خبرگزاری کار ایران

طی نامه‌ای به صدا و سیما اعلام شد

انتظارات جامعه کشاورزی از رئیس‌جمهور آینده

سازمان نظام مهندسی کشاورزی و منابع طبیعی استان تهران با ارسال نامه‌ای به رئیس سازمان صدا و سیما، انتظارات جامعه کشاورزی از صدا و سیما و دولت آینده را تبیین کرد.

سازمان نظام مهندسی کشاورزی و منابع طبیعی استان تهران با ارسال نامه‌ای به رئیس سازمان صدا و سیما، انتظارات جامعه کشاورزی از صدا و سیما و دولت آینده را تبیین کرد.

به گزارش ایلنا به نقل از روابط عمومی سازمان نظام مهندسی کشاورزی و منابع طبیعی استان تهران، شاهرخ رمضان‌نژاد رئیس سازمان نظام مهندسی کشاورزی و منابع طبیعی استان طی نامه‌ای به عزت الله ضرغامی رئیس سازمان صدا و سیما جمهوری اسلامی ایران مهمترین انتظارات جامعه کشاورزی از دولت آینده را اعلام کرد.

در این نامه تصریح شده است: با عنایت به نقش موثر و کلیدی سازمان صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران در روند حضور حماسی مردم عزیز کشور در عرصه انتخابات ریاست جمهوری و از آنجایی‌که در مجموعه برنامه هایی که توسط سازمان صدا و سیما در این زمینه تولید و پخش می شود، فرصتهای ارزشمندی برای اطلاع ­رسانی به سطوح مختلف جامعه راجع به مسائل مهم جامعه فراهم می­شود و بخش کشاورزی و منابع طبیعی از جمله بخش­هایی است که به صورت مستقیم و غیر­مستقیم تأثیر­پذیری و تأثیرگذاری وسیعی در اداره امور کشور ایفا می­‌کند، بنابراین انتظارات جامعه کشاورزی از دولت آینده ارسال می‌شود، تا به نحو مقتضی در برنامه‌های صدا و سیما مورد استفاده قرار گیرد.

در ادامه تاکید شده است: با توجه به اینکه سازمان در حال حاضر بیش از 180 هزار نفر از دانش­ آموختگان رشته­‌های مختلف بخش کشاورزی، منابع طبیعی و محیط زیست که دارای تحصیلات آموزش عالی در سطوح کارشناسی، کارشناسی ارشد و دکتری هستند زیر پوشش دارد، پیشنهادات این سازمان از پشتوانه فکری و علمی قابل توجه و تأثیرگذاری برخوردار است.

در ادامه این نامه آمده است: این موارد تمام انتظارات موجود در بخش از دولت آینده نیست، لذا از تمام اعضا و صاحبنظران دعوت می‌شود تا نظرات و پیشنهادات خود در این زمینه را به نشانی پست الکترونیکی سازمان ارسال کنند تا با ذکر نام و مشخصات فرد اعلام کننده در سایت درج شود و در مکاتبات بعدی مورد استفاده قرار گیرد.

*انتظارات جامعه کشاورزی و منابع طبیعی از دولت آینده

جامعه کشاورزی ایران شامل کشاورزان و فعالان عرصه­ های تولید، جمع‌­آوری، حمل و نقل، بسته ­بندی و توزیع محصولات و نهاده‌­های کشاورزی، دستگاهها، دانشگاه­ها، دانشکده ­ها، مؤسسات آموزش عالی و متوسطه، در رشته ‌های ذیربط، اعضای هیئت علمی، محققان، کارشناسان، مشاوران، طراحان، ناظران، مدیران اجرایی، شبکه ­های خدمات فنی، صاحبان صنایع و امکانات مرتبط با جامعه کشاورزی در تعاملی سازنده با دولت می­توانند زمینه به کارگیری مطلوب سرمایه­های مادی و معنوی، ارتقا بهره­وری­ها و در نهایت تقویت مبانی استقلال اقتصادی و سیاسی کشور را از رشد و پایداری شایسته­ای برخوردار سازند.

