پس از چهار چاپ؛ اشتباه کتاب " پاسیاد پسر خاک " تصحیح نشده است
در صفحه ۲۰۰ کتاب " پاسیاد پسر خاک " به اشتباه آورده شده: «مردی کرد که در ظاهر برای عراقیها خبرچینی میکرد این بشارت را به خانواده ابوترابی داد که ابوترابی شهید نشده و به اسارت درآمده است.»
نویسنده کتاب " پاسیاد پسر خاک " با اشاره به اشتباهی که در بخشی از این کتاب رخ داده است، عنوان کرد: ماجرایی درباره شهید امان اللهی در این کتاب ذکر شده که متاسفانه اشتباهی در این روایت وجود دارد و امیدوارم هرچه زودتر این اشتباه را بر طرف کنم.
به گزارش ایلنا؛ محمد قبادی نویسنده کتاب زندگینامه مرحوم ابوترابی با بیان این که پس از نگارش کتاب " پاسیاد پسر خاک " با شخصیت شهید امان اللهی آشنا شده است، اظهار کرد: در کتاب " پاسیاد پسر خاک " به استناد منابعی که داشتم ماجرایی را نقل کردم که به شهید امان اللهی برمیگردد و در این نقل ماجرا اشتباهی انجام دادم.
وی با تاکید بر اینکه ضرورت داشت اشتباه رخ داده در کتاب زندگینامه ابوترابی اصلاح شود، عنوان کرد: حال که در آستانه چاپ چهارم این کتاب هستیم، هنوز فرصت اصلاح بخش مربوط به شهید امان اللهی را پیدا نکردهام و کتاب با همان اشتباه منتشر میشود و امیدوارم در چاپ بعدی بتوانم این اثر را تصحیح کنم.
وی درباره مطلب مربوط به شهید امان اللهی در کتاب " پاسیاد پسر خاک " گفت: در صفحه ۲۰۰ کتاب " پاسیاد پسر خاک " آوردهام که: «مردی کرد که در ظاهر برای عراقیها خبرچینی میکرد این بشارت را به خانواده ابوترابی داد که ابوترابی شهید نشده و به اسارت درآمده است.» باید اعتراف کنم که دقت لازم را نداشتهام و چیزی که حقیقت دارد این است که آن شخص کرد بود، ایرانی بود، اما جاسوس نبود.
این نویسنده تاریخ شفاهی ادامه داد: شخصیت کرد که به او در کتاب اشاره شده است، شهید محمود امان الهی است که حتی پیش از شهید ابوترابی به اسارت عراقیها درمیآید.
قبادی ضمن بیان اینکه با قاسم امان اللهی، برادر شهید امان الهی برای تصحیح کتاب مصاحبه کرده است، خاطرنشان کرد: پیش از مصاحبه نیز دوستان و محققانی که کتاب را خوانده بودند گفتندکه فرد توصیف شده در کتاب شهید امان الهی است و میشود به برادر وی نیز رجوع کرد.
وی درباره زندگی این شهید نیز گفت: محمود امان اللهی در مهر سال ۵۶ وارد دانشکده افسری ارتش میشود و با آغاز درگیریهای مسلحانهای که در غرب کشور پیش میآید به عنوان مامور ارتش در سپاه ناحیه کردستان فعالیتش را ادامه میدهد. ۲ روز بعد از آغاز جنگ تحمیلی به فرماندهی سرهنگ نامجو و ۲۷۰ نفر از دانشجویان دانشکده افسری راهی اهواز میشود. در اهواز محمود امان الهی به عنوان رابط شهید نامجو و شهید جهان آرا برای هماهنگی ارتش و سپاه، فعالیت میکرد تا اینکه ۱۵ مهر ماه مجروح و در بیمارستان طالقانی آبادان بستری میشود.
این پژوهشگر ادامه داد: شهید امان اللهی به خاطر موقعیت جبههها بلافاصله از بیمارستان به خط مقدم برمیگردد و در ۲۳ مهر ۱۳۵۹ در حالی که بخشی از شهر خرمشهر سقوط کرده بود به شدت مجروح میشود، طوری که همه فکر میکنند شهید شده است. اما عراقیها متوجه میشوند که او زنده است و در همان تاریخ یعنی یک ماه و نیم قبل از آن که مرحوم ابوترابی به اسارت در بیاید، اسیر میشود.
نویسنده کتاب " پاسیاد پسر خاک " درباره نحوه آشنایی امان اللهی با ابوترابی گفت: در دورهای که امان اللهی در اسارت نیروهای بعثی بوده است با ابوترابی آشنا میشود و به دلیل این که در آن زمان کسی از خانواده ابوترابی از زنده یا شهید شدنش خبر نداشت، او نام خود را روی کاغذ مینویسد و به شهید امان اللهی میدهد. امان اللهی شدت جراحاتش به قدری زیاد بوده که در قالب دومین کاروان اسرا در ۲۶ خرداد ۶۰ با اسیران عراقی تبادل میشود و به کشور بازمیگردد.
قبادی گفت: شهید امان اللهی خبر زنده بودن بسیاری از اسرا را به خانوادههایشان میدهد. او پس از بازگشت به ایران به مجلس میرود و پدر مرحوم ابوترابی را ملاقات میکند و آنجا مشخص میشود که علی اکبر ابوترابی زنده است.
وی با بیان اینکه ۱۷ خرداد مصادف با سالگرد شهادت محمود امان اللهی است، اظهار کرد: در خرداد ۷۹ چند روز قبل از درگذشت امان اللهی، ابوترابی نیز به رحمت خدا رفت. رابطه شهید امان اللهی با مرحوم سیدعلی اکبر ابوترابی تنها به دوران اسارت برنمیگردد بلکه بعد از بازگشت از اسارت هم با یکدیگر رفت و آمد داشتند.
او اظهار داشت: چند روز قبل از درگذشت ابوترابی این دو با هم دیدار کردند و در آخرین دیدار شهید امان اللهی با مرحوم ابوترابی در مجلس شورای اسلامی، درحالیکه این دو بزرگوار دست در دست هم داشتند و نگاهشان را به یکدیگر دوخته بودند، شهید امان اللهی از مرحوم ابوترابی درخواست میکند: «حاج آقا، دعا کن با هم شهید شویم.» و دست تقدیر اللهی نیز چنین رقم خورد که مرحوم ابوترابی در ۱۲ خرداد ۷۹ رحلت نماید و شهید محمود امان اللهی در ۱۷ خرداد ۷۹ به شهادت برسد و این ایام با ایام شهاددت امام حسن مجتبی(ع) و شهادت امام رضا(ع) مصادف بوده است.