معاون درمان دانشگاه علوم پزشکی شیراز خبرداد؛
حوادث رانندگی، صدرنشین آسیبهای ناشی از حوادث در فارس
معاون درمان دانشگاه علوم پزشکی شیراز با تأکید بر اینکه بخش قابل توجهی از آسیبهای شدید ناشی از حوادث، بهویژه تصادفات، قابل پیشگیری است، گفت: کاهش این آسیبها تنها با توسعه خدمات درمانی محقق نمیشود و نیازمند مجموعهای از اقدامات در حوزه پیشگیری، فرهنگسازی، ایمنی، امدادرسانی و درمان تخصصی است.
به گزارش ایلنا، امین نیاکان با اشاره به مهمترین عوامل بروز آسیبهای ناشی از حوادث در استان فارس اظهار کرد: حوادث رانندگی در صدر عوامل ایجاد آسیبهای ناشی از حوادث در فارس قرار دارد و پس از آن، سقوط، حوادث شغلی و حوادث خانگی سهم قابل توجهی را به خود اختصاص میدهند.
وی افزود: نکته مهم این است که بخش قابل توجهی از این حوادث، بهویژه حوادث ترافیکی، قابل پیشگیری هستند؛ بنابراین آسیبهای ناشی از حوادث را نباید صرفاً یک موضوع درمانی دانست، بلکه این مسئله ابعاد اجتماعی و بینبخشی دارد و برای کاهش آن باید مجموعهای از دستگاهها و نهادها در حوزههای مختلف مشارکت کنند.
معاون درمان دانشگاه علوم پزشکی شیراز با بیان اینکه بیشترین بار حوادث معمولاً متوجه گروههای سنی فعال جامعه است، گفت: جوانان و افراد ۵ تا ۲۹ ساله سهم قابل توجهی از آسیبها و مرگومیرهای ناشی از حوادث را به خود اختصاص میدهند.
نیاکان ادامه داد: آسیب در این گروه سنی تنها به یک دوره بستری و درمان محدود نمیشود، بلکه ممکن است فرد را با ناتوانی طولانیمدت مواجه کند و علاوه بر از دست رفتن سالهای مفید زندگی، هزینههای اقتصادی و اجتماعی قابل توجهی را به خانواده و جامعه تحمیل کند.
پیشگیری، مؤثرتر از درمان عوارض حادثه
این متخصص جراحی مغز و اعصاب با تأکید بر نقش پیشگیری در کاهش آسیبهای ناشی از حوادث اظهار کرد: نمیتوان برای همه آسیبها درصد ثابتی را به عنوان موارد قابل پیشگیری اعلام کرد، اما سهم قابل توجهی از آسیبهای ناشی از حوادث، بهویژه حوادث ترافیکی، سقوط و رفتارهای پرخطر، قابل پیشگیری است.
وی افزود: توسعه مراکز درمانی و تقویت خدمات اورژانس ضروری است، اما اگر بتوانیم از وقوع یک حادثه شدید جلوگیری کنیم، اثربخشی آن بسیار بیشتر از درمان عوارض ناشی از حادثه خواهد بود.
از شکستگی اندامها تا آسیبهای مغزی و نخاعی
نیاکان درباره شایعترین آسیبهای ناشی از تصادفات گفت: حوادث رانندگی میتواند طیف گستردهای از آسیبها را ایجاد کند؛ از شکستگی و آسیب اندامها گرفته تا آسیبهای مغزی و نخاعی و خونریزیهای داخلی.
وی با هشدار نسبت به برخی آسیبهای پنهان ادامه داد: بعضی آسیبها ممکن است در لحظات ابتدایی حادثه، از نظر ظاهری شدید به نظر نرسند، اما در ادامه به وضعیتهای تهدیدکننده حیات تبدیل شوند؛ بهویژه آسیبهای مغزی و خونریزیهای داخلی. به همین دلیل، حتی در شرایطی که مصدوم در ظاهر وضعیت مناسبی دارد، ارزیابی و بررسی پزشکی اهمیت زیادی دارد.
معاون درمان دانشگاه علوم پزشکی شیراز، آسیب مغزی را یکی از جدیترین پیامدهای حوادث رانندگی عنوان کرد و گفت: مغز ظرفیت محدودی برای تحمل آسیب ثانویه دارد و ممکن است فرد بلافاصله پس از حادثه هوشیار باشد و وضعیت مناسبی داشته باشد، اما در ساعات بعدی، خونریزی یا تورم مغزی گسترش پیدا کند و شرایط بیمار تغییر کند.
وی تأکید کرد: هدف از درمان تنها نجات بیمار از مرگ نیست، بلکه باید تا حد امکان از ایجاد ناتوانی دائمی نیز جلوگیری شود و این امر به تشخیص سریع، پایش مناسب و دسترسی به خدمات تخصصی در زمان مناسب نیاز دارد.
چند ثانیه غفلت و پیامدهایی که سالها باقی میماند
نیاکان درباره رفتارهایی که میتوانند خطر و شدت آسیبهای ناشی از تصادفات را افزایش دهند، اظهار کرد: سرعت بالا، سبقت و رانندگی پرخطر، بیتوجهی به مسیر، استفاده از تلفن همراه هنگام رانندگی، خستگی و خوابآلودگی، رانندگی تحت تأثیر مواد مخدر و الکل و همچنین استفاده نکردن از کمربند ایمنی و کلاه ایمنی از مهمترین عوامل هستند.
وی افزود: گاهی یک تصمیم چندثانیهای میتواند پیامدهایی داشته باشد که فرد و خانواده او تا سالها با آن درگیر باشند؛ یک تماس با تلفن همراه، یک سبقت غیرمجاز یا چند کیلومتر سرعت بیشتر میتواند زندگی یک انسان و خانواده او را برای همیشه تغییر دهد.
معاون درمان دانشگاه علوم پزشکی شیراز در پاسخ به این پرسش که آیا استفاده از کمربند ایمنی و کلاه ایمنی میتواند از مرگ و آسیبهای شدید، بهویژه آسیب مغزی، جلوگیری کند، گفت: بله، استفاده صحیح از این تجهیزات نقش مهمی در کاهش شدت آسیب و خطر مرگ ناشی از حوادث دارد.
وی خاطرنشان کرد: در کنار ارتقای خدمات اورژانس و درمان تخصصی، باید بر پیشگیری از حادثه، آموزش و فرهنگسازی، رعایت قوانین رانندگی و استفاده صحیح از تجهیزات ایمنی تمرکز کرد؛ چراکه بسیاری از آسیبهایی که امروز در مراکز درمانی با آنها مواجه هستیم، در صورت رعایت اصول ایمنی و پیشگیری، اساساً میتوانستند رخ ندهند.
