خبرگزاری کار ایران

رییس مجمع واردات کشور در گفتگوی تفصیلی با ایلنا:

حضور احزاب در اتاق سم است / فعالان اقتصادی واقعی وارد اتاق شوند / مشکل ثبت سفارش، بانکی در چین است

حضور احزاب در اتاق سم است / فعالان اقتصادی واقعی وارد اتاق شوند / مشکل ثبت سفارش، بانکی در چین است

در صورتی که فردی مغازه‌ای دارد و دارای یک کارت بازرگانی است، بهتر است جزء اتاق اصناف باشد تا اتاق بازرگانی و به نظر من باید میان اتاق های تعاون، اصناف و بازرگانی مرز بندی صورت گیرد.

ایلنا:در صورتی که فردی مغازه‌ای دارد و دارای یک کارت بازرگانی است، بهتر است جزء اتاق اصناف باشد تا اتاق بازرگانی و به نظر من باید میان اتاق های تعاون، اصناف و بازرگانی مرز بندی صورت گیرد.
ایلنا: چند روز پیش مجمع واردات، با حضور حداکثری وارد کنندگان شناسنامه دار کشور، ترکیب هیات مدیره مجمع واردات را تغییر داد. در این جلسه که با حضور نماینده تشکلهای اتاق بازرگانی برگزار شد، واردکنندگان با تغییر سه عضو هیات مدیره مجمع واردات، آقایان حسین تنهایی ازگلدیران، محمد رضا بوترابی واردکننده فراورده‌های بهداشتی و آرایشی و علیرضا مناقبی واردکننده مواد اولیه صنایع غذایی را به جمع هیات مدیره مجمع واردت اضافه کردند. دراین جلسه محمد حسین برخوردار بیشترین رای را در میان نامزدهای انتخاباتی به خود اختصاص داد.
همین موضوع بهانه ای شد برای گفت و گوی ما با محمد حسین برخوردار، رییس مجمع واردات، آنچه در پی می آید حاصل این گفتگوست؛

س: آیا اتاق بازرگانی نیاز به تغییرات ساختاری دارد؟

به اعتقاد بنده اتاق بازرگانی هم مانند سایر سازمان ها و نهاد ها برای رسیدن به نقطه مطلوب، باید مسیر تکاملی طی کند. بخشی از این تکامل در محتوا و ماهیت اتفاق می افتد و بخشی نیز در شکل و ساختار. تغییرات اتاق باید به گونه ای باشد که بتواند هم گام با تحولات داخلی و بین المللی و مبتنی بر مشخصه های اقتصاد بومی و اقتصاد جهانی، شرایط را برای فعالیت کارافرینان بخش خصوصی فراهم کند تا تولید و تجارت ما بتواند از ظرفیت های داخلی و همچنین فرصت های بین المللی بهره برداری حداکثری کند. شکل اتاق بازرگانی براساس اساسنامه و مرامنامه باید به گونه ای تنظیم شود که افرادی که خواستار ورود به تشکیلات اتاق هستند دارای مشخصه‌هایی باشند که به معنی واقعی مشخص شود چه میزان در اقتصاد، تولید، تجارت، معدن و کشاورزی فعال هستند و با شاخصه‌هایی نظیر تعداد پرسنل، حجم سرمایه گذاری، میزان مالیات پرداختی، سهم آنها در ورود یا توسعه یا اتخاذ تکنولوژی و دانش فنی، در مراکز تصمیم ساز اتاق حضور پیدا کنند.
همچنین سه اتاق اصناف، تعاون و بازرگانی باید باهماهنگی شاخصه‌هایی رابرای ورود این افراد به این اتاق‌ها تعیین کنند و در صورتی که فردی مغازه‌ای دارد و دارای یک کارت بازرگانی است مشخص شود که بهتر است جزء اتاق اصناف باشد یا جزء اتاق بازرگانی وبین این سه اتاق مرز بندی صورت گیرد.
باید افرادی وارد حوزه های تصمیم ساز اتاق بازرگانی شوند که فارغ از هر گونه گروه گرایی وگروه بندی، از فعالین اقتصادی قوی و بنام کشور باشند و در صنف خود وزن قابل قبولی داشته باشند. بهر حال در هر حوزه ای ما کارافرینان موفق زیاد داریم که توانسته اند بر محیط خود اثرگذار باشند. ضمن اینکه بنابر دستورات مقام رهبری، اقتصاد کشور باید معطوف به بخش خصوصی شود.

