خبرگزاری کار ایران

نشست پژوهشی «بازنگری ایران در عصر مغول» برگزار شد

نشست پژوهشی «بازنگری ایران در عصر مغول» برگزار شد

نشست پژوهشی «بازنگری ایران در عصر مغول» با بررسی دو موضوع جایگاه و موقعیت زنان در امپراتوری مغولان ایران و روابط ایران و چین در عصر مغول برگزار شد.

به گزارش ایلنا، نشست پژوهشی «بازنگری ایران در عصر مغول» با بررسی دو موضوع جایگاه و موقعیت زنان در امپراتوری مغولان ایران و روابط ایران و چین در عرصه مغول به همت اداره کل اطلاع‌رسانی سازمان اسناد و کتابخانه ملی برگزار شد و اعضای کتابخانه ملی یافته‌های پژوهشی خود را بیان کردند.

سمیرا بهزادی پژوهشگر با اشاره به جایگاه و موقعیت زنان در امپراتوری مغولان گفت: زنان چینی قبل از ورود مغولان به ایران، جایگاه ویژه‌ای نداشتند و زمانی که چنگیزخان ایران را فتح می‌کند به دلیل قدرت و جایگاه تمدنی که در ایران وجود داشت، زنان چینی توانستند در زمینه‌های مختلف به ویژه در حوزه‌های سیاسی و اجتماعی رشد کنند.

وی ادامه داد: رشد سیاسی و اجتماعی زنان به اندازه‌ای است که در موارد بسیاری تعیین کننده امور بودند و به گواه تاریخ و منابع موجود در حوزه تمدنی چین، آنها از جایگاه و احترام ویژه‌ای در دوران مغول برخوردار بودند ولی احترام زنان در آن دوران در چین کم‌رنگ‌تر بوده است.

بهزادی اظهار داشت: مهمترین منابع مطالعاتی من در این حوزه کتاب «تاریخ جهانگشای» و «تاریخ چین» از جامع التواریخ خواجه رشیدالدین فضل‌الله است و جالب است بدانید که حوزه تحقیقاتی‌ام چرایی و چگونگی مسلمان و شیعه شدن چینی‌ها بود، اما در این مسیر در پژوهش‌های متعددی که مطالعه کردم متوجه حضور پر رنگ زنان و قدرت تعیین کننده آنها در عرصه سیاست و اجتماع در عصر مغول و به خصوص دوران ایلخانان است.

این پژوهشگر ادامه داد: تعدد زنان در اداره امور در دوران مغول قابل توجه است و بحث تصوف در دوران مغول مطرح است و حال اینکه رشد زنان در دوران تهاجم، کشتار و وحشی‌گری آن دوران قابل توجه بود.

شروین وکیلی دیگر پژوهشگر حاضر در این جلسه درباره روابط ایران و چین در عصر مغول سخن گفت.

وی با بیان این مطلب که ایران یکی از مهمترین نقاط تمدنی در جهان بوده است، گفت: تمدن، شبکه راه‌های گسترده ای است که شهرهای بزرگ را به هم متصل می‌کند. این شبکه شهرهایی که زیست جهانی مشترکی دارند را با جمعیت بزرگ و متفاوت و در مساحتی بزرگ و زمانی طولانی به یکدیگر متصل و فراهم می‌کند و در جهان ۶ نقطه تمدنی وجود داشته است و ایران یکی از آنها است. حال اینکه ایران و چین یکی از قدیمی‌ترین‌ها است که دو حوزه جعفرافیایی و تمدنی متفاوت دارد.

وی ادامه داد: ایران و چین روابط گسترده تجاری داشتند و بروکراسی چین در دوران مغول دو جناح متفاوت داشتند که یک جناح آن ایرانی گرا بودند و به زبان فارسی صحبت می‌کردند. حتی بازرگانانی که به جنوب ایران می‌آمدند فارسی حرف می‌زدند. مجموعه‌ای از ایرانیان که از همه آنها مشهورتر بلوچ‌ها، شیرازی‌ها، عرب‌ها و گجراتی‌ها هستند شبکه بزرگی از راه‌های تجاری دریایی جنوب را در اختیار داشتند.

وکیلی افزود: زمانی که از دوران مغول سخن به میان می‌آید، ما به آن به شکل صورت مسئله نظریه تمدنی نگاه می‌کنیم. من به شخصه وقتی که می‌خواهم قوم و یا دوران حکومتی را بررسی کنم و یا درباره آن صحبتی داشته باشم. چهار متغیر؛ قدرت، لذت، بقا و معنا را در نظر می‌گیرم که این چهار متغیر غایت‌های طبیعی سیستم‌های انسانی هستند و اگر حکومتی حضور قلب بیشتری به این غایت‌های طبیعی داشته باشد در طول تاریخ محبوب و اثرگذارتر خواهد بود.

این پژوهشگر خاطرنشان کرد: اما دوران مغول یکی از دوران‌هایی است که این چهار متغیر به طور مشخص کاهش پیدا کرد و به تبع این رویکرد در زمامداری امور و روابط ایران و چین در عصر مغول تاثیر داشت.

انتهای پیام/
ارسال نظر
پیشنهاد امروز