامه حاضر به همین منظور انجام شد.»
حیدری گفت: «پس از بررسی و بازدید میدانی، نقاطی بهمنظور گمانهزنی با فواصل نزدیک به هم (حداکثر ۳ متر) انتخاب شده و در نهایت ۲۶ گمانه در جبهه شمالی و شمال غربی محوطه و در چهار طرف محدوده ساخت استخر حفر شدند.»
او با بیان اینکه بستر طبیعی منطقه بیشتر سنگلاخ و صخرهای است، تصریح کرد: «حداکثر عمق گمانهها ۱۲۰ سانتیمتر بود و هیچ کدام از گمانهها به محدوده عرصه برخورد نکردند و با توجه به محدوده عرصه مشهود اثر، میتوان قرار گرفتن استخر را در محدوده حریم درجه ۲ قرار داد.»
سرپرست هیئت باستانشناسی گفت: «شواهد سطحی محوطه که در بخشهای مختلف آن نیز در گذشته کاوشهای غیر مجاز زیادی انجام شده، نشان میدهد محوطه متعلق به دوران تاریخی است (فقط یک نمونه سفال لعابدار دوره اسلامی دیده شد) و تمام سفالهای این محوطه از نوع نخودی با نقوش کنده هندسی هستند.»
او افزود: «ساختارهای معماری بیرون افتاده به واسطه کاوشهای غیر مجاز سازههای معماری سنگی را نشان میدهد و میتوان گفت این محوطه از نوع استقرارهای فصلی است که توسط کوچروهای منطقه در زمان خود مورد استفاده قرار گرفته است.»
این باستانشناس گفت: «بخشهایی از محوطه به دلیل احداث جاده زیاران و طالقان در گذشته تخریب شده، بخشهایی از آن از سوی کاوشگران غیرمجاز آسیب دیده و بخشهایی نیز به واسطه تفکیک و تقسیم اراضی منطقه حداقل در دو زمین با مالک مجزا واقع شده که با حصارکشی و احداث راه دسترسی فرعی و ساخت و سازهای صورت گرفته در گذشته آسیبهایی به آن وارد شده است.»