در این نامه تصریح شده است: لذا توجه دولت آینده به انتظارات این جامعه از اهمیت ویژه‌­ای برخوردار است. برخی از مهمترین مواردی که ارائه برنامه و اقدامات اجرایی برای آنها مورد انتظار جامعه کشاورزی است عبارتند از:

1-احیای عرصه­ های بیابانی و بهره­برداری صحیح از منابع طبیعی:

میلیون­ها هکتار عرصه ­های بیابانی به ظاهر خشک و کم حاصل در مناطق مختلف کشور وجود دارند که با مدیریت صحیح می­توان آنها را به عرصه­ های سبز و نسبتاً سبز تبدیل کرد و با استفاده از استعدادها و قابلیت­های موجود در طبیعت این عرصه­ ها، زمینه برای فعالیت­های مختلف اقتصادی و تولیدی (صنعتی و کشاورزی)، گردشگری و نظایر آن فراهم ساخت. این امر هم با حضور دولت و هم با حضور صاحبان سرمایه که مایل به فعالیت­های طولانی مدت در چنین عرصه ­هایی هستند امکان­ پذیر است و تجربه ­های موجود در دهه‌­های گذشته نمونه­ های اطمینان بخشی از توفیق در این قبیل اقدامات ایجاد نموده است.

در ادامه اضافه شده است: در کنار برنامه عظیم احیای سرزمین و عرصه‌های بیابانی، به کار­گیری اصول صحیح و شیوه­ های نوین در بهره ­برداری از منابع طبیعی موجود کشور (­شامل جنگلها و مراتع) نیز از جمله مسایل زیربنایی و حیاتی است که باید در دستور کار دولت آینده قرار گیرد. ارائه برنامه ­ها و اقدامات اجرایی در این خصوص مورد انتظار جامعه کشاورزی است.

2- مدیریت یکپارچه آب کشور

توفیق در مجموعه برنامه­‌های توسعه کشور مستلزم استفاده صحیح و کامل و با هدف دستیابی به بالاترین بهره ­وری از منابع آب کشور است به نحوی که مجموعه ظرفیت آبی کشور با برخورداری از پیشرفته ­ترین دانش ­های فنی و استانداردهای کارآمد و در عین حال توجه به منافع و مصالح جمعیت روبه رشد در کشور در شرایط مختلف سرزمینی، در خدمت برنامه ­های توسعه قرار گیرد. برای این منظور کشور نیازمند اعمال مدیریتی یکپارچه بر منابع آبی است به نحوی که این مدیریت بتواند به صورتی جامع و مسئولیت پذیر مسأله آب کشور از محل ریزش نزولات آسمانی تا مناطق مصرف (کشاورزی، صنعتی، بهداشتی، زیست محیطی و شرب) را ضمن حفظ شادابی و پایداری محیط زیست طبیعی بر عهده داشته باشد.

از دولت آینده انتظار می­ رود نهایت تلاش خود را برای اعمال سیاست­ها و برنامه ­های لازم در جهت ایجاد جایگاه مدیریت یکپارچه آب کشور به کار گیرد.

