جود بلینگام، سوپرمن جدید فوتبال انگلیس

به گزارش ایلنا، اگر پیروزی تیم ملی انگلیس مقابل مکزیک در مرحله یک‌هشتم نهایی «بهترین برد آن‌ها در جام جهانی از سال ۱۹۶۶» بود، برد ۲-۱ با درخشش جود بلینگام مقابل نروژ در مرحله یک‌چهارم نهایی جام جهانی، به نوشته روزنامه تایمز، «بهترین نمایش یک بازیکن از زمان بابی چارلتون در سال ۱۹۶۶» به شمار می‌رود.

شماره ۱۰ سه‌شیرها درست همان‌طور که مقابل جمهوری دموکراتیک کنگو (با یک گل و یک پاس گل) و برابر میزبان مسابقات (با ثبت یک دبل) عمل کرده بود، بار دیگر در قامت ناجی تیمش ظاهر شد. نشریه میرور در این باره نوشت: «او سوپرمن انگلیس و کسی است که پیشتاز مسابقه به سمت رویای قهرمانی در جام جهانی است.» این ستاره رئال مادرید است که امیدِ اضافه شدن ستاره دوم روی پیراهن را در دل انگلیسی‌ها زنده نگه می‌دارد.

زمانی که آلن شیرر در جریان پخش زنده این مسابقه از شبکه بی‌بی‌سی اسپورت گفت: «چه تورنمنتی را پشت سر می‌گذارد»، بلینگام تازه کار را به تساوی کشانده بود و هنوز ششمین گل خود در این جام را به ثمر نرسانده بود. این تعداد گل، دقیقاً با آمار هری کین در جام جهانی ۲۰۲۶ تا به اینجای کار برابر است؛ یعنی یک گل کمتر از ارلینگ هالند (هفت گل) و دو گل کمتر از لئو مسی و کیلیان امباپه (هشت گل).

به همین دلیل است که حتی سایبورگ نروژی، یعنی حریف او در یک‌چهارم نهایی و هم‌تیمی سابقش در بوروسیا دورتموند، به تمجید از این ستاره رئال مادرید پرداخت؛ آن هم در شرایطی که بلینگام به تازگی او را از جام جهانی حذف کرده است:

«گاهی اوقات او بیش از حد مورد انتقاد قرار می‌گیرد، در حالی که واقعاً سزاوارش نیست. او یکی از بهترین‌های جهان است. این حرف من چیزی جز ستایش جود (بلینگام) نیست؛ به نظر من او فوق‌العاده است.»

بلافاصله پس از طنین‌انداز شدن آهنگ «واندروال»، بیش از ۳۰ هزار هوادار انگلیسی حاضر در میامی، سرود «هی جود» را یک‌صدا و با تمام وجود خواندند و دوربین‌ها روی قهرمان آن‌ها زوم کردند؛ چرا که تعداد رکوردهایی که این ستاره رئال مادرید مقابل وایکینگ‌ها شکست، خیره‌کننده و بی‌نظیر بود. بلینگام که به عنوان گلزن‌ترین هافبک جام جهانی تا به اینجای کار (شش گل) و گلزن‌ترین بازیکن در مراحل حذفی فعلی (چهار گل) قانع نبود، با رکورد شش گلِ بدون پنالتی گری لینکر در سال ۱۹۸۶ برابری کرد و از رکوردهای جام جهانی دو اسطوره بزرگ یعنی تیری هانری و رابین فن‌پرسی عبور کرد.

در مجموع، از ۱۲ گلی که او در ۵۴ بازی ملی برای سه‌شیرها به ثمر رسانده، هشت گل در جام‌های جهانی یا جام ملت‌های اروپا ثبت شده است. این آمار بیشتر از تمام گل‌هایی است که به عنوان مثال، وین رونی در کل دوران بازی ملی‌اش در این تورنمنت‌ها به ثمر رساند. در این زمینه، جود بلینگام تنها کین، لینکر و شیرر را بالای سر خود می‌بیند.

