آیت الله بیات زنجانی خطاب به جوانان:
عدالت و آزادی را از خوانخواران نمیتوان و نباید خواست/ مطلوب ما در درون و در میان خود ماست
آیت الله بیات زنجانی در جلسه تفسیر قرآن کریم، با اشاره به حمله مشترک دشمن آمریکائی و اسرائیلی به کشور، خطاب به جوانان گفت: حق و عدالت و آزادی و شرافت را از خونخواران و کودککشانی که فاقد آن هستند نمیتوان و نباید خواست.
به گزارش ایلنا، در این جلسه که بعد از وقفه ۱۴ روزه برگزار میشد، آیات ابتدایی سورۀ اسراء را مورد توجه قرار داد و یادآور شد: این آیات به نقل از تورات، بنیاسرائیل را به نیکوکاری دعوت کرده و هشدار میدهد که آنها دستکم دو بار در زمین ستم و فساد کرده و هر بار به نحوی سرکوب میشوند.
این مرجع تقلید در ادامه با طرح این پرسش که "چرا این قوم مهلت یافتند که کار به بار دوم بکشد؟ چگونه پس از دفعۀ اول که تمام نیروی انسانی و امکانات و سرزمینشان را از دست داده و تا مرز انقراض پیش رفته بودند، توانستند سر از این آوار بلند کنند و با بازگشت به سرزمینشان، بناهای مقدسشان را بازسازی و تورات را بازنویسی کنند؟" اینچنین پاسخ داد: استاد ما [ علامه طباطبایی ] در المیزان با استناد به شواهد تاریخی و روایی و با انطباق این اشارۀ قرآنی بر یکی از فتوحات کوروش، میفرماید که این همه، ناشی از لطف کوروش پادشاه ایرانی بود که پس از فتح بابل با معدود بازماندگان و تبعیدیان بنیاسرائیل که از سرزمین خودشان به بابل رانده شده بودند، مدارا و مهربانی کرد و آنها را برای بازگشت و بازسازی سرزمین و معابدشان یاری نمود و این واقعه در تاریخ به «آزادسازی یهودیان» توسط ایرانیان مشهور شد.
وی پس از شرح این واقعه و با اشاره به حمله دشمنان آمریکایی و اسراییلی به کشورمان ایران، خطاب جوانان افزود: پدرانه و متواضعانه به دختران و پسران جوانم یادآوری کنم که ایرانیان خودشان آنقدر توانگر ، یاریرسان و صاحب کرامت بودهاند که هم می توانستند هم حق خودشان را بستانند و هم بقیۀ توانخواهان و مددجویان را یاری کنند و از جمله به اسارت یهودیان در بابل خاتمه و به آنها فرصت تجدید حیات بدهند.
آیت الله اسدالله بیات زنجانی در ادامه خاطرنشان کرد: در بیان این نکته نباید افراط کرد؛ نمیخواهم بگویم که ایرانیان قوم برترند و نمیخواهم جنایات این روزهای صهیونیستها را به پای همۀ یهودیان بنویسم، بلکه عرض من این است که این صهیونیستها از نسل همان کسانی هستند که قبلاً خودشان مشمول و نیازمند لطف ایرانیان بودهاند.
وی در عین حال تأکید کرد: این یک اصل عقلی در میان حکما و فیلسوفان است که مُعطی شیء، نمیتواند فاقد آن باشد. چیزی را از کسانی باید خواست که خودشان واجد آن باشند. مطلوب ما در درون و در میان خود ماست. ما هیچ چارهای نداریم جز اینکه عدالت و آزادی و نجات را خودمان معنا کنیم و از درون خودمان بسازیم کما اینکه در طول تاریخ هم بارها این کار را کردهایم.
وی در پایان فرمایشات خود فرمود: اجنبی نه ایرانی را می شناسد، نه به درستی میفهمد که او چه میخواهد، نه بدون سلطه و سهمخواهی گزاف آن را به ایرانی میدهد و نه خودش آنقدر دارا و برخوردار است که چیزی به دیگری ببخشد.