3-بهره گیری جدی از تشکل ها و سازمان های مردم نهاد

گرچه بیش از 95 درصد از فعالیت­های تولیدی بخش کشاورزی متعلق به بخش خصوصی و مردم است اما بسیاری از امور کاملاً مرتبط با این تولیدات اعم از تأمین و تدارک مواد اولیه نهاده ­ها، عرضه محصولات، ظرفیت­ سازی و بهره­ گیری از ظرفیت­های موجود و نظایر آن در پیچ و خم دخالت­های دولتی، تولید­کنندگان را با مشکلات عدیده ­ای مواجه می­ سازد. انتظار می ­رود دولت آینده با توجه جدی به قابلیت ­های بالفعل و بالقوه انواع تشکل ­ها و سازمان­های مردم نهاد بخش کشاوری زمینه را برای سپردن کامل این قبیل امور به بخش­های غیر­دولتی فراهم و علاوه بر آن شرایط را برای همکاری و مشارکت مؤثر این تشکل­ ها و سازمان­ ها در تدوین و اجرای سیاست­ ها و برنامه ­های حمایتی نیز مهیا سازد و دخالت­های دولتی را متمرکز در اموری نماید که به توسعه پایدار کشاورزی و تقویت بنیان­ های اقتصادی این بخش در عرصه اقتصاد ملی و بین المللی بیانجامد.

4-مهندسی ­سازی کشاورزی

تمام آگاهی­‌های تجربی و دانش­های نوین در عرصه کشاورزی و در مجموعه فعالیت­هایی که از مراحل قبل از تولید تا زمان مصرف مطرح ‌اند، به شرطی بهره ‌وری مطلوب یا به عبارتی ارزش صحیح اقتصادی آنها بروز و ظهور می­یابد که بر مبنای اصول مهندسی بکار گرفته شوند. مهندسی ­سازی کشاورزی شامل دامنه وسیعی از فعالیت­هایی است که توسط انسان یا ماشین در عرصه­ های تولید و تبدیل و فرآوری و بازار صورت می ­پذیرد و موجب می­شود که زنجیره اقداماتی که به انجام خدمات یا تولید محصولات مختلف می­انجامد در بهترین شکل و پایدارترین شیوه صورت پذیرد. انتظار می­رود دولت آینده اصلی­ترین تلاش خود را در تعامل با دانشگاه ­ها، محققان­، متخصصان و تحصیلکردگان و تولید­کنندگان بخش کشاورزی و منابع طبیعی به امر مهندسی­ سازی کشاورزی اختصاص دهد و زمینه را برای برقراری نظام مناسب کشاورزی در کشور مهیا سازد.

5-پایش سلامت محصولات و ارتقاء نقش بخش کشاورزی داخلی در راستای تأمین امنیت غذایی

تأمین امنیت غذایی جامعه از جمله مواردی است که همواره در قالب سیاست­های کلی نظام و برنامه­های توسعه مورد توجه بوده است ولی دو نکته در این رابطه حائز اهمیت ویژه است که بایستی توسط دولت آینده از حمایت و هدایت کافی لازم برخوردار شود. نکته اول توجه به این امر است که تمام ملاحظات علمی، فنی و اجرایی لازم برای اینکه محصولات تولیدی کشاورزی برخوردار از جنبه­های مختلف سلامت راهی بازار شده و به دست مصرف­کننده برسد و ردیابی و پایش سلامت محصولات به عنوان مسئولیت مشترک دستگاه­های اجرایی ذیربط تحت برنامه­ای پویا، فراگیر، مستمر و شفاف به مورد اجرا گذارده شود.

نکته دوم اینکه نقش بخش کشاورزی داخلی در راستای تأمین امنیت غذایی بنحوی ارتقاء یابد که در رابطه مبادله در این بخش را به سود تولیدات داخلی افزایش دهد و برای حفظ این وضعیت، تضمین­های لازم برای تولید­کننده داخلی برقرار شود.

6-ارتقاء سطح مزیت­های نسبی محصولات

از دولت آینده انتظار می­رود با بهره­گیری از تجارب و پیشینه ­هایی که در بخش کشاورزی وجود دارد یا ایجاد شرایطی که براساس دستاوردهای نوین علمی و تحقیقاتی امکان­ پذیر می­­­شود، زمینه را برای ارتقاء مزیت­های نسبی محصولات مختلف کشاورزی و گشایش راه حضور آبرومندانه این محصولات در بازار­های منطقه­ ای و بین ­المللی و صدور بیش از پیش محصولات خام و فرآوری شده در این بازارها به منظور برخورداری از امتیازات اقتصادی و سیاسی حاصل از این فعالیت­ها فرآهم سازد و با تداوم حضور محصولات کشاورزی کشور در بازارهای بین­المللی به رشد و گسترش استانداردها و به کار گیری فناوری­های روز جهانی در فعالیت­های کشاورزی کمک نماید.