هافبک هجومی انگلیس با ۲۳ سال و ۱۲ روز سن، دومین بازیکن جوانی است که در دو بازی حذفی پیاپی در یک جام جهانی دو یا چند گل به ثمر می‌رساند و طبق آمار اپتا، تنها پس از پله (۱۷ سال و ۲۴۹ روز) در سال ۱۹۵۸ قرار می‌گیرد. همچنین به گزارش دیلی تلگراف، او نخستین بازیکنی است که از زمان دیگو آرماندو مارادونا در سال ۱۹۸۶، موفق شده در دو مسابقه حذفی متوالی این تورنمنت دو گل به ثمر برساند.

وقتی رکوردهای مارادونا و گازا محو می‌شوند

مارتین ساموئل، روزنامه‌نگار انگلیسی در تایمز استدلال می‌کند که «هیچ‌کس مثل او نیست» چرا که «انگلیس یک ستاره تعیین‌کننده دارد؛ بازیکنی که در ترکیب هر تیم ملی دیگری در این جام جهانی جا می‌گیرد و می‌توان او را با بزرگان تاریخ فوتبال انگلستان مقایسه کرد.» تمام روزنامه‌ها و نشریات بریتانیایی عناوین و تحلیل‌های خود را به این نمایش تاریخی شماره ۱۰ اختصاص داده‌اند.

جیمی کاراگر، ستون‌نویس دیلی تلگراف در این باره نوشت: «جود بلینگام کاری کرده که نمایش‌های گازا (پل گاسکوین) در جام جهانی ۹۰ ایتالیا معمولی به نظر برسد» و در واقع «شماره ۱۰ انگلیس از همین حالا روی نمایش‌های اسطوره‌ای سلف خود در جام جهانی سایه انداخته و می‌تواند در مسیر تبدیل شدن به بزرگترین بازیکن تاریخ کشورش قرار گیرد.» او علاوه بر اینکه بلینگام را «درخشان» نامید، به او نمره ۹ از ۱۰ داد و او را «مرد بازی‌های بزرگ» توصیف کرد؛ به عبارت دیگر، یک بازیکن تغییردهنده جریان بازی و عامل اصلی پیروزی.

وین رونی، اسطوره فوتبال انگلیس نیز در این رابطه گفت: «وقتی بازیکنانی مانند جود بلینگام را در تیم دارید، همیشه شانس پیروزی خواهید داشت. قبل از شروع تورنمنت گفتم بازی خاصی فرا می‌رسد که ما به او نیاز مبرم پیدا خواهیم کرد و در این باره به استیون جرارد در فینال لیگ قهرمانان اروپا ۲۰۰۵ اشاره کردم. در مسابقه‌ای که بیش از هر زمان دیگری به او نیاز داشتیم، (جود بلینگام) قدم جلو گذاشت.»

گری نویل که او را «ابرستاره انگلیس» نامیده، سخنرانی عمیق‌تری در حمایت از شماره ۱۰ سه‌شیرها انجام داد. بازیکن سابق منچستریونایتد در پادکست «استیک تو فوتبال» بدون اینکه صرفاً به اتفاقات داخل زمین محدود شود، گفت:

«کاری که این پسر انجام می‌دهد کاملاً خارق‌العاده است. تأثیری که او روی جوانان کشور ما و سراسر جهان می‌گذارد، شگفت‌انگیز است.»

رابطه شکرآب سوپرمن و توماس توخل

موضوعی که به اندازه دبل بلینگام و شاید حتی بیشتر از آن سر و صدا به پا کرد، تقابل کلامی میان ستاره انگلیس و سرمربی تیم، توماس توخل بود. تمام رسانه‌های بریتانیایی درباره آنچه تلگراف آن را «یک برنامه تلویزیونی ورزشی جذاب» نامید، اظهار نظر کرده‌اند. انتقادات سرمربی آلمانی از عملکرد بازیکنانش، علیرغم تمجید او از ذهنیت تیم، به مذاق جود بلینگام خوش نیامد.

