برای حفظ سلامت مغز، یادگیری را رها نکنید
این گفته مشهور است که پیری هر کسی زمانی فرا میرسد که یادگیری را متوقف کند و یافتههای یک بررسی جدید شواهد به نفع این گفته به دست میدهد.
پژوهشگران در ژورنال نورولوژی گزارش میدهند افرادی که در طول زندگی خود به دنبال یادگیری هستند، خطر ابتلا به بیماری آلزایمر و همچنین پیری مغز کندتری دارند.
این پژوهشگران دریافتند در افرادی که بیشترین میزان یادگیری مادامالعمر را داشتند، در مقایسه با افرادی که کمترین میزان یادگیری را داشتند، شروع آلزایمر پنج سال به تاخیر افتاده است.
این بررسی همچنین نشان داد که آنها هفت سال بعد دچار اختلال شناختی خفیف شدند.
به طور کلی، نمرههای بالاتر در «غنیسازی شناختی» در طول زندگی با ۳۸ درصد خطر کمتر ابتلا به آلزایمر و ۳۶ درصد خطر کمتر ابتلا به اختلال شناختی خفیف مرتبط بود.
آندرهآ زامیت، سرپرست این بررسی و استادیار روانپزشکی و علوم رفتاری در مرکز پزشکی دانشگاه راش در شیکاگو، گفت: «مطالعه ما غنیسازی شناختی را از کودکی تا اواخر عمر بررسی کرد و بر فعالیتها و منابعی که ذهن را تحریک میکنند، تمرکز داشت.»
محیطهای محرک فکری سلامت شناختی ایجاد میکنند
او افزود: «یافتههای ما نشان میدهد که سلامت شناختی در دوران سالمندی به شدت تحت تأثیر قرار گرفتن در معرض محیطهای محرک فکری در طول زندگی است.»
پژوهشگران برای مطالعه جدید بیش از ۱۹۰۰ فرد بدون زوال عقل با میانگین سنی ۸۰ سال را به مدت حدود هشت سال پیگیری کردند.
شرکتکنندگان پرسشنامههایی را در مورد قدرت مغز و یادگیری خود در مراحل مختلف زندگیشان پر کردند:
- غنیسازی شناختی اولیه قبل از ۱۸ سالگی بر خواندن و مطالعه کتاب؛ داشتن روزنامه و اطلس در خانه؛ و مطالعه یک زبان خارجی به مدت بیش از پنج سال متمرکز بود.
- غنیسازی میانسالی شامل میزان درآمد در ۴۰ سالگی؛ استفاده از منابع خانگی مانند اشتراک مجله یا کارت کتابخانه؛ و دفعات بازدید از موزهها یا کتابخانهها بود.
- غنیسازی در دوران سالمندی، که از میانگین سنی ۸۰ سالگی شروع میشود، شامل خواندن، نوشتن، بازی کردن و کل درآمد بازنشستگی بود.
در طول مطالعه، ۵۵۱ نفر به آلزایمر مبتلا شدند و ۷۱۹ نفر به اختلال شناختی خفیف، که پیشساز زوال عقل است، مبتلا شدند.
در میان کسانی که بالاترین سطح غنیسازی را در طول زندگی خود داشتند، ۲۱ درصد به آلزایمر مبتلا شدند.
محققان دریافتند که در مقام مقایسه، ۳۴ درصد از افرادی که کمترین سطح غنیسازی را داشتند، به آلزایمر مبتلا شدند.
افرادی که بیشترین میزان غنیسازی را در طول زندگی خود داشتند، به طور متوسط در ۹۴ سالگی به آلزایمر مبتلا شدند، در حالی که این رقم برای افراد با کمترین میزان غنیسازی ۸۸ سال بود.
به همین ترتیب، افرادی که بیشترین میزان غنیسازی را در طول زندگی خود داشتند، در ۸۵ سالگی دچار اختلال شناختی خفیف شدند، در حالی که این رقم برای افراد با کمترین میزان غنیسازی ۷۸ سال بود.
پژوهشگران دریافتند افرادی که یادگیری مادامالعمر بالاتری داشتند، حتی اگر تغییرات اولیه مغزی مرتبط با آلزایمر را تجربه کرده بودند، مهارتهای حافظه و تفکر خود را حفظ کردند.
این پژوهشگران میگویند یافتههایشان از این لحاظ دلگرمکننده است که نشان میدهد که مشارکت مداوم در انواع فعالیتهای محرک ذهنی در طول زندگی ممکن است در شناخت تفاوت ایجاد کند. سرمایهگذاریهای عمومی که دسترسی به محیطهای غنیسازی، مانند کتابخانهها و برنامههای آموزشی اولیه که برای ایجاد عشق مادامالعمر به یادگیری طراحی شدهاند، را گسترش میدهند، ممکن است به کاهش بروز زوال عقل کمک کنند.