س: آیا اتاق محل لابی‌گری است یا محلی برای رشد کشور؟

بهتر بود به جای این پرسش، می پرسیدید که روزنه های نفوذ تفکر لابی گری به بدنه اتاق کجا است؟ این موضوع را باید با مروری بر پیشینه اتاق به خصوص اوایل انقلاب بررسی کنیم. اوایل انقلاب برخی مخالف فعالیت اتاق بازرگانی بودند و فشار می آوردند که اتاق باید تعطیل شود. اما کمیته هشت نفره ای که با نامه ای به امضای امام خمینی(ره) به اتاق بازرگانی رفتند تا امور را سروسامان بدهند، توانست بر اوضاع مسلط شوند. آن زمان همه به واسطه فضای خیرخواهانه اول انقلاب، برای بهبود شرایط اقتصادی پا پیش گذاشته بودند و تلاش می کردند مشکلات پیش روی اقتصاد کشور را مهار کنند. شرایط اقتصادی دوره جنگ تحمیلی را نباید از یاد ببریم. بسیاری از کارخانجات از هم پاشیده بود. کسی هم جرئت نداشت به صراحت از تقویت بخش خصوصی و کارآفرینی و ثروت آفرینی سخن بگوید. اما الان شرایط کاملا تغییر کرده است. همه باور کرده اند که دولت ها ذاتا نمی توانند بهترین تولید را باکمترین هزینه انجام دهند و بخش خصوصی را بعنوان موتور محرکه اقتصاد می بینند. بهینه سازی شرایط اقتصادی و توسعه کارافرینی در اولویت سیاستگذاری ها قرار گرفته است. اما در نقطه مقابل طبیعتا نمی توانیم انکار کنیم که از گذشته های دور در ذهن بسیاری از مردم ما، ثروت آفرینی به دنبال خود برخی برچسب ها را یدک می کشد که یکی از آنها لابی گری است. بسیاری از مردم ثروت آفرین ها را صرفا افراد لابی گری می دانند. البته واقعا لابی گری آفت فعالیت های اقتصادی هست، اما هر تولید کننده، تاجر و ثروت آفرینی را نمی توان به چشم لابی گر نگریست. به اعتقاد من بد‌ترین موضوع این است که اتاق‌ها حزبی باشند. حزبی کار کردن برای فعالین اقتصادی سم است. اتاقهای بازرگانی باید متمرکز بر مباحثاقتصادی باشند چرا که نباید فراموش کنیم که در دوره اخیر، این سیاست است که باید به دنبال اقتصاد گام بردارد و در خدمت آن باشد و نه اینکه اقتصاد دنباله رو سیاست باشد.

س: انتخابات اسفند ماه اتاق را چطور ارزیابی می‌کنید؟

حرکت به سوی اقتصادی مبتنی بر بخش خصوصی و رقابت بازار نیازمند نهادهای غیر دولتی قدرتمندی است که بتواند به عنوان کانون مدیریت و مشارکت بخش خصوصی عمل کرده و مجالی برای بروز نگرانی ها و محدودیت های بخش خصوصی باقی نگذارند. مسلما کار هماهنگی بین بخش خصوصی و دولتی در شرایط فعلی بسیار حساس، پرچالش و دشوار است. به نظرم ترکیب معقولی از پیشکسوتان و جوانان با تجربه میتواند راهگشای بسیاری از مشکلات و چالشها باشد و موجب افزایش کارآمدی اتاق بازرگانی و ایجاد تکامل در فرایند تصمیم سازی های اتاق بازرگانی شود تا صدای بخش خصوصی صدایی رساتر از همیشه باشد تا به گوش مسئولان برسد. در یک کلمه اتاق نیاز به کاربردی کردن قوانین و استراتژی های مدیریت فضای کسب و کار بخش خصوصی دارد و این در سایه تدبیر پیشکسوتان و خلاقیت و نوآوری جوانان و به دور از تنش آفرینی ها و سیاسی بازی ها فراهم خواهد آمد. ضمن اینکه اتاق نیاز به بازآفرینی انرژی خود در جهت اصلاح ساختار درونی و شجاعت نقد درونی عملکرد خود و شفافیت در زمینه توازن بخشی به حوزه های مختلف اقتصاد دارد. تجربه دوره فشار تحریم ها نشان داد که اگرما اتاق های بازرگانی فعال و پویایی داشته باشیم، بخش خصوصی می تواند با تکیه بر رایزنی ها، تدابیر و پشتیبانی های آن، مسیرهای بین المللی برای رفع بسیاری از محدودیت ها را بپیماید.