7- بیمه فراگیر محصولات، تعیین قیمت منصفانه و بورس کالاهای کشاورزی

عوامل و پدیده های غیر قابل پیش بینی با غیر قابل کنترل فراوانی در شرایط مختلف آب و هوایی، به صورتی نسبتاً همیشگی، کشاورزان اعم از مزرعه داران، باغداران، دامداران، مرتعداران و اشخاص حقیقی و حقوقی ارائه دهنده خدمات فنی و اجرایی در این بخش­ها را مواجه با زیان­های کوچک و بزرگ می­کند. از دولت آینده انتظار می رود شرایطی را فراهم سازد که تمام فعالان بخش کشاورزی بدون استثناء تحت پوشش بیمه فراگیر قرار گیرند و این بیمه فراگیر نه تنها خسارت ناشی از پدیده ‌های آب و هوایی و زیان های ناشی از عواملی نظیر آفات و بلایای غیر قابل کنترل بلکه مسایلی نظیر عدم امکان فروش و عرضه محصول را نیز در بر گیرد به نحوی که کشاورزان با اطمینان کافی و البته براساس سیستم‌های اطلاع رسانی و پیش آگاهی‌های علمی که با حمایت مسئولانه دولت مستقر میشوند، برای فعالیت­های تولیدی خود تصمیم­گیری نمایند و راه برای فعال­سازی مطلوب بورس کالاهای کشاورزی نیز تسهیل شود.

8- ساماندهی قطب­های تولیدی بر پایه آمایش­های زمینی

هر چند بسیاری از محصولات کشاورزی گستره­های متنوعی از عرصه­ های آب و هوایی کشور را در بر می­گیرند اما به دلایل خاصی، مناطق معینی از این عرصه ­ها به صورت پایگاه­های متمرکز برای تولید یک نوع از محصول یا صنعت یا خدمت ویژه درآمده و این پراکنش در نتایج حاصل از آمایش­های سرزمینی شناخته شده است. ساماندهی این قطب­های تولید به شکلی که مجموعه فعالیت­ها از پایداری برخوردار باشند از جمله انتظارات جامعه کشاورزی از دولت آینده است و خوشبختانه تجارب متنوعی وجود دارد که می­تواند به تقویت و تعمیم این الگو و احیاء و توسعه بسیاری از تولیدات بیانجامد.

9-حمایت از کشاورزان

در جهت حمایت از کشاورزان انتظار است برنامه ها و اقدامات اجرایی به منظور حمایت از کشاورزان به عنوان یک طبقه اجتماعی فعال صورت پذیرد. برنامه ­ها و اقدامات آینده در جهت پوشش­ های حمایتی برای ارتقاء منزلت اجتماعی و اقتصادی از کشاورزان و خانواده ­های آنان مورد انتظار است.

10-حمایت از تولیدات کشاورزی

از دولت آینده انتظار است برنامه­ ها و اقدامات اجرایی را از تولیدات کشاورزی به عنوان ملی‌ترین تولید کشور ارائه نماید. در این زمینه مسائلی نظیر اعمال حمایت­های مادی و معنوی از تولید، فراهم ­آوری نهاده ­های اولیه برای تولید، نگاه دولت به بازار کشاورزی در جهت حمایت از تولید، صادرات تولیدات کشاورزی، ارتقاء تجارت کشاورزی فراهم ­آوری زمینه ورود سرمایه­ های مردم به کشاورزی و حمایت از این سرمایه ­ها دارای اهمیت ویژه ­ای هستند که به انتظار میرود مورد عنایت لازم واقع شود.

ارسال نظر
پیشنهاد امروز