آریایینژاد در گفتوگو با ایلنا:
برای بیمهها باید برنامهریزی واقعی داشته باشیم؛ نه خیالی/ مراقب صرفهجویی در مصرف دارو باشیم؛ بالاخره افراد سالم هم در بودجه کشور سهم دارند
یک عضو کمیسیون بهداشت و درمان گفت: کلا بیمهها اگر بدقولی کنند و نتوانند تعهدات خود را انجام دهند؛ یعنی سوق دادن طرف قراردادها به آزاد فروشی و بعد هم قرار داد نبستن، این وضعیت باعث میشود عملاً بیش از پیش هم بیمه شوندهها و هم شرکتهای بیمهگر مانند تأمین اجتماعی و خدمات درمانی ضرر کنند.بهتر است درست تدبیر کنیم و یک برنامهریزی واقعی، نه خیالی، داشته باشیم.
احمدآریایینژاد در گفتوگو با خبرنگار ایلنا، درباره اینکه پس از جلسات اخیر کمیسیون بهداشت و درمان با مسئولان ذی ربط مطرح شد در تجویز برخی از داروها توسط پزشکان در کشور باید صرفهجویی صورت گیرد، آیا این اقدام نسبت به شرایط کشور اتخاذ شده است، گفت: یکی از درخواستهایی که بهصورت غیرمستقیم از طرف رهبر عزیزمان شده بحث صرفهجویی و مصرف بهینه است.
این عضو کمیسیون بهداشت و درمان مجلس شورای اسلامی خاطرنشان کرد: ای کاش یک تحقیق علمی صورت گیرد که نشان دهد سالانه چقدر مقدار دارو و فرآوردههای پزشکی از یخچالهای خانگی دور ریخته میشود. به طور مثال فردی سرماخورده است، پس از یک یا دو روز هم بهتر میشود اما مشاهده میکنیم ادامه مصرف آنتیبیوتیکی که باید استفاده کند را زمانی که احساس بهبودی میکند، رها کرده و باقی مانده دارو را در یخچال میگذارد یا مثلاً به جای اینکه برای بیمار یک بسته قرص سرماخوردگی تجویز شود، دو بسته تجویز میشود و بخشی از آن در خانه باقی میماند و تاریخ مصرفش میگذرد. مشکل این است که مصرف بهینه نداریم تا بعد به صرفهجویی برسیم.
وی ادامه داد: حالا در موضوعات دیگر هم همینگونه است؛ مثلاً شیر آب باز است و میخواهیم وضو بگیریم، در حالیکه میشود با مقدار نیم لیتر آب به شکل درست و صحیح وضو گرفت. انواع و اقسام این دست مصارف را زیاد داریم و در بحث دارو هم به نظر میرسد باید به اندازه مصرف شود.
آریایینژاد بیان کرد: بعضی وقتها فشار بیمار بر پزشک و برخی مسائل دیگر باعث میشود دارویی بیش از حد نیاز تجویز شود؛ یا فرد میگوید مدت زیادی معطل شده و ویزیت گرفته است، اگر پزشک دارو نوشت و خوب شدم که چه بهتر اگر نشدم نمیتوانم دوباره به پزشک مراجعه کنم و دوباره برایم دارو بنویسید این بیمار انتظار دارد داروی بیشتری دریافت کند. در حالیکه نباید اینگونه باشد و باید مدیریت شود.
وی خاطرنشان کرد: البته بیمارانی را هم داریم که چند بیماری همزمان دارند؛ قند، فشار خون، آرتروز و بیماریهای دیگر و طبیعتاً باید داروهای ثابتی مصرف کنند و تعداد اقلام داروییشان بالا میرود. این موارد هم باید بهگونهای مدیریت شود که اسراف صورت نگیرد. انشاءالله در این بخش کمک شود و دستورالعملها و شیوهنامههایی داشته باشیم که با حداقل ممکن، حداکثر بهرهوری حاصل شود.
این عضو کمیسیون بهداشت و درمان مجلس شورای اسلامی درباره اینکه این تصمیم برای این نیست در شرایط جنگی کشور با کمبود دارو مواجه هستیم؟ گفت: این مسئله که شرایط جنگی و غیرجنگی ندارد. این موضوع رنگ و بوی دینی هم دارد. در مبانی دینی ما آمده است که حق نداریم چیزی را که نیاز نداریم بخریم یا اگر نیاز داریم، نباید بیش از اندازه نیاز خریداری کنیم. اسراف بد است و تبذیر مرتبهای بدتر از آن است.
وی تاکید کرد: باید مراقب صرفهجویی در مصرف دارو باشیم، چراکه پول و سرمایه ممکلت برای آن استفاده شده است. ممکن است آن دارو با هزینه و ارز بیشتری تهیه شده باشد و ارز دولتی برای آن اختصاص یافته باشد. بالاخره افراد سالم هم در بودجه کشور سهم دارند و نمیشود همه منابع فقط صرف بیماران شود؛ مثل موضوع بنزین که گفته میشود مسائل انسانی مطرح است، در اینجا هم باید تلاش کنیم عدالت در توزیع و صحت در مصرف، در همه مسائل رعایت شود. در برخی داروها هم همین مسئله وجود دارد. این موضوع فقط مختص شرایط جنگی نیست، اگرچه شرایط جنگی هم آسیبهایی را به کشور زده و شاید این هشداری باشد که بیشتر مراقبت کنیم.
آریایینژاد درباره اینکه ظاهرا بدهی تأمین اجتماعی به داروخانهها زیاد است و بسیاری از داروخانهها ترجیح میدهند دیگر با تأمین اجتماعی همکاری نکنند، گفت: بله، تنها تأمین اجتماعی نیست و خدمات درمانی هم شامل این قضیه است. البته فرقی ندارد کلا بیمهها اگر بدقولی کنند و نتوانند تعهدات خود را انجام دهند؛ یعنی سوق دادن طرف قراردادها به آزاد فروشی و بعد هم قرار داد نبستن، این وضعیت باعث میشود عملاً بیش از پیش هم بیمه شوندهها و هم شرکتهای بیمهگر مانند تأمین اجتماعی و خدمات درمانی ضرر کنند.
این نماینده مجلس گفت: این وضعیت را باید با حسن تدبیر مدیریت کرد؛ یعنی ابتدا تلاش کنیم درآمدها بهدرستی حاصل شود تا بتوانیم پاسخگوی تعهدات باشیم. اگر این اتفاق نیفتد و اعتماد از بین برود، به این راحتی بازنمیگردد. بهتر است درست تدبیر کنیم و یک برنامهریزی واقعی، نه خیالی، داشته باشیم.