س: مجمع واردات چه زمانی تشکیل شد؟

مجمع واردات براساس فرمان مقام معظم رهبری در خصوص مدیریت واردات تشکیل شد تا به نوعی واردات بهینه شود. یعنی از یک سو واردات ما باید مبتنی بر ایجاد ارزش افزوده شود و هر کالایی را به کشور وارد نکنیم. ما نباید تبدیل به کشوری شویم که در دنیا به بهترین خریدار کالاهای بنجل و بی کفیت شناخته شود. از سوی دیگر تولید ما هم نباید به سراغ محصولاتی برود که صرفه اقتصادی ندارد. نباید بی جهت انرژی، زمان و هزینه خود را بر تولید کالاهای ضعیف که فاقد رقابت پذیری هستند متمرکز کنیم.
همانطور که همه می‌دانیم اقتصاد دنیا تبدیل به دهکده جهانی شده است(زمانی که مردم برای خرید گوشی اپل در آمریکا صف کشیده‌اند در میدان ولیعصر تهران نیز این گوشی به فروش می‌رسد) ما باید از پتانسیل های جهانی بهره برداری کنیم. کالایی که تولید آن صرفه اقتصادی ندارد را وارد کشور کنیم و کالایی که در تولید آن حائز مزیت هستیم را صادر کنیم.

س: یعنی در زمان اجرایی شدن فاز اول قانون هدفمندی یارانه ها، مجمع واردات وجود داشت؟

اتفاقا مجمع واردات در آن زمان دارای سیصد عضو بود که این اعضا هر کدام دارای چندین برند هستند. ما این افراد را در آن زمان تشویق به واردات تکنولوژی می‌کردیم زیرا زمزمه‌هایی از کمبود وقحطی در جامعه به گوش می‌رسید. خوشبختانه در آن زمان اجازه ندادیم هیچ فروشگاهی از اجناس خالی شود و حتی گاهی اوقات شاهد آن بودیم که برای فروش لوازم خانگی جایزه‌هایی گذاشته بودند.

س: بیشترین میزان واردات شامل چه محصولاتی است؟

براساس آمار و ارقام طی سالهای گذشته ۹۲ درصد واردات مواد اولیه و کالاهای سرمایه‌ای بوده است.
س: بیشترین میزان قاچاق به کشور مربوط به چه کالاهایی است؟

لوازم خانگی، ‌کفش، موبایل، کیف، منسوجات، لوازم آرایشی و بهداشتی، شکلات و آدامس و غذاهای بسته بندی شده از جمله کالاهایی است که مستعد قاچاق هستند.
به اعتقاد بنده کد شبنم می‌توانست به عنوان مانعی برای پخش این کالا‌ها در کشور باشد و این کد می‌تواند به صورت اختیاری برای افرادی که دارای برند هستند به کار رود البته در برخی از اقلام نیازی به نصب کد شبنم نبود.

س: چه صنایعی مزیت تولید دارند؟

با توجه به اینکه طی سی و چهار سال گذشته همواره ایران در تحریم بوده است این موضوع بر میزان و کیفیت تولیدات ما تاثیر گذار بوده است. عدم حضور در بازارهای خارجی و همچنین مصرف گرایی مردم، سبب شده بخش عظیمی از تولیدات ما مزیت نداشته است. زمانی که کارگر یک کارخانه با کار تجربی از دانشجویی که در دانشگاه چندین سال تحصیل کرده بیشتر کارایی دارد، چه توقعی می توان داشت که ما کالای صادرات محور مبتنی بر دانش روز طراحی کنیم. این دانشجو بعد از سرخوده شدن به سراغ کارهای کاذب، دلالی، سفته بازی یا فروشندگی رو می آورد و خودش می شود هزینه مضاعف بر تولید. البته این مشکل به نظام آموزشی ما باز می گردد که دانشجو را برای تولید مقاله پرورش می دهد ونه تولید صنعتی.
اما به هر حال با مدیریت خوب و نیروی انسانی آموزش دیده و بازاریاب و تبلیغات مناسب و همچنین حمایت از مصرف کننده و ساخت مراکز تحقیقاتی می‌توان در بازارهای خارجی حرفی برای گفتن داشت.
تولید لوازم خانگی در کشور ما با کیفیت و مدلهای جدید و میزان مصرف انرژی پایین می‌تواند مورد استقبال کشورهای اطراف باشد. همچنین در صنایعی نظیر تولید اتوبوس، صنایع غذایی حلال، صنعت مس می توانیم بیش از پیش به آینده امیدوار باشیم.

