کتاب «مبانی معناشناسی شناختی» به چاپ دوم رسید
درحالی که کتاب «مبانی معناشناسی شناختی» در سال ۱۳۹۵ برای اولین بار چاپ شده بود در سال جاری به همت پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی به چاپ دوم رسید.
به گزارش ایلنا، کتاب «مبانی معناشناسی شناختی» تألیف آزیتا افراشی که در سال ۱۳۹۵ برای اولین بار چاپ شده بود در سال جاری به همت پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی به بهای ۴۶ هزار تومان به چاپ دوم رسید.
«مبانی معناشناسی شناختی» کتابی دانشگاهی در حوزه معناشناسی و فلسفه به قلم آزیتا افراشی (۱۳۵۱) است. معناشناسی شناختی Cognitive Semantics، بخشی از جنبش زبانشناسی شناختی دانسته میشود. معنیشناسی مطالعهی معنای زبانی است. معنیشناسی شناختی ادعا میکند که زبان بخشی از توانایی عمدهتر شناختی بشر است و بنا براین تنها میتواند جهان را آنگونه که انسانها متصور میشوند توضیح دهد. قطعاً بین این دنیای مفهومی و دنیای واقعی تفاوتهایی هست. توانایی استفاده از زبان به تواناییهای شناختی کلی مربوط است و تنها مربوط به حوزهی زبانی نیست.
در پیش گفتار این اثر آمده است: بلومفیلد در کتاب زبان، مطالعه معنا را به روزی معوق کرد که تحلیل معنا امکانپذیر شود و معناشناسی شناختی از رسیدن آن روز خبر میدهد. اکنون در قرن بیست و یکم شاهد هستیم بسیاری از موضوعاتی که روزی در تاریخ مطالعات معناشناختی به مثابه رمزوراز بودند، نه تنها در قالب مسائل علمی مطرح شده اند، بلکه برای بسیاری از این مسائل پاسخی به دست آمده است، البته تردیدی نیست که هنوز پرسشهای بیپاسخ متعددی نیز موجود است.
یکی از مهمترین ویژگیهای معناشناسی شناختی، ماهیت میان رشتهای آن است، سالهای نخست میان رشتهای شدن معناشناسی، ابهامات بسیاری را درباره موضوعات، اولویتهای پژوهشی و حتی این که آیا یک پژوهش معناشناختی میان رشتهای واقعا در حیطه معناشناسی زبان قرار میگیرد یا خیر پدید آورد. شاید هنوز هم پژوهشهای معناشناسی شناختی با ماهیت میان رشتهای در نگاه صاحب نظرانی که از حوزههای مجاور معناشناسی، مانند ادبیات و فلسفه، به آن مینگرند این شبهه را ایجاد کنند که پژوهشهایی نظیر معناشناسی عواطف، معناشناسی حرکت، معناشناسی زمان و نظایر آن آیا به راستی معناشناسیاند یا خیر؟ بیتردید براساس تعریفی که معناشناسی تا دهه ۱۹۷۰ میلادی با آن شناخته میشد نمیتوان تصور کرد که چنین موضوعاتی در حوزه معناشناسی قابل طرح باشند، ولی با سرعت گرفتن جریان علم و شکل گرفتن پیوندهای میان علوم، تعاملی میان تحلیلهای علمی در حوزههای مختلف مطالعه ایجاد شد و تحلیلها در یک حوزه علمی بر دستاوردهای حوزه علمی دیگر استوار شد و به این ترتیب ماهیت معناشناسی نیز متحول گردید.
در نتیجه تحول معناشناسی به علمی میان رشتهای به نام معناشناسی شناختی، برخی از پرسشهای قدیمی در معناشناسی که به شیوه علمی پاسخ داده نمیشد به کمک علومی مانند روان شناسی، علوم اعصاب، جامعهشناسی و فرهنگپژوهی و جز آن، فراتر از آنکه پاسخهایی پیدا کرد، تبیین نیز شد؛ یعنی دلایل این سازوکارهای معنایی درحوزههای دیگر مطالعه، مانند تحولات در زمانی و ردهشناسی زبان، رشد شناختی و زبانی کودک، فرهنگ و البته علوم اعصاب شناختی و علم رایانه به دست آمد.