فروپاشی مهندسیشده: قمار واشنگتن و تکهتکه شدن جهان اسلام
تحلیلگر پاکستانی در حوزه ایران در یادداشتی نوشت: وقتی بزرگترین ارباب شما، آمریکای مدعی ابرقدرتی، با وجود چهار دهه تحریمهای اقتصادی، تهدیدهای نظامی، محاصره و تبلیغات گسترده نتوانست عزم پولادین ایران را شکست دهد یا آن را به زانو درآورد، شما جنگجویان اجارهای و تکیهگاههای سست چه کاری میتوانید انجام دهید؟ اگر واقعاً به قدرت خود میبالید و شوق میدان جنگ دارید، به جای بمباران هوایی زائران بیدفاع، جلو بیایید و رو در رو با ارتش غیور ایران مبارزه کنید.
صدف نورین اعوان در یادداشتی برای ایلنا نوشت: حمله مشترک اخیر آمریکا (CENTCOM) و عربستان سعودی به خاک پاک عراق، مساجد مقدس و شعائر اسلامی، بدترین، جدیترین و هولناکترین نقض قوانین بینالمللی و معاهدات جهانی است. این اقدام نظامی یکجانبه، اصول پذیرفتهشده حقوق بین الملل و مفاد مصرح منشور سازمان ملل متحد را که تمام کشورهای جهان را از به کارگیری زور علیه تمامیت ارضی و استقلال سیاسی هر دولت آزاد و مستقل منع میکند، به شدت نقض کرده است.
عراق کشوری مستقل است که پارلمان، ارتش و مرزهای خود را دارد؛ از این رو، نقض حریم هوایی آن بدون اجازه و رضایت رسمی دولت عراق، سیلی محکمی بر صورت حقوق بینالملل است. بر اساس قوانین بینالمللی، در این حمله مفاد و قوانین مشخص زیر به طور آشکار نقض شده است:
بند ۴ ماده ۲ منشور سازمان ملل متحد این بند اصلیترین ستون حقوق بینالملل است که تمام کشورهای عضو را متعهد میکند تا در روابط بینالمللی خود از تهدید یا توسل به زور علیه تمامیت ارضی یا استقلال سیاسی هر کشور دیگری خودداری کنند. بمباران یکجانبه در خاک عراق نقض مستقیم این بند است.
ماده ۵۱ منشور سازمان ملل متحد طبق قوانین بینالمللی، هیچ کشوری مجاز به اقدام نظامی در داخل مرزهای کشور دیگر نیست، مگر اینکه مورد حمله مسلحانه مستقیم قرار گرفته و در حال اعمال حق دفاع از خود باشد، یا اینکه شورای امنیت سازمان ملل متحد آن را تصویب کرده باشد. اقدام نظامی در داخل مرزهای عراق کاملاً خارج از چارچوب ماده ۵۱ و اقدامی غیرقانونی است.
اصل حاکمیت ملی و عدم مداخله : بر اساس قطعنامه ۲۱۳۱ مجمع عمومی سازمان ملل متحد، هیچ کشوری حق ندارد بهطور مستقیم یا غیرمستقیم در امور داخلی یا خارجی کشور دیگری مداخله کند. این استفاده از نیروی نظامی در خاک عراق، به سخره گرفتن آشکار این ضابطه بینالمللی است.
کنوانسیونهای ژنو و حقوق بینالملل بشردوستانه :طبق پروتکل الحاقی ۱ کنوانسیون ژنو (۱۹۴۹) (بندهای ۵۲ و ۵۳)، هدف قرار دادن مساجد، مراکز آموزشی، بیمارستانها و اماکن مذهبی و فرهنگی غیرنظامیان در هرگونه درگیری نظامی به شدت ممنوع بوده و در زمره جنایات جنگی قرار میگیرد. اما این منبر فرورفته در میان آوار، دیوارهای سوخته و نسخههای پراکنده قرآن در میان خاک، با صدای بلند فریاد میزنند که برای تحقق دستاندازیها و نقشههای شوم گردانندگان صهیونیست، تمام این اصول اخلاقی و قانونی زیر پا گذاشته شده است.
دردناکترین و فجیعترین جنبه این حمله بزدلانه و بیرحمانه این است که در بمبارانهای صورتگرفته در این نقاط مختلف، زائران معصوم، بیدفاع و بیگناه امام حسین (علیهالسلام) که از سراسر جهان آمده بودند، به شهادت رسیدند. آنها عاشقان اهلبیتی بودند که نه برای مقاصد سیاسی یا نظامی، بلکه صرفاً با انگیزه عشق و ارادت، جهت شرکت در پیادهروی تاریخی اربعین در خاک عراق حضور داشتند. ریختن بمب بر سر این زائران که میلیونها نفر از آنان با پای پیاده به سوی کربلا در حرکتند، جنایتی ضدبشری است. در کنار آن، در این حملات، مجاهدان و مستشاران سپاه پاسداران انقلاب اسلامی ایران (IRGC) نیز به شهادت رسیدند؛ همان سلحشورانی که سالها در کنار مردم و نیروهای عراق علیه فتنههای خونین و استعماری مانند داعش (ISIS) مبارزه کردند و جان خود را فدای حفاظت از مقدسات دین نمودند. این فداکاریهای عظیم، این فاجعه را به زخمی فراموشنشدنی برای امت اسلامی تبدیل کرده است. ما این تجاوز بینالمللی، شهادت زائران، جانفشانی جوانان سپاه پاسداران و هتک حرمت منبر و محراب مقدس را با شدیدترین و سختترین الفاظ محکوم میکنیم.
