یك پژوهشگر موسسه مطالعات و پژوهش های بازرگانی اعلام كرد:
ارتقای مدیریت تولید در بنگاهها، راهی برای بهبود تولید ملی
بنگاه های غیر بهره ور با قیمت تمام شده بالا، سود پایین و كیفیت نامناسب كالای تولیدی و در نتیجه عدم رقابت پذیری روبرو هستند در وهله بعدی آثار این عدم بهره وری به طرق مختلف از جمله پرداخت بهای بیشتر برای كالایی كه شاید كیفیت مطلوب را نیز نداشته باشد، به اجتماع می رسد.
یك پژوهشگر موسسه مطالعات و پژوهش های بازرگانی گفت: ارتقای مدیریت تولید در بنگاهها، راهی برای بهبود تولید ملی است.
الناز میاندوآبچی، در گفتگو با خبرنگار ایلنا اظهار داشت: اصولاً توانمندی و رقابت پذیری تولید ملی از دو عامل مهم تاثیر می پذیرد؛ یكی فضای كلان كسب و كار و قوانین و سازوكارهای مربوطه و دیگری سازوكارهای تولید و فعالیت در درون بنگاه كه در عامل اول، این دولت است كه باید محیط و بستر مناسبی را جهت فعالیت اقتصادی بنگاه های تولیدی فراهم آورد و عامل دوم به خود بنگاه های تولیدی و چگونگی مدیریت فعالیت های اقتصادی باز می گردد.
وی تصریح كرد: خوشبختانه در سال های اخیر شاهد توجه روز افزون بنگاه ها به مقوله های مدیریتی و تولیدی جهت بالا بردن هر چه بیشتر بهره وری و تامین قیمت و كیفیت مناسب برای محصولات بوده ایم اما این كافی نیست، چرا كه هنوز در بخش بزرگی از بنگاه های تولیدی كشور شاهد مشكلات متعددی در زمینه سیستم های تولیدی و مدیریتی هستیم كه موجب شده بهره وری تولید ملی در حد مطلوب نباشد.
میاندوآبچی با بیان اینكه این عدم بهره وری خود آثار متعددی را هم در خود بنگاه ها و هم بر جامعه به همراه داشته است اظهار داشت:در وهله اول بنگاه های غیر بهره ور با قیمت تمام شده بالا، سود پایین و كیفیت نامناسب كالای تولیدی و در نتیجه عدم رقابت پذیری روبرو هستند در وهله بعدی آثار این عدم بهره وری به طرق مختلف از جمله پرداخت بهای بیشتر برای كالایی كه شاید كیفیت مطلوب را نیز نداشته باشد، به اجتماع می رسد.
وی گفت:در بنگاه هایی كه با مشكل عدم بهره وری روبرو هستند، عموماً شاهد استقرار سیستم های مدیریت تولید سنتی هستیم كه كارایی لازم را ندارند. در بسیاری از موارد همان سیستم های سنتی نیز به درستی بكار گرفته نشده و چه بسا در برخی بنگاهها مدیریت به صورت سعی و خطا و فاقد هر گونه مبنای علمی و تكنیكی است.
این پژوهشگر موسسه بازرگانی خاطر نشان كرد:اگر مدیریت را سازمان دهی پنج عنصر اصلی در سازمان یعنی نیروی انسانی، تجهیزات تولیدی، مواد اولیه، روشهای تولید و در آخر منابع مالی بدانیم، می توان دریافت كه عدم وجود سیستم های مناسب برای مدیریت تولید چه تاثیراتی را بر بنگاه خواهد داشت.
میاندوآبچی افزود: مدیریت تولید را می توان شامل كلیه فعالیت های مربوط به طراحی محصول و فرآیند تولید، برنامه ریزی و كنترل تولید و سازماندهی نیروی انسانی یك بنگاه دانست با ارائه آموزش های سازمان یافته و فراگیر، می توان از ایجاد یك سطح استاندارد و حداقلی از دانش مدیریت تولید و مباحث مرتبط با آن در سطح بنگاه ها و بخصوص نهادینه شدن فرهنگ آن در كشور اطمینان حاصل كرد.
وی افزود: در كنار آن بسیاری از بنگاه ها در زمینه عارضه یابی برای رفع مشكلات موجود در سیستم های مدیریتی و تولیدی و نحوه استقرار سیستم های مناسب مدیریت تولید نیازمند برخورداری از هدایت و حمایت های تخصصی هستند. بنابراین عارضه یابی و ارائه مشاوره های لازم نیز می تواند مكانیزم بسیار مناسبی برای توانمندسازی بنگاه ها در این زمینه باشد.
این پژوهشگر موسسه بازرگانی گفت: خوشبختانه در این خصوص تدابیر مناسبی از سوی دولت اندیشیده شده كه از جمله آنها برنامه ایجاد مراكز عارضه یابی و ارتقای كسب و كار بنگاه های تولیدی در سطح كشور، در كنار سایر سازوكارهای سازمان هایی نظیر سازمان گسترش و نوسازی صنایع نام برد. استفاده از ظرفیت ها و توانمندی های موجود در بخش خصوصی و دانشگاه ها را نیز می توان از راهكارهای تقویت نقش بدنه غیردولتی در این زمینه دانست.
وی در خاتمه تصریح كرد: حمایت دولت از ایجاد مراكزی چون كلینیك های صنعت در استان ها، می تواند موجبات ارائه خدمات تخصصی بدنه غیردولتی را در قالب این مراكز یا سایر مراكز و موسسات مشابه آن فراهم كند. در هر حال چنانچه بحث توانمندسازی مدیریت تولید در بنگاه های تولیدی به صورت برنامه ریزی شده و فراگیر در سطح ملی دنبال شود، می تواند نقش بسیار ارزشمندی در بهبود بهره وری و ارتقاء توانمندی تولید ملی ایفا كند.