س: به اعتقاد شما میزان تعرفه‌ای که برای واردات اعمال می‌شود مناسب است یا خیر؟

میانگین تعرفه وارداتی در کشور هم اکنون۲۶.۱ درصد است اما این تعرفه، تعرفه موثر نیست. چون تعرفه بالای برخی کالاها که میزان چندانی در ترکیب صادرات یا واردات کشور ندارند، میانگین را افزایش داده است. به اعتقاد من میانگین تعرفه موثر۱۱.۵ درصد است که این تعرفه نزدیک به تعرفه‌های سازمان تجارت جهانی است. واقعیت این است که تعرفه بالا به جز قاچاق هیچ مزیت دیگری به همراه ندارد. ضمن آنکه مانع دریافت درامدهای قانونی دولت می شود و بهتر است با اصلاح قوانین تعرفه‌های بی‌مورد را حذف کنیم و بیش از این به خود ضربه نزنیم.

س: چه کالاهایی واردکشور شود به صرفه‌تر است؟

اگر واردات را در کنار تولید و زمینه ساز آن بدانیم و این دو را معارض هم نبینیم، باید بگویم که لوازم خانگی، ‌ صوتی وتصویری، مواد غذایی، قطعات‌آی تی و هر نوع کالایی که به دلایل داخلی درتولید آن مشکل داریم وارد شود مفید خواهد بود. ما می‌توانستیم با ساخت سردخانه در داخل کشور و در نزدیکی مرز کشورهای همسایه، گوشت هایی که از برزیل وارد کشور می‌شود را به آن کشور ها صادر کنیم.
واقعیت این است که ما از تکنولوژی جهانی عقب هستیم و محیط کسب وکار ما نیاز به بازنگری دارد و قوانین مربوط به کار باید تغییر کند. تا این ها را اصلاح نکنیم، شرایط تولید بهینه نخواهد شد. در برخی موارد حتی قانون کار ضد کارگر و کارفرماست و این قوانین دست وپاگیر مانع از رشد کارخانجات شده است.

س: حق عضویت مجمع واردات چقدر است؟

حق عضویت افرادی که در مجمع واردات هستند ۵۰۰ هزار تومان است و سیصد نفر عضوی که در این مجمع هستند اکثرا با کارت بازرگانی خود فعالیت می‌کنند و شناسنامه دار هم هستند.

س: آیا برنامه‌ای برای ساماندهی وارد کنندگان در دست دارید یا خیر؟

جمع کردن کلیه وارد کنندگان زیر یک چتر، ذاتا یک هدف است، چرا که مشارکت گروهی یک سری افرادی که در یک حوزه فعالیت دارند موجب بهینه شدن تصمیمات بر اساس خرد جمعی می شود. تضارب آرا و تقارب آرا ایجاد می کند. مسیر رصد وبررسی مشکلات و چالش ها هموار تر می شود. ضمن آنکه در مجموع فضای تجارت خارجی ما بهتر است روی تخصصی شدن واردات بیشتراز گذشته تمرکز کند.

س: واردات مواد غذایی آلوده نظیر برنج وگوشت و چای و… از سوی چه افرادی صورت می‌گیرد؟

شما بهتر از من می دانید که در کشور ما یک سری مراجع دولتی نظیر سازمان غذا و دارو وسازمان استاندارد متولی نظارت بر کیفیت کالاهای وارداتی سلامت محور هستند. هیچ وارد کننده شناسنامه داری نمی تواند کالای سلامت محوری نظیر غذایی، آشامیدنی، آرایشی و بهداشتی، دارو و مکمل دارویی خود را بدون تایید سازمانهای ذی صلاح وارد کشور کند. موضوع واردات مواد غذایی آلوده به واردات رسمی وشناسنامه دار باز نمی گردد. اگر اقتصاد کشور به دنبال رفع این مشکلات است، باید به دنبال خشکاندن انگیزه های قاچاق ساختارمند باشد.

س: چرا ثبت سفارش طی روزهای گذشته با مشکل مواجه شده است؟

مشکل اصلی به قضیه فاینانس چین باز می گردد که البته بیشتر در خصوص یک بانک در این کشور است.

س: ارزیابی شما از بانکداری در کشور چیست؟

بانکداری در ایران با تکنولوژی روز همراه نیست. علاوه بر این از اصول خود خارج شده و بانک‌ها به ساخت کارخانجات سیمان و صنایع دیگر روی آورده‌اند. این درحالی است که این وظیفه بانک نیست که به ساخت کارخانجات وواردات کاغذ بپردازد. نباید از سپرده‌های مردم برای هلدینگ‌ها و افزایش شاخص بورس استفاده کرد. ضمن آنکه امیدوارم با حضور بانکهای خارجی، فضای بانکداری ما رقابت پذیر تر شود.
خبرنگار: ندا جعفری

ارسال نظر
پیشنهاد امروز