خبرگزاری کار ایران

صندلی تاکسی مبلمان راحتی منزل نیست؛

نشستن در تاکسی هم آدابی دارد

حتما برای شما هم پیش آمده که بعد از مدت ها انتظار در کنار خیابان، یک راننده  تاکسی یا مسافربر، جلوی پایتان ترمز کند و شما مسرور از پایان یافتن انتظار، سوار ماشین شوید. اما متاسفانه با شهروندی هم مسیر باشید که چندان دغدغه ایی  در رعایت  و احترام حقوق دیگران نداشته  باشد. راحت تر بگویم افرادی که تاکسی را با مبلمان راحتی منزلشان اشتباه می گیرند. به نظر می رسد که این افراد هنوز نمی دانند نشستن در تاکسی هم آدابی دارد که باید رعایت شود و صرف دادن مبلغی ناچیز، دلیلی بر ایجاد مزاحمت برای دیگران نخواهد بود. از طرف دیگر، رانندگانی هم هستند که با روشن کردن سیگار موجب آزار مسافران می شوند و یا با بلند کردن صدای ضبط اتومبیل آرامش را در طول مسیر از مسافران سلب می کنند.  

زهرا سادات محمدی روانشناس اجتماعی با بیان اینکه تاکسی یکی از ساده ترین فضاهای عمومی شهری است که هر روز افراد مختلف در آن با هم همسفر می شوند می گوید: متاسفانه درست در همین مکان کوچک گاه رفتارهایی دیده می شود که نشانه ای از بی توجهی، خودخواهی یا حتی بی فرهنگی اجتماعی است.  

به گفته وی فرهنگ نشستن در تاکسی فقط مربوط به راحتی فیزیکی نیست، بلکه بیانگر میزان احترام، همدلی و شعور اجتماعی هر فرد است. در واقع جامعه ای که مردمش در همین موقعیت های کوچک احترام را رعایت کنند. بدون شک در مسائل بزرگ تر نیز منظم تر، انسانی تر و سالم تر عمل خواهد کرد.

نادیده گرفتن حق دیگران 

محمدی با بیان اینکه یکی از جلوه های بی فرهنگی، عجله در نشستن در صندلی جلو یا کنار پنجره بدون اجازه از نفرات دیگر است اضافه می کند:  بعضی ها گمان می کنند صندلی های خاص، حق طبیعی آنهاست؛ در حالی که احترام به ترتیب ورود یا سلیقه دیگران نشانه بلوغ است. 

وی تاکید می کند: در یک فضای محدود مثل تاکسی، رعایت فاصله فیزیکی و نشستن درست بسیار مهم است. متاسفانه بعضی افراد بدون توجه به راحتی بقیه، بیش از حد خود را پخش می کنند یا وسایلشان را جاگیر می گذارند، انگار در خانه خود هستند. 

رفتارهای گفتاری و سکوت اجتماعی 

این روانشناس معتقد است: بلند صحبت کردن با تلفن، ورود به بحث های شخصی یا حتی موسیفی بلند، باعث سلب آسایش دیگران می شود. در فضای کوچک تاکسی، هر حرف یا حرکت می تواند تاثیر زیادی بر دیگران بگذارد. به گفته وی ادب واقعی یعنی درک فضا و شرایط.

مسئولیت و همدلی

محمدی تصریح می کند: گاهی مسافران از پرداخت کرایه شریک، باز نگه داشتن درب برای نفر بعدی یا هماهنگی مسیر خودداری می کنند. این رفتارها کوچک اند، اما نشانه نوع نگاه ما به مسئولیت اجتماعی اند. 

تاکسی مدرسه فرهنگ عمومی 

این استاد دانشگاه با بیان اینکه شاید ساده به نظر برسد، ولی هر تاکسی شهری کلاس کوچک آموزش رفتار اجتماعی است می افزاید: اگر یاد بگیریم در یک فضای محدود، حریم دیگران را رعایت کنیم در فضاهای بزرگ تر هم احترام و درک متقابل به طور طبیعی رشد می کند. 

وی تاکید می کند: اگر هر کسی در محدوده ارتباطات شخصی و اجتماعی  خود  درباره پرهیز از این گونه رفتار در اجتماع  با دیگران به بحث و گفت گو  بنشیند و نتیجه آن  را در زندگی روزمره خود به کار گیرد، نه تنها شاهد چنین اتفاقاتی در جامعه نخواهیم شد که محیط زندگی مان قابل تحمل تر هم می شود. البته در این میان نقش رسانه ملی چون صدا و سیما و مطبوعات را نباید از نظر دور داشت.  

 

 

 

انتهای پیام/
ارسال نظر
پیشنهاد امروز