شماره ۱۰ انگلیس هم در مصاحبه سریع روی چمن ورزشگاه هارد راک و هم در گفتگو با میکروفون‌های بی‌بی‌سی اسپورت گفت:

«بله، خب، این‌ها مهم نیست. بازی کردن در آنجا واقعاً سخت است. مسابقه دشواری بود. همه بازیکنان تمام تلاش خود را انجام دادند. قدردانی و تشکر من نثار بازیکنانی است که در زمین یک بازی بزرگ را به نمایش گذاشتند.»

با وجود تمام این اتفاقات، بسیاری از رسانه‌ها به جای دامن زدن به بحران، از آنچه پس از این پیروزی سخت مقابل نروژ میان بازیکن و مربی رخ داد، استقبال می‌کنند. از میرور که این وضعیت را با تیتر «چگونه جود بلینگام از طرد شدن توسط توماس توخل به قهرمان انگلیس در جام جهانی تبدیل شد» تحلیل کرد، تا دیلی میل که نوشت: «توماس توخل و جود بلینگام با هم کنار نمی‌آیند و شاید هرگز هم کنار نیایند، اما این موضوع اهمیتی ندارد. شماره ۱۰ انگیزه بالایی دارد، در اوج آمادگی است و بهترین بازیکن جام جهانی است.»

بلینگام در مسیر تبدیل شدن به بزرگترین تاریخ؟

گری نویل در یک گفتگوی تلویزیونی، دیدگاه مشابهی را به اشتراک گذاشت:

«من حرکت او را خیلی دوست داشتم. اگر شما ستاره تیم هستید، یعنی همان بازیکنی که قرار است بازی‌ها را برای ما ببرد، فکر می‌کنم خود شما باید قدم جلو بگذارید و حرفتان را بزنید. جود بلینگام در تک‌تک بازی‌های این تورنمنت صحبت کرده است، حتی پس از تساوی مقابل غنا. چیزی که من پسندیدم فقط کلماتی نبود که از زبانش خارج شد، بلکه نگاهی بود که در چشمانش داشت. شما می‌توانید نگاه فردی سرسخت و مصمم برای موفقیت را در او ببینید. ۱۰ یا ۱۵ سال دیگر، وقتی او به دوران اوج و عملکرد نخبگانه‌اش نگاه کند، متوجه خواهد شد که توماس توخل صرفاً تلاش می‌کرد بازی بهتری از تیم بگیرد، چون باور دارد آن‌ها توانایی کارهای بزرگتری را دارند.»

او در ادامه افزود:

«چیزی که گاهی اتفاق می‌افتد این است که مردم تمایلی به گفت‌وگوهای سخت با یکدیگر ندارند. توماس توخل جلو می‌آید، مصاحبه می‌کند و می‌گوید از عملکرد تیم راضی نیست، چون می‌داند تیم می‌تواند و باید مقابل آرژانتین بهتر کار کند. در طرف مقابل، او بازیکنی دارد که برای رسیدن به نیمه‌نهایی جام جهانی، برای این دستاورد، تلاش و تعهدی که بازیکنان نشان داده‌اند، کمی احترام می‌خواهد. من هیچ مشکلی با این نوع مسائل ندارم. گاهی اوقات اوضاع به نقطه حساسی می‌رسد، اما این یک بحران نیست. این مدل برخورد خیلی بهتر از بی‌تفاوتی است.»

به همین ترتیب، وین رونی گفت که «عاشق مصاحبه توماس توخل شده» چون این مصاحبه نشان‌دهنده «ذهنیت بزرگ او و دلیل موفقیت‌هایش» است و کریس ساتن نیز بیان کرد که «مصاحبه توماس توخل جذاب بود» و «شنیدن صداقت او را دوست داشته است». فارغ از این جنجال‌ها، همه در تمجید از جود بلینگام هم‌نظر هستند؛ فوتبالیستی که به اذعان گری لینکر در پادکستش، شانس واقعی تبدیل شدن به بهترین فوتبالیست انگلیسی تاریخ را دارد:

«در این سن و سال، کاری که او انجام می‌دهد، به دست گرفتن سکان هدایت انگلیس و سوق دادن آن‌ها به سمت پیروزی، دقیقاً کاری است که یک سوپرستاره انجام می‌دهد. این کار باورنکردنی است.»