عضو هیئت علمی جهاد دانشگاهی لرستان:
تاب‌آوری جوامع محلی، محور اصلی مدیریت پیشگیرانه مخاطرات محیطی است
عضو هیئت علمی جهاد دانشگاهی لرستان، با تأکید بر ضرورت تقویت رویکرد پیشگیرانه در مدیریت بحران گفت: افزایش تاب‌آوری و کاهش آسیب‌پذیری جوامع محلی، از مهم‌ترین الزامات پدافند غیرعامل در مواجهه با مخاطرات طبیعی و انسان‌ساخت است.
به گزارش ایلنا، سیدعلی نادر دهقانی‌الوار دوشنبه ۱۱ آبان در کارگاه آموزشی تخصصی «پدافند غیرعامل و مدیریت مخاطرات محیطی با رویکرد افزایش تاب‌آوری و کاهش آسیب‌پذیری جوامع محلی»، با تأکید بر اهمیت پدافند غیرعامل در کاهش خسارات ناشی از بحران‌ها، اظهار کرد: افزایش تاب‌آوری و کاهش آسیب‌پذیری جوامع محلی، از الزامات اساسی مدیریت مخاطرات محیطی است و تحقق آن نیازمند برنامه‌ریزی پیشگیرانه، ارتقای آگاهی عمومی و تقویت زیرساخت‌هاست.
وی ادامه داد: پدافند غیرعامل مجموعه‌ای از اقدامات غیرمسلحانه است که با هدف کاهش آسیب‌پذیری، افزایش بازدارندگی، تداوم فعالیت‌های ضروری و ارتقای پایداری در برابر تهدیدهای طبیعی و انسان‌ساخت انجام می‌شود.
دهقانی الوار با بیان اینکه رویکرد اصلی پدافند غیرعامل بر پیشگیری و آمادگی پیش از وقوع بحران استوار است، افزود: مقاوم‌سازی زیرساخت‌ها، برنامه‌ریزی اصولی، مکان‌یابی مناسب و پیش‌بینی ظرفیت‌های جایگزین، از جمله اقداماتی هستند که می‌توانند میزان خسارات و پیامدهای ناشی از حوادث را به حداقل برسانند.
مخاطرات محیطی و ضرورت برنامه‌ریزی پیش از وقوع بحران
عضو هیئت علمی جهاد دانشگاهی لرستان با اشاره به گستردگی مخاطرات محیطی تصریح کرد: مخاطراتی همچون سیل، زلزله و تغییرات شدید اقلیمی در کنار تهدیدهای انسان‌ساخت، از جمله ساخت‌وسازهای ناایمن و آسیب به زیرساخت‌ها، ضرورت توجه جدی به مدیریت مخاطرات محیطی را دوچندان کرده‌اند. در این میان، شناسایی نقاط آسیب‌پذیر و اتخاذ تدابیر پیشگیرانه، نقش مهمی در کاهش خسارات جانی و مالی دارد.
تاب‌آوری؛ مؤلفه‌ای کلیدی در کاهش آسیب‌پذیری جوامع
مدیر مرکز خدمات تخصصی GIS جهاد دانشگاهی لرستان، تاب‌آوری را یکی از مؤلفه‌های مهم مدیریت مخاطرات دانست و اظهار کرد: تاب‌آوری به توانایی یک جامعه برای مقاومت، سازگاری و بازسازی پس از مواجهه با بحران اشاره دارد؛ این مفهوم صرفاً به واکنش پس از وقوع حادثه محدود نمی‌شود، بلکه از مراحل برنامه‌ریزی، مکان‌یابی، مقاوم‌سازی و ایجاد زیرساخت‌های جایگزین آغاز می‌شود.
دهقانی‌الوار با تأکید بر اهمیت جوامع محلی در مدیریت بحران بیان کرد: در بسیاری از حوادث، ساکنان محلی نخستین افرادی هستند که با پیامدهای بحران مواجه می‌شوند؛ بنابراین، افزایش آگاهی عمومی، توانمندسازی اجتماعات محلی و تقویت شبکه‌های مشارکت اجتماعی می‌تواند نقش تعیین‌کننده‌ای در ارتقای آمادگی و کاهش آسیب‌پذیری داشته باشد.
آگاهی عمومی و مشارکت اجتماعی؛ الزامات مدیریت مؤثر بحران
وی ادامه داد: پیوند میان سیاست‌گذاری‌های کلان و اقدامات عملی در سطح محلات، از ضرورت‌های مدیریت اثربخش مخاطرات محیطی است و انتقال دانش تخصصی به مدیران و کارکنان دستگاه‌های اجرایی و همچنین تقویت مشارکت مردم، می‌تواند زمینه‌ساز شکل‌گیری جوامعی آماده‌تر و تاب‌آورتر در برابر بحران‌ها باشد. برگزار شد.
