ضرورت مدارا و حمایت از کارگران در شرایط پساحملات اخیر/ خودداری از ارجاع کارکنان به بیمه بیکاری

به گزارش ایلنا از خوزستان، قربان درویشی در ادامه‌ی این بیانه، آورده است: کارگرانی که در روزهای پرالتهاب حملات، در حالی که بسیاری از بخش‌ها با حداقل نیرو فعالیت می‌کردند، با شجاعت و احساس مسئولیت در خطوط تولید، تأسیسات حیاتی و واحدهای تعمیراتی ماندند و اجازه ندادند جریان حیاتی انرژی و تولید کشور متوقف شود نشان‌گر این است که این تلاش‌ها، فقط انجام وظیفه نبود؛ نوعی فداکاری جمعی بود که در حافظه صنعتی ایران ثبت خواهد شد.

با این حال، گزارش‌های میدانی نشان می‌دهد که بخش قابل توجهی از این نیروهای فداکار، امروز با نگرانی‌های جدی معیشتی و شغلی روبه‌رو هستند؛ از جمله تأخیر در پرداخت مزایا، نابرابری میان نیروهای رسمی و پیمانکاری، و مطرح شدن موضوعاتی همچون ارجاع کارگران به بیمه بیکاری، آن هم در زمانی که بیش از هر چیز باید از آنان حمایت شود.

در بخش دیگری از این بیانیه، آمده است: بر اساس قانون کار جمهوری اسلامی ایران و اصول مسلم اخلاق حرفه‌ای، تأکید می‌کنیم:

• کارگرانی که در روزهای بحران، با وجود خطر جانی، در محیط کار حاضر بوده‌اند، مستحق بالاترین سطح از احترام، امنیت شغلی و جبران خدمت هستند.  

• هیچ کارفرما یا پیمانکاری مجاز نیست در شرایط اضطراری، به‌جای حمایت، فشار شغلی یا تهدید به تعدیل نیرو را به کارگران تحمیل کند.  

• مزایا و حقوق مصوب منطقه ویژه، از جمله مزایای معیشتی، پتروکارت و سایر فوق‌العاده‌ها، باید در موعد مقرر و بدون تبعیض میان نیروهای رسمی، قراردادی و ارکان ثالث پرداخت شود.  

• برخوردهای ناعادلانه میان گروه‌های شغلی، زمینه‌ساز نارضایتی و لطمه به روحیه نیروی انسانی است؛ نیرویی که همین امروز ستون اصلی بازسازی و راه‌اندازی مجدد تأسیسات آسیب‌دیده است.  

• هرگونه اقدام برای ارجاع نیروها به بیمه بیکاری در چنین شرایط حساسی، خلاف روح قانون کار و خلاف مسئولیت اجتماعی شرکت‌هاست. 

کارفرمایان و مدیران محترم صنایع پتروشیمی باید بدانند که بازگشت سریع خطوط تولید، بدون انگیزه، امنیت و رضایت کارگران ممکن نیست. در این دوران آسیب‌پذیر، آن‌چه بیش از هر چیز نیاز است، مدارا، گفت‌وگو و همراهی با کارگران است؛ کارگرانی که در سخت‌ترین روزها کنار مجموعه‌ها ایستادند و اکنون حق دارند که مجموعه‌ها نیز کنار آنان بایستند.

خانه کارگر خوزستان، ضمن پیگیری قانونی حقوق تضییع‌شده و مطالبه اجرای کامل مصوبات، دست دوستی و همکاری به سوی تمامی مدیران و کارفرمایان دراز می‌کند تا با مدیریت خردمندانه، از بروز بحران‌های تازه در حوزه منابع انسانی جلوگیری کنیم و با همت جمعی، روند بازسازی و عادی‌سازی تولید را سرعت بخشیم.

در پایان این بیانیه تأکید شده است:  

دو صدا در منطقه شنیده می‌شود؛ صدای زخم صنعت و صدای رنج کارگر. اما ایستادگی این دو در کنار هم است که آینده را خواهد ساخت.  

امروز زمانِ کنار گذاشتن کارگر نیست؛ زمانِ قدردانی، همراهی و مدارا با اوست.