شکوری‌راد در گفت‌وگو با ایلنا:
صداوسیما نباید با نادیده گرفتن بخش بزرگی از جامعه، مخاطبان را تقدیم رسانه‌های بیگانه کند
یک فعال سیاسی با بیان اینکه صداوسیما با بلند کردن صدای اقلیت، بخش بزرگی از جامعه را نادیده می‌گیرد گفت: امروز مرجعیت صداوسیما برای حدود ۲۰ تا ۲۵ درصد مردم است و ۷۵ درصد جامعه از آن رویگردان شده‌اند و صداوسیما برای این بخش از جامعه اعتبار و مرجعیت ندارد.
علی شکوری‌راد، فعال سیاسی اصلاح‌طلب، با اشاره به نزدیک شدن به پایان دوره مدیریت پیمان جبلی در سازمان صداوسیما، اظهار کرد: رسانه ملی باید واقعاً ملی باشد؛ یعنی باید همه جمعیت کشور را پوشش دهد، برای همه برنامه تولید کند و برای همه قابل اعتماد باشد. اگر هم نتواند برای همه مردم مرجع باشد، دست‌کم باید برای اکثریت جامعه مرجعیت داشته باشد. در حالی که امروز مرجعیت صداوسیما برای حدود ۲۰ تا ۲۵ درصد مردم است و ۷۵ درصد جامعه از آن رویگردان شده‌اند و صداوسیما برای این بخش از جامعه اعتبار و مرجعیت ندارد.
شکوری‌راد ادامه داد: این در حالی است که منابع و بودجه زیادی صرف صداوسیما می‌شود، اما این سازمان عملاً برای بخش محدودی از مردم برنامه‌سازی می‌کند. این مسئله به معنای اتلاف منابع و نادیده گرفتن بخش بزرگی از جامعه و تقدیم کردن مخاطبان به رسانه‌های بیگانه است و به نظر من به هیچ وجه به صلاح کشور نیست.
این فعال سیاسی اصلاح‌طلب با اشاره به نارضایتی مسئولان ارشد از عملکرد صداوسیما گفت: فارغ از اینکه رؤسای سه قوه تا چه اندازه از رئیس صداوسیما رضایت دارند، عملکرد خود صداوسیما هم این مسئله را پنهان نمی‌کند و گاهی رسماً اعلام می‌شود که این سازمان برای عده محدودی برنامه‌سازی می‌کند و تلاش دارد از طریق این بخش، جامعه را مدیریت کند.
وی با بیان اینکه رئیس صداوسیما باید یک مدیر مؤلف و صاحب‌نظر باشد، تصریح کرد: افراد دیگری در صدا و سیما کار را اداره می‌کنند نه جبلی. به نظر من رئیس صداوسیما باید فردی باشد که خودش صاحب ایده، اعتبار و نظر باشد و بتواند مدیریت این سازمان را برعهده بگیرد. اگر مدیری صرفاً به جایگاه و موقعیت مدیریت صداوسیما متکی باشد و خود او سوار بر این جایگاه نباشد، نمی‌تواند تحول مورد نیاز را ایجاد کند.
شکوری‌راد اضافه کرد: اگر چه آقای جبلی از سطوح پایین مدیریتی در صداوسیما بالا آمده است، اما به اندازه کافی در این حوزه صاحب اعتبار و مرجعیت نیست و همین مسئله موجب شده صداوسیما مرجعیت خود را از دست بدهد. در نتیجه، بخش بزرگی از جامعه به سمت رسانه‌های بیگانه سوق پیدا کرده است و این به ضرر کشور است.
وی با انتقاد از نحوه انعکاس صداهای مختلف در صداوسیما گفت: صداوسیما این روزها برنامه‌هایی از مجموعه‌هایی پخش می‌کند، اما این افراد چند درصد از جمعیت کشور را تشکیل می‌دهند؟ صداوسیما صدای یک اقلیت ۲۰ تا ۲۵ درصدی را بسیار بلند کرده تا بر نظرات بخش بزرگی از جامعه غلبه دهد؛ در حالی که آن بخش بزرگ‌تر جامعه تریبون و بلندگویی برای انعکاس دیدگاه‌های خود ندارد.
این فعال سیاسی اصلاح‌طلب این وضعیت را نوعی ظلم رسانه‌ای دانست و گفت: در حقیقت یک ظلم رسانه‌ای در کشور توسط سازمان صداوسیما صورت می‌گیرد.
شکوری‌راد در ادامه با اشاره به تأکید رهبری بر حفظ وحدت و انسجام ملی در شرایط کنونی، اظهار کرد: از نظر این اقلیت وحدت یعنی وحدت با آنها. باید میان «وحدت» و «انسجام» تفاوت قائل شد. وحدت به معنای یکسان بودن همه دیدگاه‌ها اساساً امکان‌پذیر نیست و به همین دلیل، شاید کلمه «انسجام» برای توصیف مطلوب مورد نظر در جامعه مناسب‌تر باشد.
وی افزود: ما به انسجام ملی برای دفاع از وطن، حفظ سرزمین و مقابله با دشمن نیاز داریم، اما در درون این انسجام باید اختلاف‌نظرها نیز به رسمیت شناخته شوند. وحدتی که در آن هیچ اختلاف نظری وجود نداشته باشد، وحدتی ساختگی است و نمی‌تواند یک وحدت طبیعی باشد.
شکوری‌راد تصریح کرد: انسجام به این معناست که با وجود اختلاف‌نظرها، مردم در برخی مؤلفه‌های اساسی با یکدیگر اشتراک نظر داشته باشند و بتوانند برای انجام یک کار مشترک در کنار یکدیگر قرار بگیرند. بنابراین ما برای دفاع از وطن، حفظ سرزمین و مقابله با دشمن به انسجام نیاز داریم، اما در عین حال باید اختلاف‌نظرها را نیز به رسمیت بشناسیم.
وی در پایان گفت: کسانی که از وحدت سخن می‌گویند نباید منظورشان این باشد که همه باید با آنها وحدت کنند. اگر قرار است از واژه وحدت استفاده شود، باید به معنای گسترده شدن چتری باشد که همه سلیقه‌ها و گرایش‌هایی که به ایران، سرزمین و هویت و دین علاقه‌مند هستند، بتوانند زیر آن قرار بگیرند. چتری که یک نفر یا یک جریان آن را برپا کند و بگوید دیگران باید زیر این چتر بیایند، معنای مناسبی از وحدت نیست.