پس از این اقدام وحشیانه، اکنون طرح این سوال برای امت اسلامی ناگزیر است که آیا این مهاجمان اصلاً شایستگی این را دارند که خود را مسلمان بنامند؟ آیا زنده نگه داشتن تاریخ سیاه بنیامیه و آلمروان، ظلم و ستم آنها و سنتهای بیرحمانه سد راه زائران فرزند رسول خدا (ص) در عصر حاضر نیز ضرورت دارد؟ این گردانندگان پشت پرده و مزدوران مسلمان آنها در همان مسیر تاریک، ظالمانه و ستمگرانه تاریخ گام برمیدارند که در آن برای حفظ قدرت، بقای پادشاهیهای خانوادگی و منافع سیاسی شخصی، خون زائران معصوم ریخته میشود و اماکن مقدس با بارود ویران میگردد. تاریخ گواه است که هرگاه حقطلبان سر برآوردند، باطل اینگونه بزدلانه ضربه زد. اگر این مهاجمان و حامیان آنها ذرهای شجاعت، غیرت و صداقت دارند، حمله به حاکمیت عراق در تاریکی شب، تخریب مساجد و هدف قرار دادن زائران بیدفاع اربعین امام حسین (ع) را متوقف کنند. حقیقت این است که شما توان، جرات و قدرت حمله مستقیم به ایران را ندارید.
وقتی بزرگترین ارباب شما، آمریکای مدعی ابرقدرتی، با وجود چهار دهه تحریمهای اقتصادی، تهدیدهای نظامی، محاصره و تبلیغات گسترده نتوانست عزم پولادین ایران را شکست دهد یا آن را به زانو درآورد، شما جنگجویان اجارهای و تکیهگاههای سست چه کاری میتوانید انجام دهید؟ اگر واقعاً به قدرت خود میبالید و شوق میدان جنگ دارید، به جای بمباران هوایی زائران بیدفاع، جلو بیایید و رو در رو با ارتش غیور ایران مبارزه کنید.
این نبرد در واقع یک درگیری منطقهای معمولی نیست، بلکه همان نبرد ابدی و تاریخی حق و باطل است که از کربلا تا به امروز جریان داشته و تا قیامت ادامه خواهد داشت؛ نبردی که در یک سوی آن مظلومان، محرومان، حقطلبان و پرچمداران مقاومت ایستادهاند و در سوی دیگر کارگزاران ظلم، جبر، استعمار و نفاق. اما با وجود همه اینها و حتی پس از این تحریک شدید، ما از روی احساسات از جنگ داخلی میان مسلمانان حمایت نخواهیم کرد، بلکه امت اسلامی را همانند نیاکان به برادری، مصالحت و تدبیر دعوت میکنیم. چرا که دشمن اصلی ما هیچ کشور یا ملت مسلمانی نیست، بلکه دشمن واقعی و حقیقی ما ائتلاف ناپاک آمریکا و اسرائیل است که پشت پرده پنهان شدهاند. مرگ بر آمریکا و مرگ بر اسرائیل که خود جلو نمیآیند، بلکه با به جان هم انداختن مسلمانان، دامن زدن به آتش فرقهگرایی و ایجاد تفرقه میخواهند کل خاورمیانه را نابود کنند تا منابع دفاعی و اقتصادی کشورهای اسلامی نابود شود و رژیم صهیونیستی به راحتی بر منطقه حکمرانی کند.
مسلمانان اکنون باید از این خواب غفلت بیدار شوند و این نقشه شوم, مکارانه و شیطانی صهیونیستها را به عمق درک کنند. تا زمانی که ما در زمینی که آنها چیدهاند به عنوان مهره بازی کنیم و خون یکدیگر را بریزیم، نه خواهران و برادران مظلوم ما در غزه و فلسطین نجات خواهند یافت و نه قبله اول ما، مسجدالاقصی، از چنگال صهیونیستها آزاد خواهد شد. عراق و ایران در حال حاضر خط مقدم مقاومت در برابر سلطه صهیونیسم هستند و دفاع از آنها در واقع دفاع از کل امت اسلامی است. بزرگترین نیاز و فریاد زمانه این است که تمام اختلافات مذهبی، زبانی و جغرافیایی را کنار گذاشته و در برابر دشمنان اصلی خود به یک دیوار استوار و سد نفوذناپذیر (بنیان مرصوص) تبدیل شویم؛ چرا که اتحاد، همبستگی و بیداری، تنها راه بقا، امنیت و سربلندی جهانی امت اسلامی است.
