دولت آلمان هیچ نظارتی بر روی نمایشها ندارد
رئیس خانه تئاتر فرانکفورت اعتقاد دارد باید برای هنر زبان مشترکی ایجاد شود.
ایلنا-همدان: گوردن واین در نشست معرفی ساختار تولید تئاتر و جشنواره های کودک و نوجوان آلمان در سینما کانون همدان اظهار کرد: ما در آلمان سه سطح تئاتر داریم؛ تئاترهای دولتی، خصوصی و تئاتر آزاد. بیشتر نمایشها در آلمان، نمایشهای شهری هستند، اگر به فرانکفورت سفر کنید خواهید دید که بزرگترین خانه تئاتر و بزرگترین خانه اپرای جهان در این شهر قرار دارد و بیش از هزار نفر در این مجموعه مشغول کار هستند.
به گزارش ایلنا؛ وی ادامه داد: گروههای تئاتر در فرانکفورت به دو دسته تقسیم میشوند. یک دسته گروه هایی هستند که به صورت تور به نقاط مختلف سفر می کنند و دسته دوم گروه های مستقل. تئاترهای خصوصی که برای کودکان در نظر گرفته میشوند مخاطب عام دارد. بزرگترین گروههای تئاتر کودک و نوجوان گروههای آزاد هستند. گروههای شهری از طرف خانه تئاتر هر شهر حمایت میشوند و 5 درصد درآمد آنها از طریق فروش بلیط است. گروههای خصوصی هم از طریق بلیط و اسپانسر درآمدزایی دارند.
واین افزود: مدیر خانه تئاتر هر شهر از طرف رئیس بخش فرهنگی انتخاب میشود و 3 تا 5 سال اجازه کار دارد البته برخی مواقع هم قراردادها تمدید میشود اما مدیریت، بیشتر از 10 سال ادامه ندارد. زمانی که قرارداد مدیر خانه تئاتر تمام میشود، گروهی که وی انتخاب کرده نیز از هم میپاشد. رؤسای خانه تئاتر به هیچ عنوان در امور مربوط به کارگردانها دخالت نمیکنند.
وی تأکید کرد: در آلمان دولت هیچ نظارتی بر روی نمایشها ندارد و تنها وظیفه نهادهای دولتی حمایت است.
وی در پاسخ به این سوال که گروههای دولتی بر چه اساسی انتخاب میشوند، گفت: 99 درصد از بودجه کل دولت مستقل فرانکفورت، برای تئاتر بزرگسالان است و یک درصد به نمایش کودک و نوجوان اختصاص دارد. در شهر فرانکفورت 40 درصد شهروندان مهاجر هستند؛ این در حالی است که70 درصد خردسالان، کودکان و نوجوانان پدر یا مادر مهاجر دارند.
واین افزود: نظر شخصی من این است که تمام بچههای شهر فرانکفورت را باید آموزش دهیم چون در غیر این صورت 30 سال دیگر، کسی نیست که به هنر علاقهای داشته باشد. این یک سیاست فرهنگی اشتباه است.
وی تأکید کرد: خانه تئاتر فرانکفورت به دنبال تامین امنیت اجتماعی هنرمندان است، تئاتر در آلمان نیز به عنوان یک شغل درآمدزا محسوب نمیشود و هر 5 سال یکبار باید به دنبال یک شغل جدید گشت.
وی در بخش دیگری از صحبت های خود گفت: قدمت همدان 6 هزار سال است و من با احترام به این شهر پا میگذارم و زمانی که به آرامگاه بوعلیسینا، گنجنامه و... میروم تحت تاثیر قرار میگیرم و ایران برایم قابل احترام است.
واین در بخش دوم کارگاه آموزشی بروشوری را در بین حاضران توزیع کرد که به یک نمایش در آلمان مربوط میشد و توضیح داد که گروه های نمایشی هر چند ماه یکبار برای نمایش های خود بروشور یا تراکتی به این شکل برای تبلیغ در فروشگاه ها، مترو ها و سایر اماکن عمومی تهیه می کنند.
گفتنی است در بخش دوم این کارگاه متن نمایشنامه خورشید، ماه و ستاره کاری از پائولاتینامادر مورد نقد و بررسی قرار گرفت.
پایان پیام