حذف رودریگرز از فهرست سیاه آمریکا؛ «تله» یا آشتی با ونزوئلای جدید؟
دولت آمریکا تحریمهای اقتصادی علیه دلسی رودریگز، رئیسجمهور موقت ونزوئلا، را لغو کرد؛ اقدامی که میان کارشناسان امور آمریکای لاتین با دیدگاههای متفاوت مواجه شده است.
به گزارش ایلنا به نقل از ارمنیوز، دولت آمریکا تحریمهای اقتصادی علیه دلسی رودریگز، رئیسجمهور موقت ونزوئلا، را لغو کرد؛ اقدامی که میان کارشناسان امور آمریکای لاتین با دیدگاههای متفاوت مواجه شده است.
برخی تصمیم آمریکا به حذف رودریگرز از فهرست سیاه را «هدیه مینگذاریشده» میدانند که با هدف ایجاد شکاف در مرکز قدرت ونزوئلا و فاصلهانداختن میان رودریگز و دیگر مسئولان بانفوذ در کاراکاس اتخاذ شده است. در مقابل، گروهی دیگر آن را نشانهای از تفاهم دوجانبه تلقی میکنند که قصد دارد «تهاجم» علیه ونزوئلا را مهار کرده و همزمان نظام سیاسی را بدون حضور نیکلاس مادورو حفظ کند.
وزارت خزانهداری آمریکا اعلام کرد تحریمهای اعمالشده علیه رودریگز برداشته شده است. این اقدام کمتر از سه ماه پس از بازداشت نیکلاس مادورو و همسرش توسط نیروهای ویژه آمریکایی در کاخ ریاست جمهوری کاراکاس و انتقال آنها به نیویورک برای محاکمه صورت گرفت.
رودریگز از زمان به قدرت رسیدن، همکاری چشمگیری با واشنگتن در زمینههای استراتژیک، به ویژه انرژی و معدن، نشان داده و آماده جذب سرمایهگذاری شرکتهای آمریکایی در نفت و گاز شده است. اخیرا دولت آمریکا توافقی برای خرید نفت ونزوئلا از طریق رودریگز امضا کرده و از اصلاحات بخشهای نفت و معدن برای جذب سرمایههای خارجی تمجید کرده است.
واشنگتن نیز رسما در مارس ۲۰۲۶ رودریگز را به عنوان رهبر ونزوئلا به رسمیت شناخت که راه را برای بازگشایی سفارت و کنسولگریهای ونزوئلا در آمریکا و بازپسگیری کنترل شرکتهای ونزوئلایی خارج از کشور هموار کرد. خود رودریگز این اقدام را گامی به سمت «عادیسازی و تقویت روابط دو کشور» دانست و ابراز امیدواری کرد این روند بتواند زمینه رفع تحریمهای جاری علیه ونزوئلا را فراهم کند.
در سوی دیگر، بسیاری از مقامات دولت سابق مادورو همچنان تحت تحریم هستند و برخی از آنها مانند دیوسدادو کابیو، وزیر کشور و فادرینو، وزیر دفاع فعلی با اتهاماتی از جمله قاچاق مواد مخدر روبرو هستند که آنها آن را رد میکنند.
مراد علاله، پژوهشگر مسائل لاتین، این تصمیم را بخشی از سیاست «چماق و هویج» واشنگتن دانسته و معتقد است هدف آن تشویق رودریگز به ادامه همکاری و نزدیکی با آمریکا است، اما همزمان میتواند شکافهایی در قدرت داخلی ایجاد کرده و او را در مقابل بخش وسیعی از افکار عمومی قرار دهد. به گفته او، این تصمیم ممکن است روابط ونزوئلا با کشورهای متحد و بعضاً مخالف آمریکا مانند چین و کوبا را نیز تحت تأثیر منفی قرار دهد.
در مقابل، محمد صالح عمری، استاد مسائل آمریکای لاتین، دیدگاه توطئهآمیز نسبت به رودریگز را رد کرده و معتقد است ونزوئلا تغییر بنیادی در سیاستهای خود نداشته، بلکه سبک تعاملش با مخالفان داخلی و آمریکا تغییر کرده است. او این تحولات را بخشی از یک توافق دو جانبه میداند که شامل حفظ قدرت سیاسی در ازای توافقهای نفتی و جایگاه مخالفان سیاسی است و این روند را راهی برای جلوگیری از تهاجم آمریکایی و حفظ کشور بدون مادورو توصیف میکند.
