کتاب نگاهی به تاریخ پزشکی ایران در شاهنامه فردوسی، نوشته محمد رسولی، شاهنامهپژوه معاصر، از سوی نشر سبزان منتشر شد؛ اثری که برای نخستینبار تاریخ پزشکی ایران را با تکیه بر متن شاهنامه بهصورت مستقل و منسجم بررسی میکند.
سادهسازی متون کهن ادبی، فلسفی، تاریخی و اجتماعی در بسیاری از کشورهای جهان امری رایج است. اما به عقیده محمد بقایی ماکان، این روش برای کشورهایی مناسب است که زبان کنونیشان با زبان گذشته آنها تفاوتهای بسیار دارد. اما در مورد زبان فارسی که آثار ارزشمند ادبی آن همچنان قابل فهم است و برخی از آثار این گنجینه چنان بوی تازگی دارد که گویی در این زمان نگاشته شده است، چنین کاری به این میماند که کسی با خواندن متنهای ساده شده اثری دست دوم را مطالعه کند و یا به بیان دیگر به جای حضور در طبیعت واقعی شک آنرا بر تابلویی ببیند.
حمیدرضا نعیمی میگوید: من میل به خودویرانگری دارم. چیزی که ساختهام را دوست دارم ویران کنم تا به چیز بهتری برسم. همان چیزی که جامعه سنتی و جهان سومی آن را نمیپسندد و دلش میخواهد هیچ چیزی از جای خود حرکت نکند. اگر ما مسئولی را انتخاب کردیم تا زمانی که پدرمان درنیامده باید با آن جلو برویم اگر بخواهیم حرکت کنیم، اعتراض کنیم و بگوییم او باید کنار برود کار خیلی بدی کردهایم.
نیما صفدریان (نوازنده و نقاش) میگوید: روندی که پیش گرفتهام از ادبیات کهن آغاز میشود و تا عصر حاضر و ادبیات دوران معاصر ادامه پیدا میکند. سیدعلی صالحی، محمد دولتآبادی و هوشنگ ابتهاج برخی از شاعران و نویسندگان معاصری هستند که در نقاشیهایم به آنها پرداختهام.
فرهاد حسنزاده معتقد است برنامههای هفته ملی کودک نباید صرفا نمایشی و از سر رفع تکلیف باشد؛ بلکه باید از خود نهادهایی که برای بچهها کار میکنند و همچنین خود بچهها برای برپایی این هفته کمک گرفت.
