معمای صحرای عراق؛ اسرائیل چگونه در عمق بیابان پایگاه مخفی ساخت و از نقاط کور راداری بهره برد؟
گزارشهای رسانهای غربی از ادعاهایی درباره ایجاد دو پایگاه مخفی منتسب به رژیم صهیونیستی در صحرای عراق خبر میدهند؛ موضوعی که گفته میشود در چارچوب عملیات پشتیبانی علیه ایران مورد استفاده قرار گرفته است.
به گزارش ایلنا، گزارشهای منتشرشده از سوی رسانههای غربی بار دیگر ادعاها درباره وجود پایگاههای سری منتسب به رژیم صهیونیستی در خاک عراق را مطرح کردهاند؛ موضوعی که به گفته این گزارشها، در چارچوب حمایت لجستیکی از عملیات علیه ایران ارزیابی میشود.
بر اساس این گزارشها که ابتدا در والاستریت ژورنال و سپس در نیویورکتایمز منتشر شده، گفته میشود دو موقعیت مخفی در صحرای عراق مورد استفاده قرار گرفتهاند؛ موضوعی که با واکنشها و ابهامات گسترده در سطح منطقه همراه شده است.
نقاط «کور راداری» و نقش آمریکا در معادلات امنیتی عراق
در بخش نخست این گزارشها ادعا شده است که واشنگتن در مقاطع حساس، با هدف حفاظت از نیروها و تجهیزات خود، از بغداد خواسته سامانههای راداری خود را خاموش یا محدود کند؛ اقدامی که به تعبیر برخی منابع، عملا به ایجاد «نقاط کور راداری» در آسمان عراق منجر شده است.
بر اساس این ادعا، چنین شرایطی میتواند فضای عملیاتی خارج از رصد مستقل عراق ایجاد کرده و مسیرهایی را برای تحرکات ناشناس در منطقه فراهم کند.
همچنین برخی منابع امنیتی عراقی مدعی شدهاند که در جریان بررسی یک رخداد مشکوک در چهارم مارس، نیروهای اعزامی ارتش عراق با واکنش نظامی مواجه شده و ناچار به عقبنشینی شدهاند.
در ادامه، به گفته این منابع، تماسهایی میان بغداد و طرف آمریکایی برقرار شده اما پاسخ واشنگتن مبنی بر «غیرآمریکایی بودن نیروها» ابهامات بیشتری را در این زمینه ایجاد کرده است.
ماهیت ادعایی پایگاهها؛ نقاط پشتیبانی موقت
در ادامه این گزارشها تأکید شده است که این تأسیسات، پایگاههای کلاسیک نظامی نبودهاند، بلکه بیشتر به عنوان نقاط پشتیبانی پیشرفته شامل سوختگیری، پشتیبانی لجستیکی و عملیات نجات مورد استفاده قرار گرفتهاند.
به گفته منابع نظامی غربی، این نقاط با حضور محدود نیروهای ویژه و به صورت موقت فعال شدهاند و هدف آنها کاهش فاصله عملیاتی تا برخی مناطق پیرامونی عنوان شده است.
نقش جغرافیا و عملیات سریع در صحرای عراق
در بخش دیگری از این گزارشها، به موقعیت جغرافیایی منطقه «وادی حمیر» در صحرای عراق اشاره شده است؛ منطقهای وسیع و کمجمعیت که به گفته تحلیلگران، بستر مناسبی برای فعالیتهای پنهانی محسوب میشود.
بر اساس تصاویر ماهوارهای منتشرشده، روند اجرای این پروژه در مدت زمان کوتاهی انجام شده است. گفته میشود از بستر خشک یک دریاچه برای ایجاد سطحی سخت جهت احداث باندی موقت استفاده شده و عوارض طبیعی منطقه نیز به پنهانسازی فعالیتها کمک کرده است.
در جدول زمانی ادعایی مطرحشده آمده است:
- اوایل مارس: ورود تجهیزات و آغاز عملیات احداث
- ۳ مارس: کشته شدن یک چوپان عراقی که بهطور اتفاقی به محل نزدیک شده بود
- ۴ مارس: درگیری میان نیروهای عراقی و عناصر ناشناس و کشته شدن یک سرباز
- نیمه مارس: افزایش فعالیتهای میدانی در منطقه
- اوایل آوریل: جمعآوری کامل تجهیزات و محو آثار حضور
همچنین گفته میشود بارشهای شدید در پایان ماه مارس، به از بین رفتن کامل آثار فیزیکی این محل کمک کرده است.
ابهامات فنی و پرسشهای بیپاسخ
با وجود انتشار تصاویر ماهوارهای و گزارشهای رسانهای، همچنان پرسشهای متعددی درباره جزئیات فنی این عملیات مطرح است.
از جمله این ابهامات میتوان به نحوه انتقال تجهیزات سنگین به عمق بیابان، چگونگی تأمین سوخت و مهمات، و همچنین روشهای ارتباطی رمزگذاریشده میان این موقعیتها و مراکز فرماندهی اشاره کرد.
همچنین جزئیاتی درباره شیوه انتخاب محل، بررسیهای میدانی اولیه و میزان آگاهی طرفهای منطقهای از این تحرکات منتشر نشده است.
تحلیل رسانهای؛ «نمایش قدرت» یا جنگ روایتها
در پایان این گزارشها، برخی تحلیلگران غربی مدعی شدهاند که انتشار این اطلاعات در مقطع فعلی، میتواند بخشی از جنگ روانی و پیامهای بازدارنده در فضای تنشهای منطقهای باشد.
طبق این تحلیلها، افشای چنین موضوعاتی ممکن است نه صرفا یک گزارش خبری، بلکه بخشی از «نمایش قدرت» و مدیریت پیام در سطح راهبردی تلقی شود؛ بهویژه در شرایطی که تنشهای منطقهای و مذاکرات سیاسی در وضعیت پیچیدهای قرار دارد.
بر این اساس، ادعا شده است که توان ایجاد، بهرهبرداری و جمعآوری یک پایگاه موقت در عمق خاک کشور ثالث، بخشی از معادلات جدید جنگهای مدرن و عملیاتهای فرامنطقهای محسوب میشود.
